ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η Ελένη της Σπάρτης ή της Τροίας

γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων 

Ο μύθος της Ελένης είναι από τους ωραιότερους   της Ελληνικής Μυθολογίας μας και τούτο γιατί είναι πραγματική ιστορία η οποία μυθοποιήθηκε.

Η Ελένη είναι  το κεντρικό πρόσωπο και η αιτία του Τρωικού Πολέμου.

Ο κόσμος θεωρεί την Ελένη σαν σύμβολο άπιστης  γυναίκας  εν αντιθέσει προς την Πηνελόπη η οποία θεωρείται σύμβολο συζυγικής αφοσιώσεως , δεδομένου ότι  ανέμενε είκοσι χρόνια με την ελπίδα ότι θα επιστρέψει ο Οδυσσέας .

Όμως  δεν ευσταθεί ότι η Ελένη υπήρξε άπιστη .

Τουναντίον την παρουσιάζουν σαν πρότυπο συζύγου και Ελληνίδας .

Να σημειώσουμε ακόμη ότι ο μύθος της Ελένης γέννησε το πάθος για τον πόλεμο εναντίον όσων τολμούν να κλέψουν έμψυχο ή τη γη του Έλληνα από τους ανέκαθεν άρπαγες  Ανατολίτες , πάθος το οποίον είχε σαν αποτέλεσμα  την ελευθερία των Ελλήνων και την εξουδετέρωση του κινδύνου από Ανατολάς ο οποίος διαρκεί από τους προϊστορικούς χρόνους ως σήμερα.

Ο Τρωικός Πόλεμος ποτέ δεν τελειώνει  Ο Ισοκράτης γράφει : «..χωρίς γαρ τεχνών και φιλοσοφιών και των άλλων ωφελειών άς έχοι τις αν εις εκείνην και τον πόλεμον των Τρωικόν ανενεγκείν, δικαίως αν και του ΜΗ δουλεύειν ημάς τοις βαρβάροις Ελένην αιτίαν είναι νομίζομεν ..» Πέραν δηλαδή των άλλων ωφελημάτων στις τέχνες στη φιλοσοφία κλπ  τα οποία οφείλουμε σε κείνη και στον Τρωικό Πόλεμο , δικαίως σ’ αυτόν οφείλεται ότι  ΔΕΝ γίναμε δούλοι στους βαρβάρους

Ο Ωραιότερος Μύθος του κόσμου  . Στο στίχο αυτό ο Ευριπίδης  λέγει  :

«Ελένη δ’ εμόχθησ’ ούχ εκούσ’ αλλ’ εκ θεών

και τούτο πλείστον ωφέλησεν Ελλάδα

όπλων γάρ όντες και μάχης αίστορες

έβησαν ες τανδρείαν ή δ’ ομιλία

πάντων βροτοίσι γίγνεται διδάσκαλοι(Παναθηναϊκό κεφ 80)

Ο Μύθος της κλοπής της  Ελένης και του Τρωικού Πολέμου είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο και περιποιεί τιμή στους Έλληνες διότι μέσα  στα Επη της « Ιλιάδας» και «Οδύσσειας» του Ομήρου βρίσκονται  όλες τις ανώτερες αξίες του ανθρώπινου γένους και ο τρόπος ζωής του ανθρώπινου είδους .

Δεν είναι τυχαίο ότι όσο καιρό διδασκόταν ο Ομηρος στα Αμερικανικά σχολεία το  ηθικό ανάστημα των ΗΠΑ ήταν υψηλότατο .

Τώρα τελευταία που κατάργησαν τα Κλασσικά Γράμματα οι ΗΠΑ έχουν χάσει το αζιμούθιο πλεύσεως των και κάνουν ηθικά και λογικά παραστρατήματα.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε εντελώς απαράδεκτοι που δεν έχουμε βάλει τον Όμηρο από το Δημοτικό σχολείο για να μην πω από το νηπιαγωγείο.

 Η καταγωγή της Ελένης Πρώτα όμως να γνωρίσουμε την Ελένη όπως την παρουσιάζει ο Όμηρος και οι διάφοροι ποιητές της αρχαιότητας.

Η Ελένη ήταν Σπαρτιάτισσα  και  υπερβολικά  όμορφη , η ομορφότερη όλων των γυναικών και ηδύνατο να παραβληθεί με τις θεές, ακόμη και με την θεά Αφροδίτη.

Όμως ο Ευριπίδης λέγει ότι η ομορφιά της έγινε πηγή δυστυχίας για αυτήν.

Έγινε θύμα απαγωγής, γνώρισε τέσσερις άνδρες συζύγους, δεν στέριωσε σε κάποιον τόπο για πολύ ώστε να δημιουργήσει οικογένεια.

Ετσι έμεινε άτεκνη αν και υπάρχει μια παράδοση ότι από τον Θησέα απέκτησε μια κόρη την Ιφιγένεια την οποίαν έδωσε στην Κλυταιμήστραν.

  Το χειρότερο για αυτήν  ότι έγινε η αιτία πολλών δεινών τόσο για τους Αχαιούς όσο και για τους Τρώες   και η αιτία να καταστραφεί εκ θεμελίων η Τροία

Η Ελένη μητέρα είχε τη Λήδρα γυναίκα του Τυνδάρεω. Κατά τον Ερατοσθένην  αυτή γεννήθηκε από ένα αυγό που γέννησε η Νέμεσις.

Ο Παυσανίας λέγει ότι στο ναό της Ιλαείρας και της Φοίβης στη Σπάρτη κρεμόταν με ταινία από την οροφή ένα αυγό το οποίον συμβόλιζε το αυγό που γέννησε η Νέμεσις και εισήλθε στη μήτρα της Λήδας από τον Δία μεταμορφωμένο σε Κύκνο .

Πάντως το αυγό έχει κοσμογονική σημασία και συνδέεται με τον Ορφισμό,  Από το αυγό του Ησιόδου γεννήθηκε ο Φάνης(Το Φως=Σύμπαν) Κατά τον βυζαντινό Κεδρινόν το πιθανότερο είναι η Λήδα να είχε σχέση με κάποιον ονόματι Κύκνο και κατά τους περιπάτους και τα κυνήγια της στον Ευρώτα να συνευρέθη μαζί του  εξ ης γεννήθηκε η Ελένη εκ του Κύκνου.

Το όνομα της Ελένης  Κατ’ άλλους έλκει εκ  του ‘έλους’ , επειδή γεννήθηκε ή συνελήφθη  στον ελώδη τόπο του Ευρώτα  , ενώ κατ’ άλλους το  αρχικό «ΕΛ» συμβολίζει το φως όπως «Ηλιος» «Ελλάς»(φωτεινός βράχος ) .

Έπλασαν δε  την Ελένη  ως θυγατέρα του Ηλίου και της Αφροδίτης .

Αρχικά  ζήτησεν αυτήν βιαίως ο Ενάρσφόρος γιός του Ιπποκόωντα από την παιδική ηλικία.

Για τον λόγο αυτόν ο πατέρας της Τυνδάρεω βασιλιάς της Σπάρτης την έστειλε στους γιούς του Αφαρέως(της Μεσσηνίας)  ή κατ’ άλλους την άρπαξαν εκείνοι.

Έπειτα φοβούμενοι τους Διόσκουρους (Κάστορα και Πολυδεύκη) γιούς του Τυνδάρεω έδωσαν αυτή στον Θησέα γιό του Αιγαία βασιλιά των Αθηνών   ως παρακαταθήκην να την φυλάττει.

Κατ’ άλλους την άρπαξε ο Θησέας από την Σπάρτη όταν αυτή χόρευε με άλλες παρθένες  στο ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος, αλλά την ξαναπήραν από την Αττική οι Διόσκουροι αδελφοί της .

Είναι το μαρτύριο που πληρώνουν οι πολύ όμορφες αλλά και το πάθος που αυτές σκορπούν στους άνδρες .

Όταν δε  αυξήθηκε  η φήμη   του κάλλους της συγκεντρώθηκαν οι Ήρωες  και γόνοι όλων των Ελληνικών οικογενειών,  οι λεγόμενοι ‘μνηστήρες’ είκοσι εννιά (29) τον αριθμόν  σύμφωνα με τον κατάλογο του Απολλοδώρου.

Ο Υγίνος προσθέτει άλλους έντεκα(11) μνηστήρες  και όλοι  αυτοί σαράντα(40) τον αριθμό την ζητούσαν να την κάνουν γυναίκα τους .

 Πάντως τρεις διαφορετικές πηγές τους ανεβάζουν σε 80 μνηστήρες οι οποίοι έφθασαν στη Σπάρτη με πλούσια δώρα. 

Χάριν οικονομίας   παραλείπω τα ονόματα και το γένος τους. 

Από τον κατάλογο των μνηστήρων έλειπε ο Αχιλλεύς ο οποίος τότε ήταν πολύ μικρός.

Και στους τρείς πίνακες βρίσκονται σταθερά τα ονόματα των Οδυσσέως, Μενελάου, Φιλοκτήτη, Πρωτεσίλαου, Μενεσθέως , Αίαντος και του Ελεφήνορος.

Ο πολυμήχανος Οδυσσέας δίνει τη λύση. Όταν ο Τυνδάρεω είδε τόσο πλήθος φοβήθηκε να αποφασίσει μήπως επιτεθούν εναντίον του ή εναντίον του εκλεκτού νυμφίου.

Τότε ο πολυμήχανος Οδυσσεύς δέχθηκε να μεσολαβήσει και διευθετήσει το θέμα αν ο Ικάριος του δώσει γυναίκα την Πηνελόπη.

Ο   Οδυσσέας ζήτησε από τους μνηστήρες ένορκη υπόσχεση ότι θα συμμαχήσουν κατά εκείνου ο οποίος θα πειράξει τον νυμφίο της Ελένης, ή θελήσει να την αρπάξει.

Εκείνοι το δέχθηκαν  και η Ελένη  προέκρινε  τον Μενέλαον γιό του Ατρέως  ή   τον προτίμησε διότι ήταν ερωτευμένη μαζί του.

Η αρπαγή της Ελένης  από τον  Πάρι  Το πράγμα  είναι διαφορετικό από αυτό που  ξέρουμε.

Ο Μενέλαος υποσχέθηκε θυσία εκατόμβη(εκατό βους) στην Αφροδίτη  αν θα συνεργούσε να παντρευτεί την Ελένη, αλλά αθέτησε την θυσία.

Κατ’ άλλους συνέβη νόσος  στη Λακεδαίμονα και το μαντείο είπε να θυσιάσουν στον τάφο των δύο υιών του Προμηθέως  οι οποίοι ετάφησαν στην Τρωάδα.

Ελθών εκεί ο Μενέλαος να θυσιάσει κατέλυσεν στην οικία του Πάριδος .

Επειδή δε ο Πάρις φόνευσε ακουσίως τον Ανθέα του Αντήνορος  έφυγε με τον Μενέλαο στη Σπάρτη και τότε   άρπαξε την Ελένη.

Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την αρπαγή της Ελένης.

Κατ’ άλλους ήλθε με στόλο να εκδικηθεί την Ησιόνη, κατ’ άλλους άρπαξε αυτήν από τα Κύθηρα  , η τρίτη εκδοχή ότι ήλθε σαν φίλος στην οικία του Μενελάου  όταν εκείνος έλειπε στην Κρήτη και η τετάρτη ότι αφού τον δέχθηκε φιλοφρόνως τον άφησε με την Ελένη και πήγε στην Κρήτη για να κληρονομήσει από τη μητέρα του το μέρος  του αποθανόντος πατέρα του .

Κατ ‘ άλλους η Ελένη έφυγε εκουσίως με αυτόν παίρνοντας μαζί της πολλά πλούτη και τις πέντε θεραπαινίδες της και την Αίθρα.

Ποια όμως ήταν η Αίθρα;

 Ήταν πριγκίπισσα της Τροιζήνας κόρη του βασιλιά Πιτθέως.

Ήταν η μητέρα του θρυλικού ήρωα Θησέα, ο πατέρας του ήταν είτε ο βασιλιάς στην Αρχαία Αθήνα Αιγέας ή ο ίδιος ο θεός Ποσειδών. ΄

Η  Αίθρα πήγε μαζί της εκουσίως ή την άρπαξε δεν είναι εξακριβωμένο.

Λένε ότι την καταδίωξε και έπεσε το σανδάλι της , γι’ αυτό το μέρος εκείνο στη Λακωνία ονομάστηκε Σανδάλιον.

Μετά την  αρπαγή της Ελένης ήλθαν στη νήσο Κραναήν και εκεί συνευρέθη για πρώτη φορά μαζί της.

Γι’ αυτό η νήσος ονομάστηκε Ελένη.

Κατ’ άλλους αυτή είναι στη Λακωνική  και κατά μερικούς στην Αττική λένε δε  ότι είναι η  Σαλαμίνα.

Από τα δάκρυα της φύτρωσε το χόρτο Ελένιον.

Από εκεί έπλευσαν στην Αίγυπτο , φοβούμενος μήπως τον καταδιώξουν οι Σπαρτιάτες και  εισελθών στο Κανώπιον Στόμιον του Νείλου   κάθισε  ικέτης στο ναό του Ηφαίστου.

Τότε ο Πρωτεύς όταν πληροφορήθηκε τα συμβαίνοντα έλαβε την Ελένη και τα πράγματα της για να τα στείλει στην Ελλάδα.

Τον Πάρι έδιωξε μετά από  τρεις ημέρες, δώσας σ’ αυτόν μόνο το άγαλμα της Ελένης.

Κατά την επιστροφή του  δε εκείθεν  ο Πάρις έκλεψε και άλλες γυναίκες από τη Σιδώνα.

Σύμφωνα με άλλην εκδοχή  ήλθε κατ’ ευθείαν στην Τρωάδα  και νυμφεύθηκε νομίμως την Ελένη.

Όταν δε αυτή  ανέβηκε στον πύργο για να παρακολουθήσει την μονομαχία του Πάριδος με τον Μενέλαο  στον Τρωικό πόλεμο, την ακολούθησαν και δύο θεραπαινίδες  Ελληνίδες η Αίθρα και η Κλυμένη.

Τότε την είδαν οι δημογέροντες της Τροίας και θαύμασαν το κάλλος της ειπόντες:

«Ού νέμεσις Τρώας και Ευκνημίδας Αχαιούς

«Τοιή δ’ αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν»

Μετά τον θάνατον του Πάριδος , έλαβεν αυτή ο Δηίφοβος εκουσίως , ενώ κατ’ άλλους την πήρε βιαίως.

Την ονομάζουν «πεντάλεκτρον» επειδή έλαβε πέντε άνδρες ήτοι: τον Θησέα, Μενέλαον, Πάριν, Δηίφοβον και τον Αχιλλέα μετά θάνατον.

Ο Αχιλλέας την είδε  στον ύπνο του και νοερώς  συνευρέθη  μαζί της  και λέγεται ότι έγινε σύζυγος της  μετά θάνατον.

Η Ελένη υπήρξε φιλόπατρις  Πολλοί είπαν ότι αυτή παρέδωσε την Τρωάδα στους Έλληνες και έδρασε σαν κατάσκοπος αυτών .

Ίσως χωρίς την Ελένη θα ήταν αδύνατη η άλωση της Τροίας.

Η Ελένη ήταν εξαιρετικά φιλόπατρις και βοήθησε πολύ τον Οδυσσέα, ο οποίος ήλθε σαν  κατάσκοπος μεταμφιεσμένος σε επαίτη στην Τροία προς συλλογή πληροφοριών πριν εκτελέσει το σχέδιο του με το «Δούρειο Ίππο» Και ενώ οι άλλες γυναίκες έκλαιγαν  για το χαμό των ανδρών των από τον Οδυσσέα αυτή χαιρόταν .

 Τη νύχτα που  μπήκε ο «Δούρειος Ιππος» στην Τροία αυτή έδινε φωτεινά σήματα με πυρσούς στους Έλληνες οι οποίοι ήταν κρυμμένοι στην απέναντι Τένεδον.(Hλίου Πέρσις, απόσπ 1 , LL) Επίσης βοήθησε τον Οδυσσέα να κλέψει το «Παλλάδιον» της Τροίας(Απολλόδ. Επιτ. 5.13) Ηταν φύση θρησκευτική διότι όταν ήταν έγκυος αφιέρωσε αφιέρωσε ναόν στην Ειλείθυιαν, την προστάτιδα του τοκετού.

Πρόκειται για την κόρη που γέννησε στο Αργος από τον Θησεά , την Ιφιγένεια , την οποίαν έδωσε στην Κληταιμήστραν

Ο Μενέλαος δεν κράτησε κακία προς την Ελένη.

Όταν  αλώθηκε η Τροία  οδηγήθηκε στο σπίτι του Δηιφόβου τον οποίον βρήκε κοιμώμενο και τον φόνευσε, πήρε   την Ελένη και πήγαν στην Αίγυπτον.

Άλλοι  λένε ότι την πήρε από   τον Πρωτέα από την Αίγυπτο.

Από εκεί ήλθαν στην Σπάρτη  όπου έζησαν τον υπόλοιπο βίο τους ειρηνικά .

Τότε  γνώρισε και τον Τηλέμαχον  εκ της φυσιογνωμίας του Οδυσσέως .

Ο Τηλέμαχος  πήγε να πάρει πληροφορίες για τον πατέρα του που δεν είχε  επιστρέψει.

Αυτός περιπλανήθηκε στις θάλασσες επί δεκαετία πριν επιστρέψει στην Ιθάκη.

Λένε ότι περιπλανήθηκε στην Ταυρική , ή στη Μεσόγειο αλλά αυτά δεν ευσταθούν σε έναν  δεινό  ναυτικό σαν τον Οδυσσέα.

Ο Οδυσσέας πήγε στην Αμερική

 Η αρχαιολόγος  Ενριέτα Μέρτζ  αποκρυπτογράφησε  το ταξίδι του με βάσει τα χαρακτηρίστηκα  σημεία που πέρασε και τις αστρονομικές μαρτυρίες της Οδύσσειας και αυτά όλα  δεν οδηγούν  στην Ταυρική αλλά  στην Νότιο Αμερική.

Κατ’ άλλους η Θέτις μεταβλήθηκε σε φώκια και την σκότωσε στην επιστροφή από την Τρωάδα, αλλά οι φώκιες δεν σκοτώνουν ανθρώπους.

Την  Ελένη είχαν στολίσει με πάμπολλα πικρόχολα  ονόματα όπως: κακή, κάκιστη, ριγεδανή, στυγνή, πολυνεικής, θεοστυγής, τάλαινα, πολύστονος, πολύκτονος ,δυσελένη , ερινύς, άτα, προδότις , δολόνητις, παράνους,, φιλόπλουτος,, κυνώπις, πολυκηδής, εταίρα, στυγερή, αινόμορος, Αινελένη.

Αλλά και  για τον γάμο της με το Μενέλαο της έσυραν πολλά όπως : λιπάτωρ, λιπόγαμος, άνυμφος πόρτις(το συνηθιζόμενο και σήμερον «πορτοθ(ο)ύρα») πεντάλεκτρος , τριάνωρ, δισάρπαγος κρεξ, αινόλεκτρος, δύσγαμος, κακόνυμφος , θυλήπαις κ.α

Όσοι όμως κακολόγησαν την Ελένη είχαν κακό τέλος .

Ιδιαιτέρως ο Στησίχορος τυφλώθηκε  και αμέσως αντελήφθη το λάθος του και έγραψε την «Παλινωδία» στην οποία αποκατέστησε την αλήθεια.

Η Ελένη ήταν καλλιεργημένη γυναίκα για την εποχή της .

Γνώριζε να υφαίνει γεγονός  ευγενούς απασχόλησης  , να πλέκει, να παίζει την λύρα, γνώριζε τη χρήση των φαρμάκων , να μιμείται , να ερμηνεύει τους οιωνούς κ.α

Οι ρήτορες Γοργίας και Ισοκράτης έπλεξαν εγκώμιων της καλής Ελένης  Αμφότεροι  έπλεξαν το μύθο της Ελένης ως καλής και πιστής συζύγου .

Ο Ελληνισμός θεοποίησε την Ελένη και αρκετοί ναοί αφιερώθηκαν σ’ αυτήν. Ένας ναός βρίσκεται στην Θεράπνην έξω από τη Σπάρτη.

Ο ναός αυτός θεράπευε και τις άσχημες γυναίκες . Η Ελένη έγινε αντικείμενο της   ζωγραφικής και γλυπτικής και πολλοί καλλιτέχνες την αποθανάτισαν.

Ο Πολύγνωτος ζωγράφισε επεισόδια με την Ελένη και τις θεραπαινίδες της  Ηλέκτρα και Πανθαλίδα στην Λέσχη των Δελφών.

Το πρόσωπο της Ελένης ενέπνευσε και συνεχίζει να εμπνέει συζητήσεις και να διαγείρει την φαντασία των ανθρώπων .

Η Ελένη  έγινε παγκοσμίως γνωστή  μπήκε σε όλες τους    πολιτισμούς της περιοχής  και τώρα είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο.

Επεισόδια από τον μύθο της Ελέναης βρίσκονται σε ανάγλυφες παραστάσεις , όπως στη λάρνακα του Κυψέλου την οποία περιγράφει εκτενώς ο Παυσανίας . Δυστυχώς τα περισσότερα έργα που αφορούν την Ελένη έχουν χαθεί ή σώζονται μόνο σε αποσπάσματα λόγω της καταστροφής των μνημείων και των Βιβλιοθηκών από τον Χριστιανισμό .

Το μόνο έργο που σώζεται ολόκληρο είναι το «Εγκόμιον Ελένης» του Γοργίου

 Η Ελένη του Ευριπίδη

Για την χρονολόγηση της «Ελένης» έχουμε και εξωτερικές και εσωτερικές μαρτυρίες ώστε να χρονολογήσουμε το έργο με μεγάλη ακρίβεια.

Η  πρώτη μαρτυρία από τις «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη(411 π.Χ)

Ο Ευριπίδης στο έργο «Ελένη» αναφέρεται και σε σύγχρονα γεγονότα όπως την ατυχή εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία η οποία ήταν η αρχή της καταστροφής των Αθηνών  και συνακόλουθα το αδυνάτισμα του Ελληνισμού ώστε να υποδουλωθεί αργότερα στους Ρωμαίους Προ του 412 π.Χ  υπήρχαν δύο παραλλαγές του μύθου: Η μία από τον Όμηρο και η άλλη  εκ του επικού κύκλου των ποιητών .

Πολλοί στίχοι του έργου του  Ευριπίδη λένε ότι αναφέρονται  στα σύγχρονα γεγονότα της εποχής  της αποτυχίας  των Αθηναίων στη Σικελία.  (Το 2^ον Μέρος Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» θα  ακολουθήσει)

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ (Μέρος 2^ον )

1/ Η Ελένη υπήρξε η πρώτη   αξιωματικός   Διαβιβάσεων όλων των εποχών. Υπηρέτησε κρυφίως υπέρ  του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος στην Τροία  με τις θεραπαινίδες της Αίθρα(ξαστεριά) και Κλυμένη οι οποίες θεωρούνται   οπλίτες  διαβιβαστές  για την εκτέλεση του έργου της .

Το συνεργείο της  έδωσε με προσυμφωνημένα σήματα( φρυκτωρίες) στον κατάλληλο χρόνο το  σύνθημα στις Ελληνικές δυνάμεις που είχαν αποσυρθεί σκοπίμως στην Τένεδο να  εκτελέσουν επιθετική επιστροφή κατά της Τροίας όταν ο Οδυσσέας έμπασε   επιτυχώς εντός των  τειχών της   το  «Δούρειο Ίππο» με τους επίλεκτους καταδρομείς εντός .

Η Ελένη έδρασε και σαν κατάσκοπος διότι ήλθε νωρίτερα  σε   επαφή μυστικώς με τον Οδυσσέα  όταν αυτός  επισκέφθηκε την Τροία μεταμφιεσμένος σε  επαίτη πληροφορίες για να συλλέξει.

Κατόπιν τούτου είναι  ύβρις για τον Ελληνισμό  να έχουμε   σαν «προστάτη» του Όπλου των Διαβιβάσεων  έναν καλόγερο ξενόφερτης θρησκείας   και όχι την πρώτη στον κόσμο διαβιβάστρια Ελένη χωρίς την οποία η επιχείρηση θα είχε αποτύχει , ο Δούρειος Ίππος θα είχε καταστραφεί , η Τροία δεν θα είχε αλωθεί και η Ασία θα ήταν νικητής με όλες τις  επόμενες   συνέπειες για την Ελλάδα , την Ευρώπη και τον πολιτισμένο κόσμο γενικότερα.

2/ Οι Έλληνες είχαν ανεπτυγμένο το αίσθημα της φιλοπατρίας και της Ελευθερίας από τα προϊστορικά χρόνια  .

Δυστυχώς τώρα έχει υποστεί κάμψη εξ αιτίας ξενόφερτων  απαξιωτικών  ιδεοληψιών και ανθελληνικών   προτύπων  της Παιδείας

3/ Αχαιοί και Τρώες ανήκαν στην ίδια φυλή Είχαν την ίδια γλώσσα(το  διαπιστώνουμε  από τα ονόματα τους και τις τοπωνυμίες) τους ίδιους θεούς και ανήκαν στην ίδια φυλή(τους πρωτοέλληνες  Πελασγούς)

4/ Οι Έλληνες τηρούσαν ευλαβικά τον όρκο τους  Αυτό το βλέπουμε στην πρόταση του Οδυσσέα να ορκίσει τους μνηστήρες της Ελένης ότι θα τηρήσουν το λόγο τους.

Ο Όρκος στην εποχή  του Ομήρου ενείχε τη θέση συμβολαίου  και δικαιακής πράξεως της πλέον αυστηρής μορφής.

Η επιορκία  ήταν η χειρότερη μομφή και θεωρείτο έγκλημα καθοσιώσεως

Η τιμωρία μπορεί να επήρχετο με εξοστρακισμό, με  την μήνιν  των θεών ή από τις Ερυννίες(αυτοδικία).

Οι Αθηναίοι, ορκίζονταν στον Δία, τον Απόλλωνα, και την Δήμητρα: “Ορκίζομαι στον Δία, στον Απόλλωνα, στη Δήμητρα.

Αν μείνω πιστός στον όρκο μου να είμαι ευτυχισμένος.

Αν παραβώ τον όρκο μου κατάρα να πέσει επάνω μου και επάνω στην οικογένειά μου» .

Ο Όρκος των Αθηναίων εφήβων, επικαλείται ένα μεγάλο κατάλογο μαρτύρων : την Αγλαυρο  ή Άγραυλος, στο Ιερό της οποίας γίνεται η ορκωμοσία (ήταν αρχαία κουροτρόφος θεότητα), την Εστία (το κέντρο της πόλης), τους πολεμικούς θεούς για την έναρξη της στρατιωτικής υπηρεσίας, την Ενυώ και τον Ενυάλιο, τον Άρη και την Αρεία Αθηνά.

Κατόπιν τον Δία, την Θαλλώ και την Αυξώ (βλάστηση και Αύξηση), ως δυνάμεις που προστατεύουν τους εφήβους.

Την Ηγεμόνη και τον Ηρακλή, το μέγιστο πρότυπο του ανθρώπου που βρήκε τον δρόμο του μέσα στον κόσμο με την δική του μόνο δύναμη.

Όλα αυτά τα ονόματα δεν είναι τυχαία.

Αν τα αναλύσετε θα βρειτε την Ελληνική ψυχή τις αξίες  και τα ιδανικά της.

Θα τονίσω μόνο τον χαρακτηρισμό «Αρεία Αθηνά» γιατί εκείνοι ήξεραν από που κατάγονται .

Τώρα  όλα τα λησμονήσαμε  και θεωρείται ρατσιστικός χαρακτηρισμός αν πούμε ότι ανήκουμε στην  Αρεία φυλή

5/ Οι  πολλές εκδοχές  είναι αποτέλεσμα του βαθέως χρόνου

 Τα συμβάντα  είναι   πολύ  παλιά τότε που μεταβιβάζονταν από στόμα σε στόμα σαν μύθος και σαν  τραγούδι  τραγουδούσαν  τα έπη

6/ Οι Έλληνες πίστευαν στην «Ευγονία»  για την βελτίωση της φυλής τους τόσο στο σώμα όσο και στο πνεύμα και την ψυχή .

Αυτό το βλέπουμε στην συγκέντρωση  ογδόνα μνηστήρων από όλο τον Ελληνικό κόσμο  να ζητήσουν για γυναίκα τους την πανέμορφη Ελένη που έμοιαζε με θεά.

Πως να συγκρίνουμε τη σημερινή παρακμιακή εποχή με την  κατάπτωση  των  κιναίδων και λεσβιών  οι οποίοι νυμφεύονται μεταξύ τους ;

Είναι αχαρακτήριστη η πράξη τους και εκτός πάσης λογικής, ηθικής και υγιεινή .

Είναι μηδενιστές της φύσεως και αρνητές της ζωής,  επιλήσμονες   του ωραίου  και του έρωτα  ,  εχθροί των  φυσιολογικών γεννήσεων   , απαξιωτές της γυναίκας την οποίαν  προορίζουν σαν «ένθετη μήτρα» .

Τα παιδιά τα θέλουν  οι παιδεραστές για τις ανώμαλες σεξουαλικές  και εγκληματικές τους  απολαύσεις .

Δικαίως η Ορθόδοξη Εκκλησία πήρε κάθετη αρνητική θέση στο θέμα τούτο.

Στην πραγματικότητα είναι η πλέον προοδευτική και θετική στάση.

7/ Την εποχή εκείνη τη νύφη  κέρδιζε ο νικητής  κατόπιν  δύσκολων  αγώνων που έθετε ο πατέρας της νύφης .

Τότε ίσχυε το «αίεν αριστεύειν…»  Στην περίπτωση όμως της Ελένης λόγω του μεγάλου αριθμού τω  «80» μνηστήρων  ίσχυσε ειδική συμφωνία .

Τελικά  την Ελένη έκλεψε ο Πάρις γιός του ένδοξου Πριάμου βασιλιά της Τροίας και  σε εκτέλεση  του όρκου τον οποίον είχαν δώσει εκστράτευσαν όλοι κατά του επίορκου Πάρι και της Τροίας

8/ Η διαχρονική  Ελένη.

–       Κοσμοπολίτισσα –πριγκίπισσα , αλλά ταυτοχρόνως μια τραγική γυναίκα η Ελένη  που της ομορφιάς της έπεσε θύμα  και στην Τροία χρόνια δέκα  μένει και  του πολέμου εκείνου  υπήρξε η αιτία   και  της  καταστροφής της Τροίας

–        Δέχθηκε την έχθρα του κόσμου αδίκως ωσάν για τον  πόλεμο   να έφταιξε μόνο η  ομορφιά της,  προδήλως  τα αίτια του   πόλεμου       ήταν  διαφορετικά  για των έλεγχο των Στενών των Δαρδανελλίων  έγιναν όλα αυτά και του  Ευξείνου Πόντου τα αγαθά

–        Παράλληλα δέχθηκε και τον έπαινο για την φιλοπατρία της  ένεκα  της άψογης  στάσης  της στο διάστημα της ομηρίας της χωρίς αυτή η Τροία δεν θα είχε πέσει και στο  εκστρατευτικό σώμα καταστροφή θα είχε έλθει

–        Στην ομορφιά της δεν μπόρεσαν να αντισταθούν ούτε της Τροίας οι γέροντες όταν την είδαν στου Μενέλαου και Πάρι τη μονομαχία     αναφώνησαν « δικαίως αγωνίζονται και πεθαίνουν Τρώες και Έλληνες»

–        Ελένη είναι η κάθε γυναίκα που υφίσταται απαγωγή , κακομεταχείριση , στέρηση της εστίας της, της πατρίδας της  και της  γης της πατρικής  ,   το μόνο φταίξιμο της   η  ομορφιά της  η υπερβολική ή έστω και η  χάρη  της η ερωτική , που δεν δέχεται σύντροφο που δεν είναι της αρεσκείας της εν αντιθέσει προς την ανατολίτισσα που εξαγοράζεται από τον μνηστήρα της.

–        Κανείς άνδρας δεν μπορούσε να δαμάσει το πάθος του μπρος στην    εκθαμβωτική ομορφιά  της γυναίκας  εκείνης  και κάθε όμορφης γυναίκας που πελώριο ερωτικό πάθος σκορπίζει.

–        Ελένη είναι η αιώνια γυναίκα ,  η αδελφή , η σύζυγος, η ερωμένη , η  μητέρα που για τα παιδιά της όλα τα υπομένει , η κόρη η αγαπημένη ακόμη και των οίκων ανοχής η καταφρονεμένη που πουλάει το κορμί της για να ζήσει και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης του κάθε προστάτη και σωματέμπορου   αλήτη

–        Ελένη είναι η  γυναίκα η πονεμένη , η φιλενάδα , η ξεσπιτωμένη, η σκλάβα   κάποιου ανδρός μαζί του  ερωτευμένη , και η κακοποιημένη , και η  προσωπικότητα η  διχασμένη και η ονειροπαρμένη  και η γυναίκα   της ελίτ η πολυταξιδεμένη  που δεν χάρηκε  σπίτι , παιδιά   που τα ανασταίνει η νταντά και  η άλλη   από τη ζωή η πολυδουλεμένη και κουρασμένη  και αυτή που σε καλύβα ή σε παλάτι διαμένει και  από τον κόσμο είναι ξεκομμένη  και η άρρωστη  και μοναχική που παλεύει με την αρρώστια να τα βγάλει πέρα και η άλλη που τα παιδιά της την αγαπούν και η  σημερινή  που οι «Λοατκι» την έχουν κάνει πέρα , η παντοτινή γυναίκα η γλυκιά μητέρα

–        Ελένη είναι η αιώνια γυναίκα πηγή του θεικού έρωτα που μέσα από τα σπλάχνα της  γεννάει το παιδί , φρονίζει την εστία και την κρατάει ζεστή, χαρίζει αγάπη και το φιλί , τίποτα στη ζωή σαν αυτή δεν μπορεί να συγκριθεί , η γυναίκα είναι στον κόσμο  μοναδική , η ίδια η ζωή

–        Ελένη είναι και η λέαινα που όποιος τα παιδιά της θίξει θα τον ξεσκίσει  και  η παραστρατημένη  που το σπίτι της θα διαλύσει και την κόρη της εκδίδει και η άλλη που για την απιστία  θα εγκληματήσει

–        Πόσοι άνδρες συζούν με κάποια ύπαρξη νοερώς χωρίς ποτέ  να την έχουν    αγγίξει  , την πρώτη αγάπη ποτέ δεν ξέχασαν και μαζί της νύχτες πέρασαν και από τον έρωτα έχουν μεθύσει , όπως

–        ο Αχιλλέας   ο πέμπτος κατά φανατσίαν  σύζυγος της Ελένης γιατί κάποιο βράδυ μαζί της συνευρέθηκε  νοερώς και έκτοτε   θεωρήθηκε σαν πέμπτος σύζυγος κανονικός  που θα ζήσουν ίσως  μαζί  στην άλλη ζωή ανελλιπώς ενωμένοι

–        Αυτή την Ελένη μισούν τώρα οι Λοατκι και ανέκαθεν την έγδυναν όχι το κάλλος της οι άνδρες να  θαυμάσουν, αλλά  για να την περιγελάσουν , την προστυχιά και το πάθος τους να αδειάσουν   και τον πραγματικό έρωτα  να  θάψουν  Και οι ανατολίτες οι φανατισμένοι  την    τύλιξαν με  τσαντόρ και την έκλεισαν  στο χαρέμι φυλακισμένη , εφ’ όρου ζωής «μπαμπουλωμένη»  να την κρατούν στο σπίτι κλεισμένη  και να μη βγαίνει στη ρούγα , μόνο αυτοί να την κατέχουν , να την κακοποιούν  και να  της βγάζουν τη μπούργκα .

–        Αυτοί  τώρα το ανθρώπινο γένος θέλου να ελέγξουν να το εκμηδενίσουν  και σε ανώμαλους δρόμους να το στρέψουν

τα σπερματοζωάρια κρατούν κατεψυγμένα τον μετάνθρωπο να δημιουργήσουν με υλικά μεταποιημένα  και οι δικαστές τα επικροτούν στις ΗΠΑ εσπευσμένα

       Και άλλα πολλά που λόγω οικονομίας παραλείπω  και   ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα και αύθις  το κλείνω(25/2/24)

Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

amphiktyon@gmail.com

http://amphiktyon.blogspot.com/

http://amphiktyon.org