ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχει ούτε μία νέα ή πρωτότυπη ιδέα στο λεγόμενο πρόγραμμα Great Reset για τον κόσμο του Klaus Schwab . 

Ούτε η ατζέντα του για την Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση είναι ο δικός του ή ο ισχυρισμός του ότι έχει εφεύρει την έννοια του Καπιταλισμού Ενδιαφερομένων Μερών προϊόν του Schwab.

Ο Klaus Schwab είναι κάτι περισσότερο από ένας επιδέξιος πράκτορας δημοσίων σχέσεων για μια παγκόσμια τεχνοκρατική ατζέντα, μια κορπορατιστική ενότητα εταιρικής εξουσίας με την κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, μια ατζέντα της οποίας οι απαρχές ανάγονται στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και ακόμη νωρίτερα.

 Η μεγάλη επαναφορά του Νταβός είναι απλώς ένα ενημερωμένο σχέδιο για μια παγκόσμια δυστοπική δικτατορία υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ, η οποία έχει αναπτυχθεί δεκαετίες. 

Οι βασικοί ηθοποιοί ήταν ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ και ο προστατευόμενος του, Μορίς Στρονγκ.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, δεν υπήρχε αναμφισβήτητα κανένας άνθρωπος με μεγαλύτερη επιρροή στην παγκόσμια πολιτική από τον αείμνηστο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, που τότε ήταν ευρέως γνωστός ως πρόεδρος της Chase Manhattan Bank.

Δημιουργία του νέου παραδείγματος

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι διεθνείς κύκλοι που συνδέονται άμεσα με τον Ντέιβιντ Ροκφέλερ δημιούργησαν μια εκθαμβωτική σειρά ελίτ οργανισμών και δεξαμενών σκέψης. Αυτά περιελάμβαναν τη Λέσχη της Ρώμης. το 1001: A Nature Trust, συνδεδεμένο με το Παγκόσμιο Ταμείο Άγριας Ζωής (WWF). τη διάσκεψη της Στοκχόλμης των Ηνωμένων Εθνών για την Ημέρα της Γης· η μελέτη που συντάχθηκε από το MIT, Limits to Growth. και την Τριμερή Επιτροπή του Ντέιβιντ Ροκφέλερ.

Λέσχη της Ρώμης

Το 1968 ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ ίδρυσε μια νεομαλθουσιανή δεξαμενή σκέψης, τη Λέσχη της Ρώμης, μαζί με τον Aurelio Peccei και τον Alexander King.

Ο Aurelio Peccei, ήταν ανώτερος διευθυντής της εταιρείας αυτοκινήτων Fiat, ιδιοκτησίας της ισχυρής ιταλικής οικογένειας Agnelli.

Ο Gianni Agnelli της Fiat ήταν στενός φίλος του David Rockefeller και μέλος της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής της Rockefeller’s Chase Manhattan Bank.

Ο Agnelli και ο David Rockefeller ήταν στενοί φίλοι από το 1957.

Ο Agnelli έγινε ιδρυτικό μέλος της Τριμερούς Επιτροπής του David Rockefeller το 1973.

Ο Alexander King, επικεφαλής του Επιστημονικού Προγράμματος του ΟΟΣΑ ήταν επίσης σύμβουλος του ΝΑΤΟ.  ^[i] Αυτή ήταν η αρχή αυτού που θα γινόταν το νεομαλθουσιανό κίνημα «ο λαός ρυπαίνει».

Το 1971 η Λέσχη της Ρώμης δημοσίευσε μια βαθιά λανθασμένη έκθεση, Limits to Growth, η οποία προέβλεπε το τέλος του πολιτισμού όπως τον ξέραμε λόγω της ταχείας αύξησης του πληθυσμού, σε συνδυασμό με σταθερούς πόρους όπως το πετρέλαιο.

Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στην κατανάλωση πόρων, «το πιο πιθανό αποτέλεσμα θα είναι μια μάλλον ξαφνική και ανεξέλεγκτη μείωση τόσο του πληθυσμού όσο και της βιομηχανικής ικανότητας».

Βασίστηκε σε ψεύτικες προσομοιώσεις υπολογιστή από μια ομάδα επιστημόνων υπολογιστών του MIT. Ανέφερε την τολμηρή πρόβλεψη: «Εάν οι σημερινές τάσεις ανάπτυξης στον παγκόσμιο πληθυσμό, η εκβιομηχάνιση, η ρύπανση, η παραγωγή τροφίμων και η εξάντληση των πόρων συνεχίσουν να παραμένουν αμετάβλητες, τα όρια ανάπτυξης σε αυτόν τον πλανήτη θα φτάσουμε κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια».

 Αυτό ήταν το 1971.

Το 1973, ο Klaus Schwab στην τρίτη του ετήσια συνάντηση επιχειρηματικών ηγετών στο Νταβός κάλεσε τον Peccei στο Νταβός για να παρουσιάσει το Limits to Growth σε συγκεντρωμένους εταιρικούς CEO. [ii]

Το 1974, η Λέσχη της Ρώμης δήλωσε με τόλμη: «Η Γη έχει καρκίνο και ο καρκίνος είναι ο Άνθρωπος».

 Στη συνέχεια: «ο κόσμος αντιμετωπίζει ένα άνευ προηγουμένου σύνολο αλληλένδετων παγκόσμιων προβλημάτων, όπως ο υπερπληθυσμός, οι ελλείψεις τροφίμων, η εξάντληση των μη ανανεώσιμων πόρων [το πετρέλαιο-εμείς], η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κακή διακυβέρνηση». ^[iii] Υποστήριξαν ότι,

Απαιτείται «οριζόντια» αναδιάρθρωση του παγκόσμιου συστήματος… οι δραστικές αλλαγές στο στρώμα νόρμας –δηλαδή στο σύστημα αξιών και στους στόχους του ανθρώπου– είναι απαραίτητες προκειμένου να λυθούν ενεργειακές, τροφικές και άλλες κρίσεις, δηλαδή κοινωνικές αλλαγές και Απαιτούνται αλλαγές στις ατομικές στάσεις εάν πρόκειται να πραγματοποιηθεί η μετάβαση στην οργανική ανάπτυξη. ^[iv]

Στην έκθεσή τους το 1974, το Mankind at the Turning Point , The Club of Rome υποστήριξε περαιτέρω:

Η αυξανόμενη αλληλεξάρτηση μεταξύ εθνών και περιοχών πρέπει στη συνέχεια να μεταφραστεί ως μείωση της ανεξαρτησίας.

Τα έθνη δεν μπορούν να είναι αλληλοεξαρτώμενα χωρίς το καθένα από αυτά να παραιτηθεί από κάποια ή τουλάχιστον να αναγνωρίσει τα όρια στη δική του ανεξαρτησία.

Τώρα είναι η ώρα να καταρτίσουμε ένα γενικό σχέδιο για οργανική βιώσιμη ανάπτυξη και παγκόσμια ανάπτυξη με βάση την παγκόσμια κατανομή όλων των πεπερασμένων πόρων και ένα νέο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. ^[v]

Αυτή ήταν η πρώιμη διατύπωση της Ατζέντας 21 του ΟΗΕ, της Ατζέντας 2030 και της Μεγάλης Επαναφοράς του Νταβός του 2020.

Ντέιβιντ Ροκφέλερ και Μορίς Στρονγκ

Ο μακράν ο πιο επιδραστικός διοργανωτής της ατζέντας «μηδενικής ανάπτυξης» του Ροκφέλερ στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν ο επί χρόνια φίλος του Ντέιβιντ Ροκφέλερ, ένας δισεκατομμυριούχος πετρελαιοπηγός ονόματι Maurice Strong.

Ο Καναδός Maurice Strong ήταν ένας από τους βασικούς πρώτους διαδότες της επιστημονικά λανθασμένης θεωρίας ότι οι ανθρωπογενείς εκπομπές CO2 από μεταφορικά οχήματα, εργοστάσια άνθρακα και γεωργία προκάλεσαν μια δραματική και επιταχυνόμενη αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας που απειλεί «τον πλανήτη», τη λεγόμενη υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ως πρόεδρος της Διάσκεψης της Στοκχόλμης του ΟΗΕ για την Ημέρα της Γης το 1972, ο Strong προώθησε μια ατζέντα μείωσης του πληθυσμού και μείωσης του βιοτικού επιπέδου σε όλο τον κόσμο για να «σωθεί το περιβάλλον».

Ο Strong δήλωσε την ριζοσπαστική οικολογική του ατζέντα:

«Δεν είναι η μόνη ελπίδα για τον πλανήτη ότι οι βιομηχανοποιημένοι πολιτισμοί καταρρέουν;

Δεν είναι δική μας ευθύνη να το πετύχουμε;» [vi]

Αυτό συμβαίνει τώρα υπό την κάλυψη μιας διαφημιζόμενης παγκόσμιας πανδημίας.

Ο Strong ήταν μια περίεργη επιλογή να ηγηθεί μιας σημαντικής πρωτοβουλίας του ΟΗΕ για κινητοποίηση δράσης για το περιβάλλον, καθώς η καριέρα του και η σημαντική του περιουσία είχαν χτιστεί στην εκμετάλλευση του πετρελαίου, όπως ένας ασυνήθιστος αριθμός νέων υποστηρικτών της «οικολογικής καθαρότητας», όπως ο David Rockefeller ή Robert O. Anderson του Aspen Institute ή του Shell’s John Loudon.

Ο Στρονγκ είχε γνωρίσει τον Ντέιβιντ Ροκφέλερ το 1947 ως νεαρός Καναδός δεκαοκτώ ετών και από εκείνο το σημείο, η καριέρα του συνδέθηκε με το δίκτυο της οικογένειας Ροκφέλερ. Θέση του ΟΗΕ υπό τον Ταμία του ΟΗΕ, Noah Monod.

Τα κεφάλαια των Ηνωμένων Εθνών διαχειριζόταν αρκετά άνετα η Chase Bank του Rockefeller.

Αυτό ήταν χαρακτηριστικό του μοντέλου της «συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα» που θα αναπτυχθεί από το Strong – ιδιωτικό κέρδος από τη δημόσια κυβέρνηση. [viii]

Στη δεκαετία του 1960, ο Στρονγκ είχε γίνει πρόεδρος του τεράστιου ενεργειακού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων και πετρελαϊκών εταιρειών του Μόντρεαλ, γνωστής ως Power Corporation, που τότε ανήκε στον ισχυρό Paul Desmarais. 

Σύμφωνα με την καναδική ερευνήτρια Elaine Dewar, η Power Corporation χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ένα πολιτικό ταμείο για τη χρηματοδότηση εκστρατειών επιλεγμένων Καναδών πολιτικών όπως ο Pierre Trudeau, πατέρας του προστατευόμενου του Νταβός, Justin Trudeau. [ix]

Earth Summit I και Rio Earth Summit

Το 1971 ο Στρονγκ διορίστηκε υφυπουργός των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και Γενικός Γραμματέας της επερχόμενης διάσκεψης για την Ημέρα της Γης, Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Ανθρώπινο Περιβάλλον (Earth Summit I) στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.

Ονομάστηκε επίσης εκείνη τη χρονιά ως διαχειριστής του Ιδρύματος Ροκφέλερ – το οποίο χρηματοδότησε την έναρξη του έργου της Ημέρας της Γης στη Στοκχόλμη.[x] Στη Στοκχόλμη δημιουργήθηκε το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) με επικεφαλής τον Strong.

Το 1989 ο Στρονγκ ονομάστηκε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ ως επικεφαλής της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη το 1992 ή UNCED ( «Rio Earth Summit II» ).

Επόπτευσε τη σύνταξη των στόχων του ΟΗΕ για το «Αειφόρο Περιβάλλον» εκεί, την Ατζέντα 21 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη που αποτελεί τη βάση της Μεγάλης Επαναφοράς του Klaus Schwab, καθώς και τη δημιουργία της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) του ΟΗΕ.

 Ο Strong, ο οποίος ήταν επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Davos WEF, είχε κανονίσει ο Schwab να υπηρετήσει ως βασικός σύμβουλος στη Σύνοδο Κορυφής της Γης του Ρίο.

Ως Γενικός Γραμματέας της Διάσκεψης του Ρίο των Ηνωμένων Εθνών, ο Στρονγκ ανέθεσε επίσης μια έκθεση από τη Λέσχη της Ρώμης, Η Πρώτη Παγκόσμια Επανάσταση, που συντάχθηκε από τον Alexander King, η οποία παραδέχτηκε ότι ο ισχυρισμός για την υπερθέρμανση του πλανήτη CO2 ήταν απλώς ένα επινοημένο τέχνασμα για να εξαναγκάσει την αλλαγή:

«Ο κοινός εχθρός της ανθρωπότητας είναι ο άνθρωπος. Αναζητώντας έναν νέο εχθρό που θα μας ενώσει, καταλήξαμε στην ιδέα ότι η ρύπανση, η απειλή της υπερθέρμανσης του πλανήτη, η έλλειψη νερού, η πείνα και τα παρόμοια θα ταίριαζαν. Όλοι αυτοί οι κίνδυνοι προκαλούνται από την ανθρώπινη παρέμβαση και μόνο μέσω αλλαγών στάσεων και συμπεριφοράς μπορούν να ξεπεραστούν.

 Ο πραγματικός εχθρός λοιπόν είναι η ίδια η ανθρωπότητα». [xi]

Το ίδιο παραδέχτηκε και ο εκπρόσωπος του Προέδρου Κλίντον στο Ρίο, Τιμ Γουίρθ, δηλώνοντας:

«Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Ακόμα κι αν η θεωρία της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι λανθασμένη, θα κάνουμε το σωστό όσον αφορά την οικονομική πολιτική και την περιβαλλοντική πολιτική». [xii]

Στο Rio Strong εισήγαγε για πρώτη φορά τη χειραγωγική ιδέα της «βιώσιμης κοινωνίας» που όρισε σε σχέση με αυτόν τον αυθαίρετο στόχο της εξάλειψης του CO2 και άλλων λεγόμενων αερίων θερμοκηπίου. Η Ατζέντα 21 έγινε Ατζέντα 2030 τον Σεπτέμβριο του 2015 στη Ρώμη, με την ευλογία του Πάπα, με 17 «βιώσιμους» στόχους. Δήλωσε μεταξύ άλλων,

«Η γη, λόγω της μοναδικής της φύσης και του κρίσιμου ρόλου που διαδραματίζει στην ανθρώπινη εγκατάσταση, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα συνηθισμένο περιουσιακό στοιχείο, που ελέγχεται από άτομα και υπόκειται στις πιέσεις και την αναποτελεσματικότητα της αγοράς. Η ιδιωτική ιδιοκτησία γης είναι επίσης ένα κύριο μέσο συσσώρευσης και συγκέντρωσης πλούτου και ως εκ τούτου συμβάλλει στην κοινωνική αδικία… Η κοινωνική δικαιοσύνη, η αστική ανανέωση και ανάπτυξη, η παροχή αξιοπρεπών κατοικιών και υγιεινών συνθηκών για τους ανθρώπους μπορούν να επιτευχθούν μόνο εάν χρησιμοποιηθεί γη προς το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου».

Εν ολίγοις, η ιδιωτική ιδιοκτησία γης πρέπει να κοινωνικοποιηθεί για την «κοινωνία στο σύνολό της», μια ιδέα πολύ γνωστή στην εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, και ένα βασικό μέρος της Μεγάλης Επαναφοράς του Νταβός.

Στο Ρίο το 1992 όπου ήταν πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας, ο Στρονγκ δήλωσε:

«Είναι σαφές ότι ο τρέχων τρόπος ζωής και τα καταναλωτικά πρότυπα της εύπορης μεσαίας τάξης – όπως η υψηλή πρόσληψη κρέατος , η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων κατεψυγμένων και βολικών τροφίμων, η χρήση ορυκτών καυσίμων , οι συσκευές, ο κλιματισμός στο σπίτι και η εργασία και η στέγαση στα προάστια – είναι μη βιώσιμο».  [xiii] (η έμφαση προστέθηκε)

Μέχρι εκείνη την εποχή, ο Strong βρισκόταν στο επίκεντρο της μετατροπής του ΟΗΕ σε όχημα για την επιβολή ενός νέου παγκόσμιου τεχνοκρατικού «παραδείγματος» με μυστικότητα, χρησιμοποιώντας τρομερές προειδοποιήσεις για την εξαφάνιση των πλανητών και την υπερθέρμανση του πλανήτη, συγχωνεύοντας κυβερνητικές υπηρεσίες με την εταιρική εξουσία σε έναν μη εκλεγμένο έλεγχο σχεδόν όλων, υπό την κάλυψη της «βιωσιμότητας». Το 1997 η Strong επέβλεψε τη δημιουργία του σχεδίου δράσης μετά τη Σύνοδο Κορυφής για τη Γη, την αξιολόγηση της παγκόσμιας ποικιλομορφίας, ένα προσχέδιο για την ανάπτυξη μιας Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης, έναν κατάλογο κάθε πόρου στον πλανήτη, πώς θα ελεγχόταν και πώς αυτή η επανάσταση θα επιτυγχανόταν.[xiv]

Εκείνη την εποχή ο Strong ήταν συμπρόεδρος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός του Klaus Schwab. Το 2015, μετά τον θάνατο του Strong, ο ιδρυτής του Davos Klaus Schwab έγραψε:

«Ήταν ο μέντοράς μου από τη δημιουργία του Φόρουμ: ένας μεγάλος φίλος. ένας απαραίτητος σύμβουλος. και, για πολλά χρόνια, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματός μας». [xv]

Πριν αποχωρήσει από τον ΟΗΕ για ένα σκάνδαλο διαφθοράς στο Ιράκ Food-for-Oil, ο Strong ήταν μέλος της Λέσχης της Ρώμης, διαχειριστής του Ινστιτούτου Aspen, διαχειριστής του ιδρύματος Rockefeller και του ιδρύματος Rothschild. Ο Strong ήταν επίσης διευθυντής του Temple of Understanding of the Lucifer Trust (γνωστός και ως Lucis Trust) που στεγαζόταν στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Θείου στη Νέα Υόρκη,

«όπου οι ειδωλολατρικές τελετουργίες περιλαμβάνουν τη συνοδεία προβάτων και βοοειδών στο βωμό για ευλογία. Εδώ, ο Αντιπρόεδρος Αλ Γκορ έκανε ένα κήρυγμα, καθώς οι πιστοί βάδιζαν στο βωμό με μπολ με λίπασμα και σκουλήκια…» [xvi]

Αυτή είναι η σκοτεινή προέλευση της ατζέντας Great Reset του Schwab, όπου πρέπει να τρώμε σκουλήκια και να μην έχουμε ιδιωτική ιδιοκτησία για να «σώσουμε τον πλανήτη». Η ατζέντα είναι σκοτεινή, δυστοπική και έχει σκοπό να εξαλείψει δισεκατομμύρια από εμάς τους «συνηθισμένους ανθρώπους».

*

Σημείωση για τους αναγνώστες: Κάντε κλικ στα κουμπιά κοινής χρήσης παραπάνω. Ακολουθήστε μας στο Instagram και στο Twitter και εγγραφείτε στο κανάλι μας στο Telegram. Μη διστάσετε να αναδημοσιεύσετε και να μοιραστείτε ευρέως άρθρα της Παγκόσμιας Έρευνας.

Ο F. William Engdahl είναι σύμβουλος στρατηγικών κινδύνων και λέκτορας, είναι πτυχιούχος της πολιτικής από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και είναι συγγραφέας με τις μεγαλύτερες πωλήσεις για το πετρέλαιο και τη γεωπολιτική. Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση (CRG).

Σημειώσεις

[i] Βιογραφίες 1001 μελών Nature Trust, Gianni Agnelli , πρόσβαση στο http://www.bibliotecapleyades.net/sociopolitica/sociopol_1001club02.htm

[ii] Klaus Schwab, The World Economic Forum: A Partner in Shaping History–The First 40 Years: 1971 – 2010, 2009, World Economic Forum, σελ. 15, https://www3.weforum.org/docs/WEF_First40Years_Book_2010.pdf

[iii] Παράθεση από την Έκθεση του Club of Rome, Mankind at the Turning Point , 1974, που αναφέρεται στο http://www.greenagenda.com/turningpoint.html

[iv] Ibid.

[v] The Club of Rome, Mankind at the Turning Point , 1974, παρατίθεται στο Brent Jessop,  Mankind at the Turning Point – Μέρος 2 – Δημιουργία μιας παγκόσμιας συνείδησης , πρόσβαση στο http://www.wiseupjournal.com/?p =154

[vi] Maurice Strong, Opening Speech to UN Rio Earth Summit , Ρίο ντε Τζανέιρο, 1992, πρόσβαση στο http://www.infowars.com/maurice-strong-in-1972-isnt-it-our-responsibility-to- κατάρρευση-βιομηχανικές-κοινωνίες/

[vii] Elaine Dewar, Cloak of Green: The Links ανάμεσα σε βασικές περιβαλλοντικές ομάδες, κυβέρνηση και μεγάλες επιχειρήσεις , Τορόντο, James Lorimer & Co., 1995, σελ. 259-265.

[viii] Brian Akira, LUCIFER’S UNITED NATIONS, http://www.fourwinds10.com/siterun_data/religion_cults/news.php?q=1249755048

[ix] Elaine Dewar, ό.π. Π. 269-271.

[x] Ό.π., σελ. 277.

[xi] Τι είναι η Ατζέντα 21/2030 Ποιος είναι πίσω από αυτήν; Εισαγωγή, https://sandiadams.net/what-is-agenda-21-introduction-history/

[xii] Larry Bell, Agenda 21: The UN’s Earth Summit Has Its Head In The Clouds, Forbes, 14 Ιουνίου 2011, https://www.forbes.com/sites/larrybell/2011/06/14/the-uns -earth-summit-has-its-heads-in-the-clouds/?sh=5af856a687ca

[xiii] John Izzard, Maurice Strong, Climate Crook, 2 Δεκεμβρίου 2015, https://quadrant.org.au/opinion/doomed-planet/2015/12/discovering-maurice-strong/

[xiv] Τι είναι η Ατζέντα 21/2030 Ποιος βρίσκεται πίσω από αυτήν; Εισαγωγή, https://sandiadams.net/what-is-agenda-21-introduction-history/

[xv] Maurice Strong An Appreciation από Klaus Schwab, 2015, https://www.weforum.org/agenda/2015/11/maurice-strong-an-appreciation

[xvi] Dr. Eric T. Karlstrom, The UN, Maurice Strong, Crestone/Baca, CO, and the “New World Religion”, Σεπτέμβριος 2017, https://naturalclimatechange.org/new-world-religion/part-i /

https://www.globalresearch.ca/dark-origins-davos-great-reset/5797113