Καπνοί πάνω από τη Μασσαλία.

 Ή μήπως είναι η Οδησσός;

 Μερικές φωτογραφίες από τη Γαλλία θα μπορούσαν να προέρχονται από την Ουκρανία.

 Αλλά δεν είναι.

Είναι από γαλλικές μητροπόλεις πάνω από τις οποίες κρέμεται το πέπλο του εμφυλίου.

Εδώ και μέρες, οι ταραχοποιοί, οι περισσότεροι από τους οποίους φαίνεται να είναι μετανάστες, ερημώνουν ολόκληρους δρόμους.

Γίνεται λεηλασία, πυρπόληση και, ναι, επίσης, στοχευμένο κυνήγι λευκών ανθρώπων.

Οι μειονεκτούντες νέοι που θα ήθελαν να σπουδάσουν ιατρική δεν ξεσηκώνονται εδώ, η αντικοινωνία μαίνεται εδώ – που τροφοδοτείται από τους συνήθεις αριστερούς ιδεολόγους.

Τέτοιες μαζικές ταραχές δεν είναι κάτι καινούργιο στη Γαλλία, αλλά ο αριθμός και η ένταση αυξάνονται συνεχώς.

 Το 70 τοις εκατό των Γάλλων θέλει τώρα να αναπτυχθεί ο στρατός.

Η πολυπολιτισμική, η πολυποίκιλη κοινωνία, στην οποία δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να συνδέει πέρα ​​από το μίσος των ηλικιωμένων και των νέων λευκών ανδρών, δεν μπορεί πλέον να ξεφύγει από τον συνεχή ενθουσιασμό.

Δεν χρειάζεται σχεδόν αφορμή για χιλιάδες να διαδηλώσουν στους δρόμους χτυπώντας και πυρπολώντας τις κατοικίες τους.

Όσοι δεν έχουν ψηφίσει ακόμη τη Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, τώρα θα το σκεφτούν δύο φορές.

Τουλάχιστον αν ανήκει στο κομμάτι των Γάλλων που κρατούν ακόμη το κράτος σε λειτουργία.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα

Ενώ η Γαλλία παλεύει με το χάος, στο Βερολίνο επικρατεί σιωπή.

Η ίδια ομοσπονδιακή κυβέρνηση που κατά τα άλλα είναι άμεσα σε θέση να μιλήσει σε κάθε κατεδαφισμένη σημαία του ουράνιου τόξου στην Ουγγαρία δεν μπορεί να έχει κανένα νόημα για την αναταραχή στη Γαλλία.

Φυσικά και μπορεί να το κάνει, αλλά για να το κάνει θα έπρεπε να καταργήσει το δικό της πολυπολιτισμικό ψέμα. Φυσικά αυτό αποκλείεται.

Και έτσι παρακολουθεί κανείς αδρανής καθώς οι πρώτοι προάγγελοι των γαλλικών συνθηκών τρώνε σιγά σιγά το δρόμο τους στη χώρα.

Τις τελευταίες εβδομάδες σημειώθηκαν μαζικές ταραχές μεταναστών στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.

Δεν ήταν πλέον εκτεταμένες οικογένειες, αλλά ολόκληρες αραβικές φυλές που μπορούσαν να κινητοποιήσουν εκατοντάδες άνδρες με το πάτημα ενός κουμπιού.

Η αστυνομία είδε άσχημα, δύσκολα μπορούσε να ελέγξει τη βία.

Το γεγονός ότι η πρώην καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, η οποία είναι προσωπικά υπεύθυνη για αυτές τις συνθήκες, έλαβε το ανώτατο κρατικό μετάλλιο για τις υπηρεσίες της (ποιο;) λίγες εβδομάδες νωρίτερα, είναι ένα χαρακτηριστικό σημείωμα.

Η Μέρκελ της Γαλλίας ονομάζεται Μακρόν. Και έτσι δεν ήταν το κράτος δικαίου που σταμάτησε τις ταραχές στη NRW.

Ήταν μια ισλαμική δικαιοσύνη της ειρήνης.

Η αστυνομία είχε δικαίωμα να παρακολουθεί μόνο από το πλάι.

Ο χρόνος πιέζει και στη Γερμανία

Αντί να κλείσει τα σύνορα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση βασίζεται σε περαιτέρω κίνητρα για τη μετανάστευση.

Οι δήμαρχοι του SPD επιβεβαιώνουν επίσης ότι η ένταξη δεν έχει πραγματοποιηθεί εδώ για πολύ καιρό.

Σε τι πρέπει να ενσωματωθεί και στη Γερμανία;

Στην πολυποίκιλη, αριστερή-φιλελεύθερη κοινωνία της Claudia Roth, του Georg Restle ή της Nancy Faeser; Γιατί θα έπρεπε;

 Και έτσι η Γερμανία διολισθαίνει σιγά σιγά σε αυτό που ο Thorsten Hinz αποκαλεί δικαίως τον προ-εμφύλιο πόλεμο.

Καμία εξέλιξη όμως δεν είναι μη αναστρέψιμη.

 Υπάρχει ακόμη χρόνος για να αλλάξουμε τα πράγματα. Τελικά είναι ακόμα στα χέρια των ψηφοφόρων.

https://jungefreiheit.de/debatte/kommentar/2023/diverser-buergerkrieg/