Οι κραυγές των γηγενών των Αθηναίων έχουν γίνει φρικτές απελπιστικές μέχρι αυτοκτονίας, να πεθάνω πατρίδα μου δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω να σε βιάζουν τα ίδια τα παιδιά σου!
Με πόση μαεστρία, κάθε άνθρωπος, έχει καταντήσει δέσμιος τής μεγαλύτερης, ίσως, σύγχρονης απάτης: αυτήν τής αυθαίρετης ερμηνείας και καταστροφικής παρερμηνείας τών θεσμών… από θεμελιώδεις αρχές, σε φτενά περιοριστικά και γενικευμένα μισάνθρωπα νομοθετήματα και θέσφατα, που προστατεύουν τους εθελοντές-υπανθρώπους (ηγετίσκους, τσιράκια αυτών και πλήθος εχόντων το ακαταλόγιστο), από το πλήθος τών ανθρώπων.

Αφήστε μια απάντηση