ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Το Κίνημα του 1922, το «Ραντεβού της Χίου»  και η Παράδοση της Ανατολικής Θράκης!

Και διηγώντας τα να κλαις, προδοσίες, προδοσίες και πάλι σήμερα προδοσίες.

ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗΣ: β΄έκδοσις

Τούτο δεν είναι γενικώς γνωστόν και ακόμη και στην εποχήν του εκαλύφθη από παχύτατον πέπλον ενόχου σιωπής!

Ο θείος μου υπηρέτησε στην Μικρασιατικήν εκστρατείαν εις μίαν μονάδα που ευρίσκετο στον Βόρειον τομέα του μετώπου, όπου δεν εξεδηλώθη Τουρκική επίθεσις!

Έλεγε με απορίαν ότι μόλις εγένετο γνωστή η κατάρρευσις του μετώπου στην “Εξέχουσαν του Αφιόν”, τότε όλοι οι αξιωματικοί της μονάδος πήραν τα αυτοκίνητα και έφυγαν!

 Δεν ηδύνατο να εξηγήση το γεγονός, τού εφαίνετο απίθανον, αδιανόητον· ήσαν όλοι δειλοί λιποτάκτες, ριψάσπιδες, κιοτήδες;; Δεν έδειχναν κάτι τέτοιο!

Και εγώ απορούσα, καθώς αυτό είναι ένα γεγονός πρωτάκουστον, πρωτοφανές διά τον Ελληνικόν στρατόν αλλά και γιά κάθε τακτικόν στρατόν!

Καθώς μάλιστα, οιαδήποτε και εάν ήτο η έκβασις του πολέμου τους ανέμενε φυσικά το Στρατοδικείον!

Απορούσα έως ότου έμαθα διά την υπάρχουσαν εις το στράτευμα βενιζελικήν συνωμοσίαν!

Οπότε πλέον όλα εξηγούνται! Οι εν λόγω αξιωματικοί έσπευδον βιαστικοί διότι έπρεπε να προλάβουν το “Ραντεβού της Χίου”!

Ας ιδούμε από την αρχήν τα γεγονότα!

 Ενώ η Μικρασιατική εκστρατεία ευρίσκετο εν εξελίξει ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος απεφάσισε την διεξαγωγήν εκλογών, οι οποίες διεξήχθησαν την 1^ην Νοεμβρίου 1920. Από τις εκλογές αυτές νικητής ανεδείχθη η “Ηνωμένη Αντιπολίτευσις” με πρωθυπουργόν τον Δημήτριον Γούναρην.

Οι Βενιζελικοί υπέστησαν πανωλεθρίαν και δεν εξελέγη βουλευτής ούτε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος!

Η οργή του Βενιζέλου και των Βενιζελικών υπήρξε πρωτοφανής και ανεξέλεγκτος!

 Ο Βενιζέλος ανεχώρησε διά το Παρίσι, απαξιών να ζεί σε μία χώρα που δεν ήτο αυτός πρωθυπουργός!

 Έδωσε το παράδειγμα δημοκρατικού ήθους και δι’ αυτό η Ελλάς ευγνωμονούσα του απένειμε τον τίτλον του “μεγάλου κοινοβουλευτικού”!

Συγχρόνως ο Βενιζέλος έδωσε εντολήν στους υπουργούς του να εξαφανισθούν και να μην παραδώσουν τα υπουργεία τους!

Μάλιστα, μεσούντος του πολέμου η κυβέρνησις του Νοεμβρίου δεν εγνώριζε κυριολεκτικώς τίποτε περί των πραγμάτων της χώρας π.χ. το ότι διεξήγοντο συνομιλίες μεταξύ των Μεγάλων δυνάμεων και της ελληνικής κυβερνήσεως περί της Βορείου Ηπείρου η Κυβέρνησις το επληροφορήθη τυχαίως από έναν Βορειοηπειρώτη!

Περισσότερον όλων μένεα έπνεον κατά της Κυβερνήσεως του Νοεμβρίου οι Βενιζελικοί αξιωματικοί!

Ηύχοντο να χάση η Ελλάς τον πόλεμον ώστε η ήττα να αποδοθή στην Κυβέρνησιν, πράγμα που έγινε τελικώς και αυτοί, οι υπαίτιοι της ήττης, βεβαίως έκαναν το πραξικόπημά τους και η Βενιζελική Χούντα εδίκασε σε μίαν δίκην παρωδίαν, σε ένα kangaroo court όπως διεθνώς ονομάζονται τα “στημένα” δικαστήρια, και εδολοφόνησε τα κυριώτερα στελέχη της Κυβερνήσεως· πρόκειται διά την γνωστήν «Δίκην των Έξ»!

Οι Βενιζελικοί αξιωματικοί συνεσκέφθησαν τί έπρεπε να πράξουν και απεφάσισαν ένας αριθμός από αυτούς να εγκαταλείψη το στράτευμα ώστε αυτό να εξασθενίση και ένας άλλος αριθμός να παραμείνη ώστε να σαμποτάρει την πολεμικήν προσπάθειαν εκ των ένδον!

Ο Αρχιστράτηγος της εκστρατείας Λεωνίδας Παρασκευόπουλος, δουλικός οπαδός του Βενιζέλου, «Με την ήττα των Βενιζελικών παραιτήθηκε από το στράτευμα και αποσύρθηκε στο Παρίσι», προφανώς διά να είναι εκεί στην υπηρεσίαν του Βενιζέλου!

Παρομοίως διαβάζομε διά τον Γεώργιον Κονδύλην: «Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, εγκατέλειψε την μονάδα του και εγκαταστάθηκε αυτοβούλως στην Κωνσταντινούπολη απ’ όπου άσκησε οξύτατη αντιπολίτευση στην τότε νέα ελληνική κυβέρνηση.»

Μάλιστα, οι Βενιζελικοί αξιωματικοί που απεφασίσθη να εγκαταλείψουν το στράτευμα συνεκεντρώθησαν όλοι στο γνωστόν ξενοδοχείον της Κων]πόλεως, το “Πέρα πάλας”, στο Πέραν, συντηρούμενοι από τον προσωπικόν φίλον του Βενιζέλου, τον πατριάρχην Μελέτιον Μεταξάκην, ο οποίος είναι γνωστός καθώς με την εισαγωγήν του Γρηγοριανού ημερολογίου προεκάλεσε το Παλαιοημερολογιτικόν σχίσμα.

Σήμερον οι γράφοντες τις εγκυκλοπαίδειες και τα ιστορικά άρθρα, όλοι Βενιζελικοί-Κεντροαριστεροί, λέγουν χονδροειδή ψεύδη οι τρισάθλιοι, διά να δικαιολογήσουν την κατάρρευσιν, όπως ότι «Ο Γούναρης έκανε στρατηγούς του Ελληνικού στρατού άσχετους και άπειρους μοναρχιστές»!

Αντιθέτως, ο Λεωνίδας Παρασκευόπουλος και οι άλλοι Βενιζελικοί υπήρξαν ριψάσπιδες και λιποτάκτες, προδότες της πατρίδος!

Οι Βενιζελικοί αξιωματικοί του “Πέρα πάλας” εξέδιδον και μίαν εφημερίδα όπου παρώτρυναν τους στρατιώτας να λιποτακτήσουν!

Την εφημερίδαν αυτήν αγόραζε ο Κεμάλ πακέττα όπως εξήρχετο εκ του τυπογραφείου και με δύο μικρά αεροπλανάκια που είχε τα έρριπτε στις γραμμές του μετώπου ώστε να τα διαβάζουν οι στρατιώτες καθώς μάλιστα είχαν σε υπόληψιν τους αξιωματικούς αυτούς διότι ο περισσότεροι, όπως ο Γ. Κονδύλης, ήσαν καλοί διοικητές!

Όσοι αξιωματικοί παρέμενον εις το στράτευμα με πρωτοφανές μένος διέλυον το ηθικόν του στρατεύματος π.χ. ο στρατιώτης ζητούσε μία κουβέρτα και ο αξιωματικός απαντούσε: «Δεν έχουμε, να πης στον Γούναρη να σού δώση!»

Ο Γ. Κονδύλης εταξίδευσε στην Ευρώπην, επεσκέφθη τον Βενιζέλον και επιστρέφων (πρώτες ημέρες Ιουλίου 1922) ανεκοίνωσε στους αξιωματικούς αυτούς αλλά και στο ευρύτερον Βενιζελικόν μέτωπον (προς τούτο μετέβησαν στην Κων[πολιν και διευθυνταί Αθηναϊκών εφημερίδων) εν συνεργασία με τον Μελέτιον Μεταξάκην, ότι οι Αγγλογάλλοι είναι πολύ εκνευρισμένοι που με το Δημοψήφισμα επέστρεψε στην Ελλάδα ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος και θέλουν οπωσδήποτε να φύγη «προτιμούν να γίνη Επανάστασις ή εμφύλιος πόλεμος», όπως έλεγε ο Κονδύλης!

Επομένως πρέπει οπωσδήποτε να ηττηθή ο στρατός, να καταρρεύση το μέτωπον, ώστε αμέσως να γίνη ένα πραξικόπημα, να καταδικασθή η κυβέρνησις και ο Βασιλεύς ως τάχα υπαίτιος της καταστροφής και να εγκατασταθή Βενιζελική κυβέρνησις, οπότε μετά οι Αγγλογάλλοι θα μας δώσουν όσα δικαιούμεθα στην Μικρασία με την Συνθήκην των Σεβρών και την Ανατολικήν Θράκην!

Όλοι οι παριστάμενοι συνεφώνησαν και απεφασίσθη να ενεργήσουν τοιουτοτρόπως!

Ως εγράφη «Η Επανάστασις δεν εξερράγη εν συνεπεία της ήττης.

Παρεσκευάσθη η ήττα διά να επιτύχη ετοίμη από πριν διευθυνομένη από την “Άμυναν”, από τον αρχηγόν των βενιζελικών, η επανάστασις.

Ο συνταγματάρχης Πλαστήρας ήτο η ψυχή της και ο στρατηγός Παπούλας ήτο ο προστάτης του συνταγματάρχου Πλαστήρα.»

Οπότε κατεστρώθη το σχέδιον: Μόλις εξεδηλούτο η Τουρκική επίθεσις οι εις το μέτωπον Βενιζελικοί αξιωματικοί θα εφρόντιζαν θετικώς να επέλθη η κατάρρευσίς του!

Πράγμα που εγένετο!

Ο Πλαστήρας δεν προσήλθε προς υπεράσπισιν του Μαύρου Βράχου αλλά και με άλλους τρόπους έβλαψε τον στρατόν, όπως με την προδοτικήν του στάσιν στην Μάχην του Αλή Βεράν, σε αυτές τις νέες ελληνικές Θερμοπύλες!

Ομοίως ο Γονατάς έχων ως καθήκον την σφράγισιν και υπεράσπισιν των Στενών του Τουλού Μπουνάρ τα εγκατέλειψε και έφυγε συνενωθείς με το Απόσπασμα Πλαστήρα!

Προς δικαιολόγησιν της στάσεως του Πλαστήρα λέγονται διάφορα!

Διά παράδειγμα ο Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης γράφει υπό τον τίτλον «Για ποιό λόγο δεν εκτέλεσε την αποστολή του ο συνταγματάρχης Πλαστήρας;»: «Κατ’ αρχήν πρέπει να αναφέρουμε ότι στον πόλεμο δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη μη εκτέλεση της αποστολής, παρά μόνο αντικειμενικές αδυναμίες.

 Αλλά η προϊσταμένη διοίκηση πρέπει να ενημερώνεται εγκαίρως για τη μη δυνατότητα εκτέλεσης.

Ο συνταγματάρχης Πλαστήρας ισχυρίστηκε στην Ανακριτική Επιτροπή ότι δεν εκτέλεσε την αποστολή του επειδή πάνω στην τοποθεσία στην οποία έπρεπε να ταχθεί, βρήκε τμήματα του 23ου Συντάγματος.

Αυτό είναι μεν αληθές, αλλά δεν αποτελεί «αντικειμενική αιτία» μη εκτέλεσης της αποστολής.

Θα έπρεπε να παραμείνει όπισθεν και πλησίον της τοποθεσίας μέχρι τη διευκρίνιση της κατάστασης.» Και συμπεραίνει «Η άποψή μου είναι ότι ο Πλαστήρας δεν σταμάτησε επί των νοτίως Κιουπρουλού υψωμάτων, επειδή αν το έκανε θα έχανε το σύνταγμα του» διότι «το ηθικό των ευζώνων πρέπει να είχε καταρρεύσει»! Και περαιτέρω: «Βεβαίως η μη εκτέλεση από το Απόσπασμα Πλαστήρα της αποστολής που του ανατέθηκε, είχε ως αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό της IVης Μεραρχίας το πρωί της επομένης.

 Αλλά μια μεραρχία ποτέ δεν διαλύεται επειδή αιφνιδιάστηκε ή επειδή μια μονάδα δεν εκτέλεσε την αποστολή της. Η διάλυση μιας μεραρχίας είναι αποτέλεσμα άλλων παραγόντων.»

Ας μην τα σχολιάσωμε όλα αυτά διότι το αναμφισβήτητον γεγονός είναι ότι «ο Πλαστήρας εγκαταλείψας σκοπίμως τας θέσεις άς εφύλασσε το σύνταγμά του και φυγών, αφήσας δ’ ούτω αφύλακτον και κενόν μέτωπον 15 περίπου χιλιομέτρων αναπτύξεως (μεταξύ δεξιού 4ης Μεραρχίας και αριστερού 1ης) εξ ού ως διά θύρας ανοικτής διήλθε το Τουρκικόν ιππικόν πορευθέν εις τα νώτα των έμπροσθεν του Αφιόν μεραρχιών μας.

Και το αποτέλεσμα ήτο ο πανικός, η φυγή άνευ αντιστάσεως, ήτοι αμαχητί, και η αποσύνθεσις της Στρατιάς!»

Διά την εγκατάλειψιν υπό του Γονατά της θέσεώς του τί έχουν να ειπούν;;

Έμειναν αφύλακτα τα Στενά του Τουλού Μπουνάρ, πράγμα που άφησε ακάλυπτον το Βον Σώμα Στρατού!

Συμφώνως προς το σχέδιον όλοι οι Βενιζελικοί αξιωματικοί θα συνεκεντρώνοντο στην Χίον και από εκεί θα εκκινούσαν διά την κατάκτησιν των Αθηνών!

Αυτό ήτο το διαβόητον “Ραντεβού της Χίου”!

Οπότε, εκεί απεφασίσθη το πραξικόπημα!

 Το σύνθημα που συνήνωσε όλους τους αξιωματικούς, ως μάς λέγουν «εύρεν απήχησιν εις όλους τους διοικητάς μονάδων διότι όλοι είχον διαπράξει σφάλματα και επομένως ο φόβος της τρομεράς ευθύνης που τούς ανέμενε τους συνεσπείρωσεν» ήτο το εξής απλούστατον: «Εκεί που θα μάς τουφεκίσουν αυτοί εμάς, ας πάμε να τους τουφεκίσουμε εμείς!»

Πράγματι έτσι και εγένετο! Κατέλαβε την εξουσίαν η Χούντα Πλαστήρα-Γονατά-Πάγκαλου και πάραυτα ο Θεόδωρος Πάγκαλος ωργάνωσε την δίκην παρωδίαν και την δολοφονίαν των ‘Εξ!

Βεβαία η Χούντα διά το κατόρθωμά της, καθώς μάλιστα την συνέδραμον και οπορτουνιστές πολιτικοί ως ο γνωστός μας Γεώργιος Παπανδρέου, διαλαλούσε στον αφελή λαόν ότι ο κύριος λόγος του πραξικοπήματος ήτο να μην χαθεί κι η Ανατολική Θράκη και να φύγη ο Βασιλεύς Κων[νος οπότε οι Αγγλογάλλοι θα μας δώσουν όσα δικαιούμεθα στην Μικρασία!

Φυσικά τα πράγματα δεν εξελίχθησαν ούτως! Οι Μεγάλοι μας Σύμμαχοι ήθελαν Μεγάλη Τουρκία Κεμαλικού τύπου διότι αυτοί είχον δημιουργήσει τον Κεμάλ κι όχι επειδή τους ενοχλούσε ο Βασιλεύς!

 Κι ούτε είχον σκοπόν να τηρήσουν οιανδήποτε υπόσχεσιν είχον δώσει (εάν αληθώς είχον δώσει) στους γελοιωδώς αφελείς Βενιζελικούς αξιωματικούς! Αντιθέτως η Αγγλία διέκοψε τας διπλωματικάς σχεσεις με την Ελλάδα, λόγω τάχα του ανοσιουργήματος της δολοφονίας των Εξ!

Οταν δε οι Ελληνες έφθασαν στα Μουδανιά όπου θα εγίνετο η διαπραγμάτευσις διά την Σύναψιν Αναχωχής οι Αγγλοι τους είπαν ότι υπέγραψαν αντ’ αυτών διότι άργησαν να φθάσουν και ότι η Ανακωχή περιλαμβάνει την αποχώρησιν από την Ανατολικήν Θράκην!

Υπήρξεν ζήτημα το τίνι τρόπω θα αποχωρήση ο Ελληνικός Στρατός από την Ανατολικήν Θράκην, μαζί φυσικά με τον πληθυσμόν που θα ακολουθούσε πρόσφυγας πιά!

Ο Κεμάλ δεν είχε δυνατότητα να διαπεραιωθή στην Θράκην και ο Στρατός μας ήτο πολυπληθής και ετοιμοπόλεμος! Οπότε στους Μεγάλους μας Συμμάχους εγεννήθη μία φαεινή ιδέα!

Οι Ελληνες θα φύγουν μόνοι τους! Πράγματι, ο Βενιζέλος ετηλεγράφησε στην Χούντα ότι οφείλουν να εκκενώσουν την Ανατολικήν Θράκην ταχύτατα!

Πράγματι, τούτο κατώρθώθη εις χρόνον ρεκόρ και ο Βενιζέλος σε νέαν τηλεγράφημά του συνεχάρη θερμώς την Χούντα διά το κατόρθωμά της!

Σήμερον στην Ελλάδα επικρατεί η αντίληψις ότι υπάρχουν κακά πραξικοπήματα και καλά ως αυτά τών Βενιζελικών, κακές Χούντες και καλές ως οι Βενιζελικές-Δημοκρατικές και ότι η Χούντα Πλαστήρα-Γονατά-Πάγκαλου ήτο ό,τι δημοκρατικόν και άριστον και διά τούτο ο Πλαστήρας έχει αναχθή εις εθνικόν ήρωα και προς τιμήν του στήνονται προτομές και ανδριάντες και ονομάζονται οδοί και τοποθεσίες!

 Στην Ελλάδα κατά κανόνα το μαύρο γίνεται άσπρο!

Αυτό λοιπόν ήτο το “Ραντεβού της Χίου” και οι αγλαοί καρποί του!

Ας σημειώσωμε μόνον ότι το μέγεθος το γεωπολιτικόν, το ψυχολογικόν, το εθνικόν, της “Μικρασιατικής καταστροφής”, την ανήκεστον βλάβην που προεκάλεσε στην ψυχήν της Συλλογικής οντότητος Ελληνισμός και τίς επερχόμενες συνέπειές της ουδείς τάς αντελήφθη, ούτε οι Βενιζελικοί ηλίθιοι και φανατικοί, ούτε οι Δεξιοί και Βασιλόφρονες πολιτικοί, ούτε ο Ιω.

Μεταξάς που ομιλούσε στα 1936 δι’ επάνοδον των πληθυσμών στην Μικρασία, ούτε φυσικά οι σημερινοί ανιστόρητοι πολιτικοί, αλλά ούτε οι Ιστορικοί τού τότε και του τώρα!

Όλα αυτά ούτε τα είδαμε, ούτε τα βλέπομε, ούτε επιθυμούμε να τα αναλύσωμε!

Βαυκαλιζόμεθα ότι η μόνη συνέπεια ήτο η “Προσφυγιά” και ικανοποιούμεθα με ένα μοιρολόϊ!

Μακάρι να είχον ούτως τα πράγματα!

Πιστεύομε ότι τις σημαντικότερες

συνέπειες της ήττης, που απορρέουν νομοτελειακώς από την αλλαγήν της γεωπολιτικής καταστάσεως και από την ψυχικήν καθίζησιν του Ελληνισμού, δέν τις έχομε ιδεί ακόμη!

15/11/2017

μας το έστειλε ο πολύ καλός  φίλος μου Βασίλης Παναγιοτοπουλος