Γιατί αυτός ο ακατανίκητος έρωτάς μας για την Αρχαία Ελ­λάδα;

Ο τόσο ακατανόητος για την αντίληψη του “μέσου ανθρώ­που”;

Είμαστε μήπως “ψώνια”;

Ή μήπως – όπως ισχυρίζονται κά­ποιοι – η πολυδιάστατη κρίση της εποχής μας μας οδηγεί σε φυγή, σε αναχωρητισμό, σε απέλπιδα προσπάθεια ανεύρεσης καταφυγίου στο παρελθόν;

Μα η Αρχαία Ελλάδα δεν είναι παρελθόν.

Η πιο μεγαλοφυής και ερωτική σύλληψη του Σύμπαντος και του Ανθρώπου, σαν “Κό­σμος” το πρώτο και σαν “εν δυνάμει θεός” ο δεύτερος, δεν χωράει στα μίζερα τότε και τώρα.

Η απαστράπτουσα εσαεί νεότητα του αν­θρώπινου είδους που αντιπροσωπεύει η Αρχαία Ελλάδα στέκει πε­ρήφανα πάνω από τα μέτρα και τα σταθμά της σύγχρονης μιζέριας.

Είναι πολύ μικροί οι “αντιπρόσωποι του τώρα”.

Είναι πολύ μικροί οι εθελόδουλοι, οι βλάκες, οι γιάπηδες, οι αμόρφωτοι, οι αμοραλιστές. οι καριερίστες, οι επαναπαυμένοι, οι υποταγμένοι και οι ωχαδερφιστές του σήμερα για να θεωρήσουμε την ύπαρξη τους ως κάτι παραπάνω από μια ακόμα άτυχη στιγμή (με ημερομηνία λήξεως μάλιστα) της ανθρωπότητας.

Είναι πολύ τιποτένιοι όλοι αυτοί για να μας πείσουν ότι αποτελούν το “τώρα”, ενώ εμείς ξεχαστήκαμε στο “χθες”.

Κανένας “ρεαλισμός” δεν τους νομιμοποιεί.

Κανένας “ρεαλισμός” δεν θα μπορέσει ποτέ να βγάλει “ξεπερασμένο από την ιστορία” το είδος ανθρώπου που εμείς τιμούμε, υπερασπιζόμαστε και εκπροσωπούμε.

Ο αμείλικτος Χρόνος δεν τους δίνει κανένα τέτοιο δικαίωμα.

Γιατί ο Ελληνισμός είναι πάνω απ’ όλα ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ και όχι “μουσειακό” είδος που τάχα ανήκει στους παρελθοντολόγους, τους βιβλιοθηκάριους και τους φιλόλογους ακαδημαϊ­κούς.

Αντίθετα αποτελεί ολοκληρωμένη πρόταση καθημερινού ήθους και συμπεριφοράς που μόνο αυτή μπορεί να δώσει λύση στα σημερινά προβλήματα που συσσώρευσε η ανοησία και η αμετροέπεια του εχθρικού προς τη Φύση “μονοθεϊστι­κού” τρόπου αντίληψης και πράξης.

Ούτε και είναι βεβαίως ο Ελληνισμός λαβή και αντικείμενο για εκμετάλλευση προς εξυπηρέτηση αλχημικών πολιτικάντικων σκοπιμοτήτων ή δαδί για την υποδαύλιση εθνικιστικών υστεριών, που κατά κανόνα εκπορεύονται από κύκλους παντελώς ξένους προς την πατρογονική μας φιλοσοφία ζωής και θρησκεία.

Aντίθετα αποτελεί από μόνος του μια ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕ­ΡΩΤΙΚΗΣ ΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ που στη σύγχρονη πραγματικότητα μεταφράζεται σε οικολογική συνειδητοποίηση, πολιτική αυτενέργεια, Άμεση Δημοκρατία, συμμετοχή στα κοινά, παρρησία και ανοχή, δια βίου εκπαίδευση και σειρά άλλα πράγματα που συναντά κανείς σήμερα μόνο στα προγράμματα προχωρημένων ριζοσπαστικών και απελευθερωτικών κινημάτων του πλανήτη.

Πάνω απ’ όλα η δημόσια αγόρευση, με απόλυτη ελευθερία ενώπιον πλήθους πολιτών, αποτελεί αποκλειστική ανακάλυψη και κατάκτηση των προγόνων μας αληθινών Ελλήνων και όμοιά της δεν υπήρξε ποτέ μέχρι τώρα.

Θα μένει πάντα η θαυμαστή κατάκτηση ενός “απολύτως κατά φύσιν ζώντος” λαού που πρώτος επίσης συνέλαβε φαντασιακά την ύπαρξη “Θεσμίων” ή “Θεσμοφόρων” Θεών!

Απευθυνόμαστε σε όλους όσους κουβαλάνε μέσα τους κομμάτια της Αρχαίας Ψυχής.

Στους εραστές της ζωής, τους φιλοσόφους, σ’ αυτούς που επιθυμούν πάνω απ’ όλα να υπάρξουν και να δράσουν ως αυτενεργοί Πολίτες ελεύθερων και αυτοθεσμιζόμενων κοινοτήτων.

Απευθυνόμαστε σ’ όλους εκείνους που αρνούνται πλέον να παίζουν τις άθλιες και απρό­σωπες μονάδες ανενεργών μαζών – υπηκόων του α ή β εξουσιαστικού μηχανισμού.

Σ’ αυτούς που θέλουν να τείνουν συνεχώς προς την αρίστευση, την Αρετή και το “κατά Φύσιν ζην”.

Και αλίμονο αν κάποιοι πείσουν την ανθρωπότητα ότι όλα αυτά είναι “παρελθόν”!

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ΜΑΚΡΥΑ!

Δ1ΙΠΕΤΕΣ, ΠΟΣΕΙΔΕΩΝ