ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 7 Φεβρουαρίου 2023

Εισαγωγή 

Η μακροχρόνια δέσμευσή μου είναι στην «αξία της ανθρώπινης ζωής» ,   «την ποινικοποίηση του πολέμου» , την «ειρηνική συνύπαρξη» μεταξύ των εθνικών κρατών και  «το μέλλον της ανθρωπότητας» που σήμερα απειλείται από τον πυρηνικό πόλεμο.

Ερευνώ τον πυρηνικό πόλεμο για περισσότερα από 10 χρόνια εστιάζοντας στις ιστορικές, στρατηγικές και γεωπολιτικές του διαστάσεις καθώς και στα εγκληματικά χαρακτηριστικά του ως μέσο για την εφαρμογή αυτού που περιγράφεται καλύτερα ως «γενοκτονία σε μαζική κλίμακα».

Αυτό που παρουσιάζεται παρακάτω είναι η ιστορία του πυρηνικού πολέμου: μια διαδοχή σχεδίων πυρηνικού πολέμου των ΗΠΑ που χρονολογούνται από το Έργο Μανχάταν  (1939-1945) που οδήγησε στον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι τον Αύγουστο του 1945.

Άγνωστο στο ευρύτερο κοινό, το πρώτο σχέδιο πυρηνικής επίθεσης των ΗΠΑ κατά της Σοβιετικής Ένωσης διατυπώθηκε από το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ στις 15 Σεπτεμβρίου 1945, όταν οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση ήταν σύμμαχοι.

Υπάρχει ένα στοιχείο πολιτικής αυταπάτης και παράνοιας στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

 Το  Σενάριο της Κρίσης βρίσκεται στο σχέδιο του Πενταγώνου για σχεδόν 78 χρόνια.

Αν δεν υπήρχε το σχέδιο του Σεπτεμβρίου 1945 για «εξάλειψη της Σοβιετικής Ένωσης από τον χάρτη» (66 αστικές περιοχές και περισσότερες από 200 ατομικές βόμβες), ούτε η Ρωσία ούτε η Κίνα θα είχαν αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Δεν θα υπήρχε αγώνας πυρηνικών όπλων .

Πολυάριθμα σχέδια πυρηνικού πολέμου των ΗΠΑ έχουν διαμορφωθεί από την αρχή, οδηγώντας στη « Μελέτη Απαιτήσεων Ατομικών Όπλων SAC 1956 Strategic Air Command»  (αποχαρακτηρισμένο τον Δεκέμβριο του 2015) που συνίστατο στη στόχευση 1200 αστικών περιοχών στη Σοβιετική Ένωση, την Ανατολική Ευρώπη και την Κίνα.

Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι: πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η χρήση πυρηνικών όπλων σε σχέση με την αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε κλιμάκωση και στο τέλος της ανθρωπότητας όπως την ξέρουμε.  

Αυτό που απαιτείται είναι ένα Παγκόσμιο κίνημα ειρήνης σε συνδυασμό με την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων.  

Michel Chossudovsky, Global Research, 2 Αυγούστου 2023

90 δευτερόλεπτα για τα μεσάνυχτα

90 δευτερόλεπτα έως τα μεσάνυχτα σύμφωνα με το Ρολόι της Κρίσης.

Οι νομπελίστες ειρήνης κατηγορούν επιπόλαια τη Ρωσία, χωρίς να θυμούνται την ιστορία του πυρηνικού πολέμου, για να μην αναφέρουμε το πρόγραμμα 1,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων του Τζο Μπάιντεν για την ανάπτυξη «πιο χρησιμοποιήσιμων», «χαμηλής έντασης» «προληπτικών πυρηνικών όπλων» που θα χρησιμοποιηθούν σε ένα «πρώτο χτύπημα». βάση» εναντίον πυρηνικών και μη πυρηνικών κρατών ως μέσο «αυτοάμυνας» .

Αυτό είναι το πυρηνικό δόγμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην αντιπαράθεση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας.

Περιγράφεται ξεκάθαρα στο  έργο NeoCons για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα (PNAC)

American’s Manhattan Project

Ας θυμηθούμε την ιστορία του «σεναρίου της μοίρας» που ήταν μέρος του προγράμματος της Αμερικής στο Μανχάταν που ξεκίνησε το 1939 με τη συμμετοχή της Βρετανίας και του Καναδά.

Το έργο του Μανχάταν ήταν ένα μυστικό σχέδιο για την ανάπτυξη της ατομικής βόμβας που συντονίστηκε από το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ, με επικεφαλής (1941) τον υποστράτηγο  Λέσλι Γκρόβς.

Ο εξέχων φυσικός   Δρ . Ο J. Robert Oppenheimer   είχε διοριστεί από τον υπολοχαγό στρατηγό Groves ως επικεφαλής του εργαστηρίου του Los Alamos (γνωστό και ως Project Y) το οποίο ιδρύθηκε το 1943 ως «άκρως απόρρητη τοποθεσία για τον σχεδιασμό ατομικών βομβών στο πλαίσιο του Manhattan Project».

Ο Οπενχάιμερ ανατέθηκε στη στρατολόγηση και τον συντονισμό μιας ομάδας διακεκριμένων πυρηνικών επιστημόνων, συμπεριλαμβανομένου του Ιταλού Φυσικού και βραβευμένου με Νόμπελ Δρ. Ενρίκο Φέρμι, ο οποίος εντάχθηκε στο Εργαστήριο του Λος Άλαμος το 1944.

Ο Οπενχάιμερ όχι μόνο διαδραμάτισε βασικό ρόλο στο συντονισμό της ομάδας πυρηνικών επιστημόνων, αλλά συμμετείχε επίσης σε τακτικές διαβουλεύσεις με τον επικεφαλής του έργου του Μανχάταν, Αντιστράτηγο  Γκρόβς, ειδικά όσον  αφορά τη χρήση των πρώτων ατομικών βομβών που έπεσαν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. που είχε ως αποτέλεσμα περισσότερους από 300.000 άμεσους θανάτους.

Ακολουθεί η  απομαγνητοφώνηση μιας τηλεφωνικής συνομιλίας της 6ης Αυγούστου 1945, η οποία αποχαρακτηρίστηκε  (Μεταξύ Στρατηγού Γκρόβς και Δρ. Οπενχάιμερ) ώρες μετά τη βομβιστική επίθεση στη Χιροσίμα:

Στρατηγός G. Είμαι πολύ περήφανος για εσάς και τον λαό σας [πυρηνικοί επιστήμονες]

Δρ. Ο. Πήγε καλά;

Ο στρατηγός Γ. Προφανώς πήγε με τρομερό μπαμ.

στιγμιότυπο οθόνης παρακάτω, κάντε κλικ στον σύνδεσμο για πρόσβαση στην πλήρη μεταγραφή )

 

Το Σχέδιο της 15ης Σεπτεμβρίου 1945 για «Σκουπίστε τη Σοβιετική Ένωση από τον χάρτη»

Μόλις δύο εβδομάδες μετά το επίσημο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (2 Σεπτεμβρίου 1945), το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ εξέδωσε ένα σχέδιο (15 Σεπτεμβρίου 1945 ) για να «Σκουπίσει τη Σοβιετική Ένωση από τον χάρτη» (66 πόλεις με 204 ατομικές βόμβες ) όταν οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ ήταν σύμμαχοι.

Αυτό το διαβόητο έργο επιβεβαιώνεται από αποχαρακτηρισμένα έγγραφα. (Για περισσότερες λεπτομέρειες βλέπε Chossudovsky, 2017 )

Παρακάτω είναι η εικόνα των 66 πόλεων της Σοβιετικής Ένωσης που είχαν προβλεφθεί ως στόχοι από το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ.

Οι 66 πόλεις. Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση 

Η Χιροσίμα Ναγκασάκι «Dress Rehearsal»

Τα προπαρασκευαστικά έγγραφα (βλ. παρακάτω) επιβεβαιώνουν ότι τα δεδομένα σχετικά με τις επιθέσεις στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας καθώς και του κόστους μιας πολύ μεγαλύτερης επίθεσης κατά της Σοβιετικής Ένωσης.

Αυτά τα έγγραφα οριστικοποιήθηκαν 5-6 εβδομάδες μετά τους βομβαρδισμούς στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (6, 9 Αυγούστου 1945).

«Για να διασφαλίσουμε την εθνική μας ασφάλεια»

Σημειώστε την αλληλογραφία μεταξύ του υποστράτηγου Norstad και του επικεφαλής  του Manhattan Project, Στρατηγού Leslie Groves, ο οποίος βρισκόταν σε μόνιμη επαφή με  τον Dr. J. Robert Oppenheimer, επικεφαλής της ομάδας πυρηνικών επιστημόνων του Los Alamos. 

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1945 η Norstad έστειλε ένα υπόμνημα στον υπολοχαγό Leslie Groves ζητώντας μια εκτίμηση του «αριθμού των βομβών που απαιτούνται για τη διασφάλιση της εθνικής μας ασφάλειας»  (  The First Atomic Stockpile Requirements  )

Ο Αντιστράτηγος Γκρόβς  αναμφίβολα σε συνεννόηση με τον Δρ. Οπενχάιμερ απάντησε στον Υποστράτηγο Νόρσταντ σε ένα υπόμνημα της 29ης Σεπτεμβρίου 1945 στο οποίο αναφέρεται στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι.

Βλέπε ενότητα 2, υποενότητες α, β και γ.

«Δεν είναι απαραίτητο να καταστρέψουμε μια πόλη για να καταστρέψουμε την αποτελεσματικότητά της.

Η Χιροσίμα δεν υπάρχει πλέον ως πόλη, παρόλο που η περιοχή της ολικής καταστροφής είναι σημαντικά μικρότερη από τη συνολική».

Διαβάστε προσεκτικά. Το παρακάτω κείμενο επιβεβαιώνει ότι η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ήταν «Πρόβα φόρεμα» .

Λάβετε υπόψη ότι το όνομα της χώρας που απειλεί την «εθνική ασφάλεια» της Αμερικής δεν αναφέρεται.

Απαντώντας στο υπόμνημά σας της 15ης Σεπτεμβρίου 1945, [βλέπε απάντηση παρακάτω]

Το «Σχέδιο Dropshot» του 1949: 300 πυρηνικές βόμβες, με στόχο περισσότερες από 100 σοβιετικές πόλεις

Πολυάριθμα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ (υπό την προεδρία Τρούμαν) για επίθεση στη Σοβιετική Ένωση «διατυπώθηκαν και αναθεωρήθηκαν σε τακτική βάση μεταξύ 1945 και 1950».

Τα περισσότερα από αυτά ήταν εντελώς δυσλειτουργικά, όπως περιγράφεται από τον JW Smith στο βιβλίο του με τίτλο «The World’s Wasted Wealth 2».

«Τα ονόματα που δίνονται σε αυτά τα σχέδια απεικονίζουν γραφικά τον επιθετικό τους σκοπό: Bushwhacker, Broiler, Sizzle, Shakedown, Offtackle, Dropshot, Trojan, Pincher και Frolic.

Ο αμερικανικός στρατός γνώριζε τον επιθετικό χαρακτήρα της δουλειάς που τους είχε διατάξει ο Πρόεδρος Τρούμαν να προετοιμαστούν και είχε κατονομάσει ανάλογα τα πολεμικά τους σχέδια».

Ο Δρ. Michio Kaku και ο Daniel Axelrod στο βιβλίο τους με τίτλο:  «To Win a Nuclear War: the Pentagon’s Secret War Plans »,  παρέχουν στοιχεία (με βάση  αποχαρακτηρισμένα έγγραφα) ότι το σχέδιο του Σεπτεμβρίου 1945 ακολουθήθηκε από ένα συνεχές σχέδιο από το USG να βομβαρδίσει το Σοβιετική Ένωση (όπως και η Ρωσία στη μεταψυχροπολεμική εποχή):

«Αυτό το βιβλίο [πρόλογος του Ramsey Clark] μας αναγκάζει να ξανασκεφτούμε και να ξαναγράψουμε την ιστορία του Ψυχρού Πολέμου και της κούρσας των εξοπλισμών… Παρέχει μια εκπληκτική ματιά στα μυστικά σχέδια των ΗΠΑ για την έναρξη ενός πυρηνικού πολέμου από το 1945 έως σήμερα. ”

Το προσχέδιο του Σεπτεμβρίου 1945 (66 πόλεις) ακολούθησε το 1949 ένα άλλο ύπουλο έργο με τίτλο The Dropshot Plan: 

Σύμφωνα με τους Kaku και Axelrod, το DropShot του 1949 αποτελούταν από ένα σχέδιο εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης για « ρίψη τουλάχιστον 300 πυρηνικών βομβών και 20.000 τόνων συμβατικών βομβών σε 200 στόχους σε 100 αστικές περιοχές , συμπεριλαμβανομένης της Μόσχας και του Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη).

Σύμφωνα με το σχέδιο που η Ουάσιγκτον θα ξεκινούσε τον πόλεμο την 1η Ιανουαρίου 1957.

Το Σχέδιο Dropshot διατυπώθηκε πριν από την ανακοίνωση της Ρωσίας τον Αύγουστο του 1949 σχετικά με τη δοκιμή της πυρηνικής της βόμβας.

Η Λίστα Ψυχρού Πολέμου των 1200 Στοχευμένων Πόλεων

Το αρχικό σχέδιο του 1945 για επίθεση σε 66 πόλεις , το επόμενο σχέδιο Dropshot του 1949 (στόχευση 100 πόλεων) ενημερώθηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Το Σχέδιο του 1956 περιελάμβανε περίπου 1200 πόλεις στην ΕΣΣΔ, τις χώρες του σοβιετικού μπλοκ της Ανατολικής Ευρώπης  και την Κίνα ( βλ. αποχαρακτηρισμένα έγγραφα παρακάτω) .

Οι βόμβες που σχεδιάστηκαν για την επίθεση είναι πολύ πιο ισχυρές όσον αφορά την εκρηκτική ικανότητα από αυτές που ρίφθηκαν στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (βλ. παρακάτω)

Μιλάμε για προγραμματισμένη γενοκτονία κατά της Σοβιετικής Ένωσης, της Κίνας και της Ανατολικής Ευρώπης.

Απόσπασμα από τη λίστα με τις 1200 πόλεις που στοχοποιήθηκαν για πυρηνική επίθεση με αλφαβητική σειρά. Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας, ό.π. cit.

Οι λεπτομέρειες σχετικά με τη  Μελέτη Απαιτήσεων Ατομικών Όπλων SAC [Strategic Air Command] για το 1959, που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 1956, αποχαρακτηρίστηκαν στις 22 Δεκεμβρίου 2015 ( Αποσπάσματα παρακάτω , κάντε κλικ για πρόσβαση στο πλήρες κείμενο).

Σύμφωνα με το Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας www.nsarchive.org , το SAC, 1956: 

«…παρέχει τον πιο ολοκληρωμένο και λεπτομερή κατάλογο πυρηνικών στόχων και συστημάτων στόχων που έχει ποτέ αποχαρακτηριστεί.

Από όσο μπορούμε να πούμε, κανένα συγκρίσιμο έγγραφο δεν έχει αποχαρακτηριστεί ποτέ για καμία περίοδο της ιστορίας του Ψυχρού Πολέμου.

Η μελέτη SAC περιλαμβάνει ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. … οι συγγραφείς ανέπτυξαν ένα σχέδιο για τη «συστηματική καταστροφή» των αστικών-βιομηχανικών στόχων του σοβιετικού μπλοκ που στόχευε συγκεκριμένα και ρητά τον «πληθυσμό» σε όλες τις πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Πεκίνου, της Μόσχας, του Λένινγκραντ, του Ανατολικού Βερολίνου και της Βαρσοβίας.  

Το έγγραφο SAC περιλαμβάνει λίστες με περισσότερα από 1100 αεροδρόμια στο σοβιετικό μπλοκ, με έναν αριθμό προτεραιότητας που εκχωρείται σε κάθε βάση. …

Ένας δεύτερος κατάλογος αφορούσε αστικές-βιομηχανικές περιοχές που προσδιορίστηκαν για «συστηματική καταστροφή».

Η SAC απαρίθμησε περισσότερες από 1200 πόλεις στο σοβιετικό μπλοκ, από την Ανατολική Γερμανία έως την Κίνα, με επίσης καθορισμένες προτεραιότητες. 

Η Μόσχα και το Λένινγκραντ είχαν προτεραιότητα ένα και δύο αντίστοιχα. 

Η Μόσχα περιελάμβανε 179 Καθορισμένους Ground Zeros (DGZs) ενώ το Λένινγκραντ είχε 145, συμπεριλαμβανομένων των στόχων «πληθυσμού». … Σύμφωνα με τη μελέτη, η SAC θα είχε στοχεύσει στόχους Air Power με βόμβες που κυμαίνονται από 1,7 έως 9 μεγατόνων. 

Η έκρηξή τους στο επίπεδο του εδάφους, όπως είχε προγραμματιστεί, θα είχε δημιουργήσει σημαντικούς κινδύνους πτώσης σε γειτονικούς αμάχους.

 Η SAC ήθελε επίσης ένα όπλο 60 μεγατόνων το οποίο πίστευε απαραίτητο για αποτροπή, αλλά και επειδή θα έδινε «σημαντικά αποτελέσματα» σε περίπτωση σοβιετικής αιφνιδιαστικής επίθεσης.

 Ένα μεγατόνιο θα ήταν 70 φορές μεγαλύτερη από την εκρηκτική απόδοση της βόμβας που κατέστρεψε τη Χιροσίμα.  (η έμφαση δόθηκε).

Διαβάστε προσεκτικά:

Εάν αυτό το διαβολικό έργο είχε πραγματοποιηθεί εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης και των συμμάχων της, ο αριθμός των νεκρών θα ήταν πέρα ​​από κάθε περιγραφή (δηλ. σε σύγκριση με τη Χιροσίμα. 100.000 άμεσοι θάνατοι ).

Η μικρότερη πυρηνική βόμβα που μελετήθηκε είχε εκρηκτική απόδοση 1,7 μεγατόνων, 119 φορές πιο «ισχυρή» από μια βόμβα της Χιροσίμα ( 15 κιλοτόνους TNT )

Η βόμβα 9 μεγατόνων που αναφέρθηκε παραπάνω ήταν 630 φορές βόμβα Χιροσίμα,  Η βόμβα 60 μεγατόνων:   4200 φορές βόμβα Χιροσίμα. 

The Bulletin: Ιδρύθηκε από επιστήμονες του Manhattan Project τον Σεπτέμβριο του 1945

Κατά μια πικρή ειρωνεία, αμέσως μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι,  το Bulletin of the Atomic Scientists ιδρύθηκε το 1945 στο Σικάγο από επιστήμονες του Manhattan Project, οι οποίοι είχαν εμπλακεί στην ανάπτυξη της ατομικής βόμβας.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1947, το The Bulletin  επινόησε το Doomsday Clock , «με ένα πρωτότυπο σκηνικό από επτά λεπτά μέχρι τα μεσάνυχτα».

Η πρωτοβουλία διατυπώθηκε σε μια εποχή που δεν υπήρχε κούρσα εξοπλισμών: Υπήρχε μόνο ένα κράτος πυρηνικών όπλων, οι ΗΠΑ, οι οποίες σκόπευαν να πραγματοποιήσουν ένα σενάριο της Κρίσης (γενοκτονία) κατά της Σοβιετικής Ένωσης που διατυπώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1945.

Το 1947, όταν δημιουργήθηκε το Doomsday Clock, η «δικαίωση» που επιβεβαιώθηκε από το The Bulletin ήταν ότι:

«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ανθρωπότητα προήλθε από την προοπτική ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση κατευθύνονταν σε έναν αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών».

Η βασική προϋπόθεση αυτής της δήλωσης ήταν να διασφαλιστεί ότι οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν το μονοπώλιο στα πυρηνικά όπλα.

Ενώ το 1947, το «Σχέδιο για να σκουπίσει τη Σοβιετική Ένωση από τον χάρτη» βρισκόταν ακόμα στο σχέδιο του Πενταγώνου, τα σχετικά έγγραφα αποχαρακτηρίστηκαν τριάντα χρόνια αργότερα το 1975.

Οι περισσότεροι από τους πρώην επιστήμονες του έργου του Μανχάταν δεν γνώριζαν τον Σεπτέμβριο Σχέδιο 1945 κατά της Σοβιετικής Ένωσης.

Η Σοβιετική Ένωση εμφανίστηκε ως πυρηνική δύναμη τον Αύγουστο του 1949, δύο χρόνια μετά την έναρξη του Ρολογιού της Κρίσης, εν όψει της εφαρμογής αυτού που αργότερα ονομάστηκε « αποτροπή» , δηλαδή μια ενέργεια για την αποθάρρυνση μιας πυρηνικής επίθεσης από τις ΗΠΑ.

Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου και της Κούρσας Εξοπλισμών, αυτή η έννοια τελικά εξελίχθηκε σε αυτό που ορίστηκε ως «Αμοιβαία Εξασφαλισμένη Καταστροφή».

Ενώ αρκετοί συγγραφείς και επιστήμονες που παρουσιάζονται στο The Bulletin έχουν παράσχει μια κριτική προοπτική σχετικά με το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων της Αμερικής, δεν υπήρξε καμία συνεκτική προσπάθεια να αμφισβητηθεί η ιστορία ή η νομιμότητα του Έργου Μανχάταν.

Η ευρύτερη τάση ήταν η «διαγραφή της ιστορίας», υποστηρίζοντας το «δικαιωματικό» του βομβαρδισμού της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, ενώ επίσης επιρρίπτεται επιπόλαια η ευθύνη στη Ρωσία, καθώς και στην Κίνα και τη Βόρεια Κορέα.

Πυρηνικός πόλεμος ενάντια στους «επικείμενους κινδύνους του CO2»

Τα τελευταία χρόνια, το The Bulletin of the Atomic Scientists «επιδιώκει να παρέχει σχετικές πληροφορίες σχετικά με τα πυρηνικά όπλα, την κλιματική αλλαγή και άλλα θέματα παγκόσμιας ασφάλειας» .

Σύμφωνα με τη Mary Robinson , Πρόεδρο των The Doomsday Clock Elders και πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (δήλωση 2023):

Το ρολόι του Doomsday κρούει συναγερμό για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού. … Από τη μείωση των εκπομπών άνθρακα έως την ενίσχυση των συνθηκών ελέγχου των όπλων και την επένδυση στην ετοιμότητα για πανδημίες , γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει. … Αντιμετωπίζουμε πολλαπλές, υπαρξιακές κρίσεις.

Οι ηγέτες χρειάζονται νοοτροπία κρίσης. (η έμφαση προστέθηκε)

Αυτή η προοπτική συνορεύει με τη γελοιοποίηση.

Το CO2 παρουσιάζεται τυχαία ως κίνδυνος για την ανθρωπότητα συγκρίσιμος με τον πυρηνικό πόλεμο.

Το Ρολόι της Κρίσης λέγεται τώρα ότι «αντιπροσωπεύει απειλές για την ανθρωπότητα από διάφορες πηγές», σύμφωνα με μια ομάδα βραβευμένων με Νόμπελ.

Τι ασυναρτησίες.

Δήλωση Ιανουαρίου 2023, Στιγμιότυπο οθόνης από το WP

Η παρουσίαση του C02 ή του Covid ως κινδύνου συγκρίσιμου με τον πυρηνικό πόλεμο είναι ένα καθαρό ψέμα. Πρόθεσή του είναι να παραπλανήσει την κοινή γνώμη.

Είναι μέρος μιας μάλλον ανεπαίσθητης προπαγανδιστικής εκστρατείας που παρέχει νομιμοποίηση στο δόγμα των ΗΠΑ για το πρώτο χτύπημα «προληπτικού πυρηνικού πολέμου», δηλαδή πυρηνικού πολέμου ως μέσο «αυτοάμυνας» (που διατυπώθηκε στην Ανασκόπηση της Πυρηνικής Θέσης του 2001).

Αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι ότι οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του Τζο Μπάιντεν, πιστεύουν στη δική τους προπαγάνδα, ότι ένας προληπτικός πυρηνικός πόλεμος με πρώτο χτύπημα κατά της Ρωσίας είναι «νικητής».

 Και ότι τα τακτικά πυρηνικά όπλα είναι «μέσα ειρήνης».

Στο μεταξύ η ιστορία διαγράφεται. Ο επίμονος ρόλος της Αμερικής στην ανάπτυξη μιας «Ατζέντας της Κρίσης» (γνωστή και ως γενοκτονία) από την επίθεση του Έργου του Μανχάταν το 1939 απλώς δεν αναφέρεται.

Αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι ότι υπάρχει μια συνεχής ιστορία πολυάριθμων έργων και σεναρίων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που συνίστανται στο «Σβήσιμο της Ρωσίας από τον Χάρτη» και στην πυροδότηση ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο πυρηνικός πόλεμος κατά της Ρωσίας έχει ενσωματωθεί στο στρατιωτικό δόγμα των ΗΠΑ από το 1945.

Σχετικό άρθρο

«Προληπτικός Πυρηνικός Πόλεμος»: Η ιστορική μάχη για την ειρήνη και τη δημοκρατία. Ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος απειλεί το μέλλον της ανθρωπότητας

Από τον καθηγητή Michel Chossudovsky , 31 Ιανουαρίου 2023

« Προς ένα σενάριο του τρίτου παγκόσμιου πολέμου: Οι κίνδυνοι του πυρηνικού πολέμου » 

του Μισέλ Τσοσουντόφσκι

Διατίθεται κατόπιν παραγγελίας από την Global Research! 

Αριθμός ISBN: 978-0-9737147-5-3
Έτος: 2012
Σελίδες: 102

Έκδοση PDF : 6,50 $ (αποστέλλεται απευθείας στον λογαριασμό email σας!)

Ο Michel Chossudovsky  είναι Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Οττάβα και Διευθυντής του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση (CRG), το οποίο φιλοξενεί τον αναγνωρισμένο από τους κριτικούς ιστότοπο  www.globalresearch.ca  .

 Είναι συνεργάτης της Εγκυκλοπαίδειας Britannica. Τα κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες.

Κριτικές

«Αυτό το βιβλίο είναι ένας «απαραίτητος» πόρος – μια πλούσια τεκμηριωμένη και συστηματική διάγνωση του εξαιρετικά παθολογικού γεωστρατηγικού σχεδιασμού των πολέμων των ΗΠΑ από το ‘9-11’ εναντίον μη πυρηνικών χωρών για την κατάληψη των κοιτασμάτων πετρελαίου και των πόρων τους υπό την κάλυψη της «ελευθερίας». και δημοκρατία». – John McMurtry , Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Guelph

«Σε έναν κόσμο όπου οι μηχανικοί, προληπτικοί ή πιο «ανθρωπιστικοί» επιθετικοί πόλεμοι έχουν γίνει ο κανόνας, αυτό το προκλητικό βιβλίο μπορεί να είναι η τελευταία μας κλήση αφύπνισης». -Denis Halliday , πρώην Βοηθός Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών

Ο Michel Chossudovsky αποκαλύπτει την παραφροσύνη της ιδιωτικοποιημένης πολεμικής μας μηχανής.

Το Ιράν στοχοποιείται με πυρηνικά όπλα ως μέρος μιας πολεμικής ατζέντας που βασίζεται σε στρεβλώσεις και ψέματα με σκοπό το ιδιωτικό κέρδος.

Οι πραγματικοί στόχοι είναι το πετρέλαιο, η οικονομική ηγεμονία και ο παγκόσμιος έλεγχος.

 Το τίμημα θα μπορούσε να είναι το πυρηνικό ολοκαύτωμα.

Όταν τα όπλα γίνονται η πιο καυτή εξαγωγή της μοναδικής υπερδύναμης στον κόσμο και οι διπλωμάτες εργάζονται ως πωλητές για την αμυντική βιομηχανία, ολόκληρος ο κόσμος κινδυνεύει απερίσκεπτα.

 Αν πρέπει να έχουμε στρατιωτικό, ανήκει εξ ολοκλήρου στον δημόσιο τομέα. Κανείς δεν πρέπει να επωφελείται από τον μαζικό θάνατο και την καταστροφή. – Ellen Brown , συγγραφέας του «Web of Debt» και πρόεδρος του Δημόσιου Τραπεζικού Ινστιτούτου