ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η «πανδημία» επέτρεψε στους ηγέτες του κόσμου να συνενώσουν την παγκόσμια εκτελεστική εξουσία υπό το πρόσχημα της δημόσιας υγείας, μέσω της γραφειοκρατίας του ΟΗΕ. 

Η δημόσια υγεία έχει εργαλειοποιηθεί για να αποκτήσουν τον έλεγχο των διαβατηρίων, των ταξιδιών, των τραπεζών, του περιβάλλοντος και της διεθνούς οικονομίας. 

Πρόκειται για μια κατάφωρη παραβίαση του δικαιώματος του ατόμου στην ιδιωτική ζωή, της εθνικής κυριαρχίας και του καταστατικού του ΟΗΕ.

Είναι απλώς θέμα χρόνου να συνδυαστούν αυτά τα διαβατήρια εμβολίων με τα ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών (CBDC).

Στη συνέχεια, τα διαβατήρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να απαγορεύουν στους μη εμβολιασμένους, ή σε άλλους αντιφρονούντες, τα ταξίδια και την χρήση των ίδιων τους των χρημάτων

Kάθε έθνος στον κόσμο έχει ξεχωριστή κουλτούρα, δομές διακυβέρνησης, παραδόσεις, ιδιοκτησία, σύνορα και λαούς.

Πρέπει να διατηρήσουμε την ποικιλομορφία και την κυριαρχία των εθνών και των πολιτισμών.

Με τον παγκόσμιο συγχρονισμό της ανταπόκρισης στη δημόσια υγεία σε όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, παραχωρήθηκαν νέες εξουσίες στον ΟΗΕ και τους οργανισμούς του σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας.

Αυτοί οι καθολικά εφαρμοσμένοι κανονισμοί και οι πολυμερείς συμφωνίες έχουν γεννήσει ένα διευρυμένο, παγκοσμιοποιημένο επιτελικό κράτος.

Παρόλο που αυτή η υφαρπαγή εξουσίας συμβαίνει εδώ και πολλές δεκαετίες, η κρίση του Covid λειτούργησε ως επιταχυντής για τη συνέργεια διεθνών συμφωνιών που προωθούν τον ΟΗΕ ως παγκόσμια κυβέρνηση.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν μετατραπεί σε Λεβιάθαν.

Οι διάφορες συμφωνίες και οι στόχοι τους επιδιώκουν να υπαγορεύσουν κεντρικά την παγκόσμια οικονομία, τη μετανάστευση, την « αναπαραγωγική υγεία », τα νομισματικά συστήματα, τις ψηφιακές ταυτότητες, το περιβάλλον, τη γεωργία, τους μισθούς, τις αλλαγές στο κλίμα, την υγεία της υφηλίου, και άλλα παρεμφερή διεθνιστικά προγράμματα.

Για να είμαστε σαφείς, αυτοί είναι οι στόχοι ενός οργανισμού που επιδιώκει μια παγκοσμιοποιημένη σοσιαλιστική οικονομία, όχι ενός οργανισμού που επικεντρώνεται στην παγκόσμια ειρήνη, τον τερματισμό των πολέμων ή τα ανθρώπινα δικαιώματα!

Αυτός ο ΟΗΕ στοχεύει να ρυθμίσει κάθε διάσταση της προσωπικής και εθνικής μας ζωής.

Εργάζεται για να μειώσει και να εξαλείψει την εθνική κυριαρχία σε όλο τον κόσμο, και ως εκ τούτου να μειώσει τη διαφορετικότητα, τις παραδόσεις μας, τις θρησκείες μας και τις εθνικές μας ταυτότητες.

Ο ΟΗΕ έχει συνεργασίες και στρατηγικές συμφωνίες με κράτη μέλη, καθώς και με άλλους διεθνιστικούς οργανισμούς, όπως το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, η Παγκόσμια Τράπεζα, η CEPI, η GAVI, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, γνωστό ως WEF.

Ακολουθεί ένα παράδειγμα για το πώς λειτουργούν τα Ηνωμένα Έθνη.

Το WEF και τα Ηνωμένα Έθνη υπέγραψαν μια στρατηγική συμφωνία και εταιρική σχέση το 2019.

Να θυμάστε ότι το WEF έχει δεσμευτεί υπέρ του « καπιταλισμού των κοινωνικών εταίρων », μέσω του οποίου μπαίνουν σε λειτουργία κάποιες ιδιωτικές εταιρικές σχέσεις για να ελέγξουν τις κυβερνήσεις.

Το WEF ανέπτυξε ένα σχέδιο το 2020 για να χρησιμοποιήσει την κρίση του Covid, ώστε να αναδιοργανώσει την παγκόσμια διακυβέρνηση γύρω από κοινωνικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της κλιματικής αλλαγής – αυτό το σχέδιο ονομάστηκε Μεγάλη Επανεκκίνηση (Great Reset).

Το WEF είναι ένας εμπορικός οργανισμός που εκπροσωπεί τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου.

Εκμεταλλεύεται συστηματικά τις επαναστατικές τεχνολογίες ώστε να ενισχύσει τις ευκαιρίες οικονομικής ανάπτυξης για τα εταιρικά μέλη της.

Το WEF έχει σχεδιαστεί ειδικά για να προωθήσει την οικονομική δύναμη των μελών της παγκόσμιας ελίτ, που είναι γνωστή αλλιώς ως «η τάξη των δισεκατομμυριούχων».

Καθώς το WEF τροφοδοτεί με χρήματα τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) μέσω της στρατηγικής συμφωνίας του 2019, ποιος διαχειρίζεται τις συγκρούσεις συμφερόντων που προκύπτουν από αυτήν τη συνεργασία;

Πού είναι η διαφάνεια;

Ο ΟΗΕ έχει δεκατέσσερις εξειδικευμένους οργανισμούς υπό την ηγεσία του, που όλοι τους εμπλέκονται στην παγκόσμια διακυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ή του ΠΟΥ.

Κανένας από αυτούς τους οργανισμούς δεν έχει καμία σχέση με το πεδίο εφαρμογής του αρχικού καταστατικού του ΟΗΕ, ο οποίος επικεντρωνόταν στον τερματισμό των πολέμων, στην προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα Ηνωμένα Έθνη χτίζουν αθόρυβα την εξουσία τους εδώ και χρόνια, πριν από την πανδημία, μέσω διαφόρων συμφωνιών και συνθηκών.

Για παράδειγμα, η «Ατζέντα 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη» είναι ένα πρόσφατο παράδειγμα τέτοιας συμφωνίας.

Η Ατζέντα 2030 είναι μια συνθήκη για τον «μετασχηματισμό του κόσμου μας» και μετατράπηκε σε διεθνές δίκαιο το 2015.

Αυτή η συνθήκη ανύψωσε τα Ηνωμένα Έθνη στη θέση μιας αυτοεξυπηρετούμενης παγκόσμιας κυβερνητικής γραφειοκρατίας.

Η Ατζέντα 2030 έχει 17 σκοπούς και 169 στόχους, οι οποίοι ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ως προς το εύρος και το θέμα τους, αλλά σχεδόν όλοι αυτοί οι στόχοι επηρεάζουν άμεσα την παγκόσμια διακυβέρνηση.

Ακολουθούν μερικά μόνο παραδείγματα από τη συνθήκη Ατζέντα 2030.

Άραγε μ’ αυτά τα θέματα πρέπει να ασχολούνται τα Ηνωμένα Έθνη, ή μήπως αυτά τα ζητήματα αντιμετωπίζονται πιο σωστά από τις πολιτικές των κυρίαρχων εθνών;

«Είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύσουμε τον πλανήτη από την υποβάθμιση, μέσω της βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής, της βιώσιμης διαχείρισης των φυσικών του πόρων και της λήψης επείγουσας δράσης για την κλιματική αλλαγή».

«Η επίτευξη της πλήρους και παραγωγικής απασχόλησης και αξιοπρεπούς εργασίας για όλες τις γυναίκες και τους άνδρες».

«Η κατάργηση των νόμων, των πολιτικών και των πρακτικών που εισάγουν διακρίσεις».

«Η υιοθέτηση πολιτικών, ιδιαίτερα δημοσιονομικών, μισθολογικών και κοινωνικής προστασίας, και η σταδιακή επίτευξη μεγαλύτερης ισότητας».

«Η διευκόλυνση της τακτικής, ασφαλούς, τακτικής και υπεύθυνης μετανάστευσης και κινητικότητας των ανθρώπων».

«Μέχρι το 2030, η παροχή νομικής ταυτότητας για όλους, συμπεριλαμβανομένης της καταχώρισης των γεννήσεων».

«Πρόκειται για μια ατζέντα άνευ προηγουμένου εμβέλειας και σημασίας.

Είναι αποδεκτή από όλες τις χώρες και ισχύει για όλες…»

Η Ατζέντα 2030 είναι ουσιαστικά ένα ολοκληρωτικό σοσιαλιστικό μανιφέστο. 

Αυτές και πολλές ακόμη έντονες δηλώσεις σχετικά με τη μείωση των εθνικών δικαιωμάτων βρίσκονται σε αυτή τη Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν υπογράψει στρατηγικές συμφωνίες με τους μεγαλύτερους οργανισμούς, εταιρείες και παγκόσμιες δυνάμεις για να εκπληρώσουν το ουτοπικό τους όραμα για τον κόσμο.

Αυτή είναι μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων – με μη εκλεγμένους αξιωματούχους να την ελέγχουν.

Αυτό σημαίνει ότι εσείς και εγώ θα κυβερνιόμαστε από μια μη δημοκρατική εκτελεστική γραφειοκρατία του ΟΗΕ.

Αυτή είναι μια μορφή αντίστροφου ολοκληρωτισμού.

Μια παγκόσμια τάξη βασισμένη σε μια οικονομία κεντρικού σχεδιασμού.

Μια παγκόσμια τάξη που είναι στον πυρήνα της και σοσιαλιστική και ολοκληρωτική.

Τώρα, αυτοί οι στόχοι και οι στόχοι μπορεί να είναι καλοί για να τους αναλάβει κάθε μεμονωμένο έθνος, όμως εδώ πρόκειται για μια αναδιάρθρωση των Ηνωμένων Εθνών πέρα ​​από τον καταστατικό του χάρτη.

Στις αρχές της επιδημίας, ο ΟΗΕ – μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) – δήλωσε ότι χρειαζόταν ένα παγκόσμιο διαβατήριο εμβολιασμών και παρείχε εκτενή καθοδήγηση στα κράτη μέλη για την τυποποίηση των διαβατηρίων αυτών παγκοσμίως.