Οι επιστήμονες εντοπίζουν τον οδηγό της ΙΦΝΕ και άλλων διαταραχών σε εξέλιξη για την προσαρμογή των υπαρχόντων φαρμάκων για τη θεραπεία ασθενών
Οι ερευνητές ανακάλυψαν έναν σημαντικό παράγοντα της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου (IBD) και πολλών άλλων διαταραχών του ανοσοποιητικού που επηρεάζουν τη σπονδυλική στήλη, το συκώτι και τις αρτηρίες, δημιουργώντας ελπίδες για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα συναρπαστική, επειδή η βιολογική οδός που ανακαλύφθηκε πρόσφατα μπορεί να στοχευτεί από φάρμακα που χρησιμοποιούνται ήδη, με εργασίες προσαρμογής τους σε ασθενείς με ΙΦΝΕ και άλλες καταστάσεις.
«Αυτό που βρήκαμε είναι ένα από τα πολύ κεντρικά μονοπάτια που πάει στραβά όταν οι άνθρωποι παθαίνουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και αυτό ήταν κάτι σαν ιερό δισκοπότηρο», δήλωσε ο Δρ Τζέιμς Λι, επικεφαλής της ομάδας του εργαστηρίου γενετικών μηχανισμών ασθενειών στο Francis. Ινστιτούτο Κρικ στο Λονδίνο.
Ο Lee πρόσθεσε: «Ακόμη και για την καθαρή, θεμελιώδη ανοσολογία αυτή είναι μια πραγματικά συναρπαστική ανακάλυψη.
Αλλά το να δείξουμε ότι αυτό είναι απορυθμισμένο σε άτομα που νοσούν όχι μόνο μας δίνει μια καλύτερη κατανόηση της νόσου, αλλά μας λέει ότι αυτό είναι κάτι που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε».
Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, οι δύο κύριες μορφές της οποίας είναι η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα, με τουλάχιστον 7 εκατομμύρια να προσβάλλονται παγκοσμίως.
Εμφανίζονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο έντερο, προκαλώντας μια σειρά από εξουθενωτικά συμπτώματα από κοιλιακό άλγος και απώλεια βάρους μέχρι διάρροια και αίμα στα κόπρανα.
Ενώ φάρμακα όπως τα στεροειδή μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα, ορισμένοι ασθενείς χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση μέρους του εντέρου τους.
Η ερευνητική ομάδα του Lee «σκόνταψε» στην ανακάλυψη αφού ερεύνησε μια «έρημο γονιδίων», ένα τμήμα DNA στο χρωμόσωμα 21 που δεν κωδικοποιεί πρωτεΐνες, το οποίο στο παρελθόν είχε συνδεθεί με την IBD και άλλες αυτοάνοσες ασθένειες.
Γράφοντας στο Nature , περιγράφουν πώς βρήκαν ένα τμήμα DNA που συμπεριφέρεται σαν έλεγχος όγκου για κοντινά γονίδια.
Αυτός ο «ενισχυτής» εμφανίστηκε μόνο σε κύτταρα του ανοσοποιητικού που ονομάζονται μακροφάγα, όπου ενίσχυσε ένα γονίδιο που ονομάζεται ETS2 και αύξησε τον κίνδυνο IBD.
Ο συνδυασμός τριών υγιεινών συμπεριφορών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο IBS, σύμφωνα με μελέτη
Μέσω πειραμάτων γονιδιακής επεξεργασίας, οι επιστήμονες έδειξαν ότι το ETS2 είναι κεντρικό στη φλεγμονώδη συμπεριφορά των μακροφάγων και στην ικανότητά τους να βλάπτουν το έντερο στην IBD.
«Γίνεται αναζήτηση εδώ και αρκετό καιρό για τους κεντρικούς οδηγούς αυτής της παθογόνου διαδικασίας, και αυτό είναι που έχουμε σκοντάψει», είπε ο Lee, ο οποίος είναι επίσης σύμβουλος γαστρεντερολόγος στο Royal Free νοσοκομείο και στο UCL.
Η ίδια βιολογική οδός πιστεύεται ότι οδηγεί άλλες αυτοάνοσες διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, η οποία προκαλεί φλεγμονή της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων σε περίπου ένα στους 1.000 ανθρώπους παγκοσμίως, και σπανιότερες αυτοάνοσες ασθένειες που επηρεάζουν το ήπαρ και τις αρτηρίες.
Αν και δεν υπάρχουν φάρμακα που να στοχεύουν ειδικά το γονίδιο ETS2, οι επιστήμονες εντόπισαν μια κατηγορία αντικαρκινικών φαρμάκων που ονομάζονται αναστολείς MEK και υποψιάζονταν ότι θα μείωναν τη δραστηριότητα του γονιδίου.
Σε εργαστηριακές δοκιμές, τα φάρμακα εκτελέστηκαν όπως αναμενόταν, μειώνοντας τη φλεγμονή σε δείγματα εντέρου από ασθενείς με IBD.
Επειδή οι αναστολείς ΜΕΚ έχουν παρενέργειες σε άλλα όργανα, οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να εργάζονται για να προσαρμόσουν το φάρμακο έτσι ώστε να στοχεύει μόνο τα μακροφάγα ενός ασθενούς.
Αυτό γίνεται με τη δημιουργία ενός «συζυγούς» όπου το μόριο του φαρμάκου συνδέεται με ένα συνθετικό αντίσωμα που συνδέεται μόνο με τα κύτταρα-στόχους.
«Είναι πιο ασφαλές γιατί είναι πιο στοχευμένο και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χαμηλότερη δόση», είπε ο Lee.
«Έχουμε ήδη αναπτύξει το συζυγές αντισώματος, το έχω στην κατάψυξή μου».
Απαιτούνται ακόμη κλινικές δοκιμές για να διαπιστωθεί εάν το προσαρμοσμένο φάρμακο μειώνει την ΙΦΝΕ και άλλες αυτοάνοσες καταστάσεις, αλλά επειδή οι αναστολείς ΜΕΚ χρησιμοποιούνται ήδη σε ασθενείς με καρκίνο, οι ερευνητές ελπίζουν ότι η διαδικασία θα μπορούσε να είναι γρήγορη και ενδεχομένως να ολοκληρωθεί εντός πέντε ετών.
Σε περαιτέρω εργασία, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το γονίδιο ETS2 είναι τουλάχιστον μισό εκατομμύριο ετών και το έφεραν οι Νεάντερταλ και άλλοι αρχαϊκοί άνθρωποι.
«Έχει διατηρηθεί στην εξελικτική ιστορία πιθανώς επειδή είναι σημαντικό στις πρώιμες βακτηριακές αποκρίσεις», είπε ο Lee.
«Οπότε δεν θα ήθελες να τα βάλεις όλα μαζί. Απλά πρέπει να μειώσετε τη δραστηριότητά του κατά 50% και το αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι αρκετό».
Η Ruth Wakeman στο Crohn’s and Colitis UK είπε: «Η νόσος του Crohn και η κολίτιδα είναι περίπλοκες, δια βίου καταστάσεις για τις οποίες δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά έρευνες όπως αυτή μας βοηθούν να απαντήσουμε σε μερικές από τις μεγάλες ερωτήσεις σχετικά με το τι τις προκαλεί.
Αυτή η έρευνα είναι ένα πραγματικά συναρπαστικό βήμα προς την πιθανότητα ενός κόσμου απαλλαγμένου από το Crohn και την κολίτιδα».
Αφήστε μια απάντηση