ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Οι αρχαιολόγοι στο Ιράκ ανακάλυψαν δίδυμους ναούς χτισμένους ο ένας πάνω στον άλλο.

 Ο νεότερος, ελληνιστικός ναός χρονολογείται στον τέταρτο αιώνα π.Χ. και μπορεί να συνδέεται με τον Μέγα Αλέξανδρο .

Ο ναός περιείχε ένα ψημένο τούβλο με μια αραμαϊκή και ελληνική επιγραφή που αναφέρεται «ο δωρητής δύο αδελφών» — μια πιθανή αναφορά στον Μακεδόνα βασιλιά, ο οποίος κατέκτησε μεγάλο μέρος του γνωστού κόσμου κατά τη διάρκεια της 13χρονης βασιλείας του από το 336 π.Χ. έως το 323 π.Χ.

Οι αρχαιολόγοι από το Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου ανακάλυψαν τον παλαιότερο ναό ενώ διεξήγαγαν ανασκαφές στο Girsu , μια πόλη των Σουμερίων που σήμερα είναι γνωστή ως Tello στο νοτιοανατολικό Ιράκ.

Οι ανασκαφές αποτελούν μέρος μιας συνεχιζόμενης επιχείρησης που διεξάγεται από το μουσείο που είναι γνωστό ως The Girsu Project που επικεντρώνεται στην εκμάθηση περισσότερων για την ιστορική ιστορία της πόλης.

Τα απομεινάρια του παλαιότερου, σουμεριακού ναού βρέθηκαν θαμμένα «στο ίδιο ακριβώς σημείο» με τη νεότερη κατασκευή, η οποία ήταν αφιερωμένη στον «Έλληνα θεό Ηρακλή και τον αντίστοιχο των Σουμερίων, τον ήρωα θεό Ningirsu [επίσης γνωστό ως Ninurta]», Sebastien Rey . , ένας αρχαιολόγος και επιμελητής της Αρχαίας Μεσοποταμίας στο Βρετανικό Μουσείο που ηγήθηκε της ανασκαφής, δήλωσε στο Live Science σε ένα email.

Το γεγονός ότι ένας ναός υψώθηκε στον ίδιο χώρο όπου βρισκόταν κάποιος 1.500 χρόνια νωρίτερα δεν ήταν τυχαίο και ο χώρος πρέπει να είχε κάποια σημασία για τους ανθρώπους της Μεσοποταμίας , είπαν οι ερευνητές.

Σχετικό: άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου του 2ου αιώνα με χτένισμα λιονταριού-χαίτη ανακαλύφθηκε στην Τουρκία

«Δείχνει ότι οι κάτοικοι της Βαβυλωνίας τον [τέταρτο] αιώνα π.Χ. είχαν τεράστια γνώση της ιστορίας τους», είπε ο Ρέι.

«Η κληρονομιά των Σουμερίων ήταν ακόμα πολύ ζωντανή».

Κατά την εξερεύνηση της τοποθεσίας του διπλού ναού, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια ασημένια δραχμή (αρχαίο ελληνικό νόμισμα) θαμμένη κάτω από έναν βωμό ή ένα ιερό, καθώς και ένα τούβλο με την επιγραφή των δύο αδελφών.

«Η επιγραφή είναι πολύ ενδιαφέρουσα γιατί αναφέρει ένα αινιγματικό βαβυλωνιακό όνομα γραμμένο στα ελληνικά και στα αραμαϊκά», είπε ο Ρέι.

 “Το όνομα “Adadnadinakhe”, που σημαίνει “Adad, ο δωρητής των αδελφών”, επιλέχθηκε ξεκάθαρα ως τελετουργικός τίτλος λόγω του αρχαϊκού τόνου και της συμβολικής του σημασίας.

Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι το όνομα ήταν εξαιρετικά σπάνιο.”

Ένα τούβλο που περιέχει μια επιγραφή με το όνομα Adadnadinakhe.  (Εικόνα: The Girsu Project)

Η ίδια η επιγραφή είναι ένα νεύμα προς τον Δία, τον ελληνικό θεό του ουρανού, ο οποίος συχνά συμβολίζεται με έναν κεραυνό και έναν αετό.

 Και τα δύο αυτά σύμβολα βρίσκονται στο νόμισμα, το οποίο θα είχε κοπεί στη Βαβυλώνα «υπό την εξουσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου», είπε ο Ρέι.

 «Δείχνει τον Ηρακλή σε ένα νεανικό, ξυρισμένο πορτρέτο που θυμίζει έντονα τις συμβατικές αναπαραστάσεις του Αλέξανδρου στη μια πλευρά, με τον Δία στην άλλη».

Ο Δίας επίσης “αναγνώρισε περίφημα τον Αλέξανδρο ως γιο του μέσω της υπηρεσίας του μαντείου του Άμμωνα”, είπε ο Ρέι.

“Έγινε κυριολεκτικά ο “δωρητής των αδελφών” επειδή επιβεβαίωσε έναν αδελφικό δεσμό μεταξύ του Αλέξανδρου και του Ηρακλή.”

Ωστόσο, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη εάν ο Μακεδόνας βασιλιάς επισκέφτηκε πράγματι την τοποθεσία.

«Αλλά μπορεί να είχε την ευκαιρία να πάει εκεί, είτε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βαβυλώνα, είτε κάνοντας μια παράκαμψη στο δρόμο προς [την πόλη] Σούσα», είπε.

«Σημαντικά, μπόρεσε να πληρώσει τους στρατιώτες του αφού κατέλαβε τη Βαβυλώνα, επειδή του παραδόθηκαν τα ταμεία της πόλης.

Αυτό σήμαινε ότι ο Αλέξανδρος και οι στρατηγοί του είχαν τον έλεγχο του πλούτου της περιοχής και πιθανώς χρησιμοποιούσαν βαβυλωνιακό ασήμι για να κόψουν τα πολλά νομίσματα που κόπηκαν. στην πόλη.”

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Εκτός από τα τεχνουργήματα, οι ερευνητές βρήκαν επίσης προσφορές που συνήθως δίνονταν μετά από μάχη, συμπεριλαμβανομένων πήλινων ειδώλων στρατιωτών.

«Τα ειδώλια που ανακτήθηκαν, τα οποία προέρχονται από μια σειρά από μέρη στον ελληνιστικό κόσμο, πρέπει σε πολλές περιπτώσεις να έχουν μεταφερθεί στο ναό από επισκέπτες», είπε.

«Μεταξύ αυτών είναι και οι Μακεδόνες καβαλάρηδες, που έχουν ισχυρούς δεσμούς με τον Αλέξανδρο, αλλά θα μπορούσαν να συνδεθούν και με μια λατρεία πολεμικού ηρωισμού.

«Σε συνδυασμό με τα ξεκάθαρα σημάδια μιας αλεξανδρινής παρουσίας στο ιερό, αυτό εγείρει την ενδιαφέρουσα πιθανότητα ότι ο Αλέξανδρος συνέβαλε άμεσα και ενεργά στην επανίδρυση [του ναού] και (ή) ότι περιέλαβε ένα μνημείο για τον αποχωρήσαντα Μακεδόνα μετά τον πρόωρο θάνατό του», κατέληξε ο Ρέι.