ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Έντουαρντ ΤΣΕΣΝΟΚΟΦ 29 Σεπτεμβρίου 2022

Ο Ερντογάν έκανε εύκολα συμμαχίες με τους χθεσινούς εχθρούς και το ίδιο εύκολα τους άφησε στη θάλασσα για προσωπικό όφελος

Φωτογραφία: REUTERS

Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ωφεληθεί περισσότερο από την ουκρανική κρίση: το κεφάλαιο φεύγει από την Ευρώπη και η Μόσχα αναγκάζεται να σβήσει μια φωτιά στην αυλή της.

Αλλά υπάρχει ένας άλλος αφανής δικαιούχος. Τουρκία .

Είναι αναντικατάστατη για όλους.

Τους τελευταίους έξι μήνες, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν οργανώνει ρωσο-ουκρανικές διαπραγματεύσεις και ανταλλαγή κρατουμένων στην Κωνσταντινούπολη.

Γιορτάζει μια σχεδόν διπλάσια αύξηση του εμπορίου με τον βόρειο γείτονά της – εξάλλου, μέσω της Τουρκίας συνεχίζεται η σκιά που παρακάμπτει τις δυτικές κυρώσεις.

Προμηθεύει drones μάχης Bayraktar στην Ουκρανία από την εταιρεία του γαμπρού του – και ταυτόχρονα απειλεί τους Αμερικανούς να αρνηθούν να αγοράσουν μαχητικά F-16 υπέρ των ρωσικών Su-35.

Πώς είναι ακόμη δυνατό αυτό – και ποιανού την πλευρά θα πάρει τελικά ένας τόσο συγκεκριμένος σύμμαχος;

Οι απαντήσεις βρίσκονται στο πολιτικό βιογραφικό του Ερντογάν, ο οποίος έκανε εύκολα συμμαχίες με τους χθεσινούς εχθρούς και το ίδιο εύκολα τους άφησε πίσω για προσωπικό όφελος.

POLITFUBOL
Η βιογραφία του μπορεί να ξεκινήσει με μια μπανάλ φράση: «από παιδί ονειρευόμουν να ανέβω στην κορυφή».

Και μετά προσθέστε κάτι πρωτότυπο: «μετέτρεψε την εξουσία σε ποδόσφαιρο».

Ο Ερντογάν ανέλαβε την πρώτη του πολιτική θέση στα πρώτα νιάτα του, τη δεκαετία του 1970.

Εκλέχτηκε πρόεδρος της οργάνωσης νεολαίας του Κόμματος Εθνικής Σωτηρίας, τότε ισλαμιστικού κινήματος που υπήρχε τότε.

Την ίδια ώρα, ο νεαρός Ρετζέπ Ταγίπ περπατούσε …σε ένα καταπράσινο χωράφι. Σε ηλικία 15 ετών, έπεισε τον πατέρα του να τον αφήσει να πάει στον ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σύλλογο Kamyaltispor, παρακινώντας αυτό το βήμα με σταθερά μπόνους για τη νίκη αγώνων (περίπου 100 $ στον τρέχοντα λογαριασμό).

Το χαρτζιλίκι που προμήθευαν οι γονείς του για μια εβδομάδα στο αγόρι από ένα φτωχό προάστιο της Κωνσταντινούπολης ήταν εκατό φορές λιγότερο.

Έτσι, στριφογύριζε όσο καλύτερα μπορούσε: πουλούσε νερό σε οδηγούς που στέκονταν σε μποτιλιάρισμα και τούρκικα κουλούρια «simit» από το δίσκο στους περαστικούς.

Είναι σαφές ότι αυτή η εμπειρία άφησε ένα πολύ συγκεκριμένο αποτύπωμα στη σημερινή του «εργασία με ξένους εταίρους».

Σε ηλικία 19 ετών, ο Ερντογάν εντάχθηκε στην ερασιτεχνική ομάδα IETT της δημόσιας συγκοινωνίας της Κωνσταντινούπολης.

Πέρασε πολλά χρόνια εκεί και τον θυμήθηκαν επειδή έμαθε στους συμπαίκτες του να διαβάζουν το Κοράνι σε μόλις 15 ημέρες.

Τι βοήθησε την τέλεια γνώση του Βιβλίου, που απέκτησε ο Ερντογάν σε θρησκευτικό σχολείο.

Ο ρομαντισμός με το ποδόσφαιρο πήρε περίεργες μορφές.

Το πιο δημοφιλές κλαμπ στην Τουρκία είναι η Φενέρμπαχτσε.

Και έτσι, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, στις πρώτες του εθνικές εκλογές, ο Ερντογάν ξεκίνησε μια φήμη ότι αυτή η ομάδα ήθελε κάποτε να τον … αγοράσει ως παίκτη.

Όμως η «υποσχόμενη συμφωνία» φέρεται να απέτυχε λόγω των διαμαρτυριών του πατέρα του Ερντογάν.

(Δεν υπάρχει κανένας να ρωτήσει τώρα – οι γονείς του Ρετζέπ Ταγίπ έχουν πεθάνει εδώ και καιρό.)

Ίσως ο «Σουλτάνος», όπως τον αποκαλούσαν, ήλπιζε ότι εκατομμύρια οπαδοί του συλλόγου θα τον ερωτεύονταν μετά από μια τέτοια αποκάλυψη.

Αλλά τους ξεπλήρωσε ως συνήθως.

RADER ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ “FENERBAHCE”
Πώς ο «Σουλτάνος» έφτασε στα ύψη της εξουσίας – έχουν γραφτεί πολλά: τόσο για το γεγονός ότι ήταν στη φυλακή για «πολιτική» (αν και όχι για πολύ), όσο και για το πώς άνοιξε τον δρόμο του με πονηρές ίντριγκες.

Ο παγκοσμίου φήμης ισλαμικός ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν αποκαλούνταν «ο γκουρού μου» και το κοπάδι πολλών εκατομμυρίων ψήφισε υπέρ του Ερντογάν στις πρώτες του προεδρικές εκλογές.

Έχοντας πάρει την εξουσία, με τη βοήθεια των Γκιουλενιστών, αντιμετώπισε κοινούς αντιπάλους – τον στρατό, που υποστήριξε ιστορικά ένα «κοσμικό μοντέλο» και έκανε πραξικόπημα περισσότερες από μία φορές τον 20ό αιώνα, όταν, από την άποψή τους, η Δημοκρατία παρέκκλινε από αυτό το μονοπάτι.

Αλλά οι θρησκευτικοί ριζοσπάστες δεν θριάμβευσαν για πάντα.

Κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος του 2016, η οποία υποστηρίχθηκε από τους Γκιουλενιστές, ο Ερντογάν ήταν ήδη σε θέση να γίνει «υπερασπιστής της δημοκρατίας» στα μάτια της αστυνομίας και του στρατού και με τη βοήθειά τους εκκαθάρισε δεκάδες χιλιάδες ισλαμιστές πραξικοπηματίες από τις κρατικές δομές .

Εδώ είναι ένα τέτοιο πολυδιάνυσμα …
Πώς ο «Σουλτάνος» πήγε στα ύψη της εξουσίας – έχουν γραφτεί πολλά

Φωτογραφία: EAST NEWS

Ωστόσο, πίσω στα πράσινα χωράφια.

Το 2013, δυσαρεστημένος με τις ήττες του θρυλικού ποδοσφαιρικού συλλόγου, ο Σουλτάν αποφάσισε ότι μπορούσε να καθαρίσει ο ίδιος τη Φενέρμπαχτσε.

Προσπάθησε να φυλακίσει τον πρόεδρο του ποδοσφαιρικού συλλόγου για δήθεν «στημένους αγώνες», αλλά και να βάλει τον προστατευόμενό του στην ηγεσία.

Χιλιάδες οπαδοί άρχισαν να διαμαρτύρονται, το «λαμπρό» σχέδιο δεν απέδωσε.

Ο Ερντογάν τα ανταπέδωσε με τον δικό του τρόπο: εισήγαγε ένα ηλεκτρονικό σύστημα για την είσοδο σε αγώνες για να εντοπίσει άτομα που παραβιάζουν την απαγόρευση των «εξτρεμιστικών» (δηλαδή, αντικυβερνητικών) πανό και φωνών.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Κάθε ποδοσφαιρικός σύλλογος ονειρεύεται να παίξει στο διεθνές πρωτάθλημα.

Η Τουρκία του Ερντογάν επεκτείνεται σε τρεις ηπείρους ταυτόχρονα.

Όλοι γνωρίζουν για τα «παιχνίδια» της γύρω από τις κρίσεις στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ ή την Ουκρανία.

Μια ελαφρώς λιγότερο γνωστή πλοκή είναι τα βαλκανικά παιγνίδια του Σουλτάνου.

Άλλωστε, αυτή η περιοχή ανήκε κάποτε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και η νοσταλγία για το παλιό μεγαλείο της είναι σημαντικό μέρος της ρητορικής της σημερινής Κωνσταντινούπολης.

Και στις 6-8 Σεπτεμβρίου 2022, ο Ερντογάν πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη σε τρεις βαλκανικές χώρες: Σερβία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Εδώ, τζαμιά της οθωμανικής περιόδου αναστηλώνονται με χρήματα από την ΤΙΚΑ, την τουρκική κρατική υπηρεσία για την ήπια δύναμη.

Το αποκορύφωμα του προγράμματος είναι στο Σισάκ (το κέντρο της Κροατίας) ο Ερντογάν ανοίγει ένα ισλαμικό πολιτιστικό κέντρο.

Στη συνέχεια, στη γειτονική Σερβία, υπόσχεται να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια … με τη μορφή μπλε προμηθειών καυσίμων από τη Ρωσία μέσω αγωγού φυσικού αερίου που περνά από την Τουρκία.
Στις 6-8 Σεπτεμβρίου 2022, ο Ερντογάν πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη σε τρεις βαλκανικές χώρες: Σερβία, Κροατία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη

Φωτογραφία: EAST NEWS

Είναι ακριβό να πουλήσεις αυτό που δεν κατέχεις – την εταιρική ταυτότητα του Σουλτάνου.

Πράγματι, όσο η Δύση επιβάλλει κυρώσεις στους ρωσικούς αγωγούς φυσικού αερίου, η Τουρκία απολαμβάνει να τις χρησιμοποιεί.

Γιατί την συμφέρει.

Τέλος, στα τέλη του καλοκαιριού, ένας νέος πόλεμος μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου σχεδόν ξεσπά στα Βαλκάνια – αλλά ο Ερντογάν ενεργεί ως ειρηνοποιός κατά την επίσκεψή του.

Αυτό σας θυμίζει κάτι?

Ναι, με τον ίδιο τρόπο, προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο να γίνει ένας «ευγενής μεσολαβητής» μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Άλλωστε το μεγαλύτερο κέρδος λαμβάνει αυτός που συναλλάσσεται και συναλλάσσεται άμεσα με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΡΑΧ;
Και τα τελευταία νέα: στα τέλη Σεπτεμβρίου, οι τουρκικές τράπεζες αρνήθηκαν να συνεργαστούν με το ρωσικό σύστημα πληρωμών MIR .

Επίσημα, υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ναι, υποσχόμενοι να αναπτύξετε κάποιο είδος «εναλλακτικής πλατφόρμας», ωστόσο, μπορείτε να υποσχεθείτε οτιδήποτε, αυτό αρέσει στους ανατολίτες συνεργάτες μας.

Όμως, όπου είναι ωφέλιμο, ο Ερντογάν χαίρεται να φτύνει τις όποιες απαιτήσεις του Λευκού Οίκου.

Φέτος, η Δημοκρατία, παρά την υστερία των ΗΠΑ, αγόρασε το δεύτερο σύνταγμα ρωσικών αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-400.

Σύμφωνα με φήμες, ο Ερντογάν δεν είναι αντίθετος να επιστρέψει τα «ελληνοκρατούμενα νησιά του Αιγαίου Πελάγους», και εδώ ο κλειστός ουρανός θα σας φανεί χρήσιμος.
Ο Ερντογάν προμηθεύει πολεμικά drones Bayraktar στην Ουκρανία από την εταιρεία του γαμπρού του

Φωτογραφία: REUTERS

Και αν ρωτήσετε: «Πώς ανέχεται η Μόσχα τη σούβλα της Άγκυρας;» – τότε μπορείτε να κάνετε μια αντίθετη ερώτηση: “Πώς τις ανέχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες;”.

Ναι, έτσι.

Γιατί και τα δύο στρατόπεδα χρειάζονται απεγνωσμένα τον Ερντογάν.

Ρωσία – ως ουδέτερος παίκτης στη μέση του SVO. Φανταστείτε, αν ο βρετανικός στόλος εισέλθει στη Μαύρη Θάλασσα μέσω του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων για να βοηθήσει την Ουκρανία… Αλλά δεν μπαίνει – ο Ερντογάν δεν τον αφήνει να μπει.

Όχι φυσικά από αγάπη για εμάς, αλλά γιατί τότε σίγουρα δεν θα μπορέσει να ενεργήσει ως κύριος και μοναδικός συντονιστής της σύγκρουσης.

Και οι Αμερικανοί χρειάζονται και την Τουρκία. Ως ο δεύτερος ισχυρότερος στρατός του ΝΑΤΟ, χωρίς τον οποίο το μπλοκ θα καταρρεύσει.

Αλλά όσο κι αν στρίβει η άκρη, θα υπάρχει σχοινί.

Η αυτοκρατορική αναγέννηση του Ερντογάν έχει κόστος.

Τον Αύγουστο του 2022, ο πληθωρισμός στην Τουρκία ξεπέρασε το 80%. η τουρκική λίρα, σε αντίθεση με το ρούβλι, έχει γίνει το πιο ασταθές νόμισμα στον κόσμο.

Είναι αδύνατο να μιλήσεις για το «Μεγάλο Τουράν» (άλλο έργο της Κωνσταντινούπολης, την ένωση των τουρκικών λαών με επικεφαλής την Τουρκία) σε έναν ψηφοφόρο με άδειο ψυγείο.

Οι γενικές εκλογές στη Δημοκρατία έχουν προγραμματιστεί για το καλοκαίρι του 2023 και μόνο ένα θαύμα μπορεί να σώσει την οικονομία μέχρι τότε.

Για παράδειγμα, εάν η Τουρκία τελικά έρθει σε ρήξη με τη Δύση, ενσωματωθεί στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση με επικεφαλής τη Μόσχα και θα μπορέσει να λάβει φθηνούς ενεργειακούς πόρους από εκεί (η πρώην αυτοκρατορία δεν έχει δικό της πετρέλαιο και φυσικό αέριο).

Τώρα φαίνεται φανταστικό.

Αλλά πριν από 8 χρόνια, όταν φιλότουρκοι μαχητές κατέρριψαν ένα ρωσικό Su-24 πάνω από τη Συρία , ακόμη και η σημερινή ουδετερότητα της Κωνσταντινούπολης φαινόταν αδύνατη.

Читайте на WWW.KP.RU: https://www.kp.ru/daily/27451/4654827/