ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ο Ερμότιμος από τις Κλαζομενές ΛΕΝΕ ΟΤΙ είχε τη δυνατότητα να εγκαταλείπει το σώμα του και να συλλέγει πληροφορίες για γεγονότα που συνέβαιναν σε μακρινές αποστάσεις;;;;;;;;

Να διευκρινίσω, ότι για τον Ερμότιμο δεν είμαι ενημερωμένος/ και για αυτό είμαι επιφυλακτικός; Δεν έχω εμπιστοσύνη στους Σομανους, είναι Εβραίοι μασόνοι κ.λ;;;

Να το ψάξετε;

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΝΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Αναξαγόρας. ΘΡΥΛΙΚΟΣ για τα ταξίδια που έκανε εκτός σώματος ήταν στην αρχαιότητα ο Ερμότιμος από τις Κλαζομενές της Μικράς Ασίας (6ος αιώνας π.Χ.).

Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν πυθαγόρειος φιλόσοφος και θεωρείται δάσκαλος του Αναξαγόρα.
Ο Ερμότιμος πρότεινε μια επαναστατική για την εποχή του θεωρία, σύμφωνα με την οποία ο νους είναι το αίτιο όλων των πραγμάτων!
Όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης στο Μετά τα Φυσικά (A984b 19), ο Ερμότιμος δίδασκε ότι ο νους είναι η θεμελιώδης δύναμη και η αιτία κάθε αλλαγής.

Το σώμα, όπως και κάθε άλλη μορφή ύλης, είναι αδρανές και στατικό, ενώ το μυαλό προκαλεί την αλλαγή.
Ο Σέξτος Εμπειρικός τοποθετεί τον Ερμότιμο δίπλα στον Ησίοδο, τον Παρμενίδη και τον Εμπεδοκλή, δηλαδή στην κατηγορία των φιλοσόφων που είχαν μια δυαδική αντίληψη για το σύμπαν, κάνοντας διάκριση ανάμεσα στην αίσθηση και στη νόηση.

Στον συνδυασμό της ύλης και της δραστικής ουσίας που λέγεται Νους οφείλεται η προέλευση του σύμπαντος.
Η δύναμη αυτή του Νου οφείλεται στο γεγονός ότι μόνον αυτός είναι καθαρός και «μέμεικται ουδενί χρήματι», δεν είναι ανακατεμένος με κάτι άλλο.

Ο Νους είναι αυτός που διακόσμησε το σύμπαν.
Ας δούμε το σχετικό απόσπασμα του Αναξαγόρα, όπως παραδίδεται από τους δοξογράφους:
«Όλα τα άλλα έχουν ένα μέρος από το καθετί, μόνο ο Νους είναι άπειρος και αυτοκυβέρνητος και δεν είναι ανάμεικτος με τίποτα, αλλά είναι μόνος και αυτοσύστατος.

Γιατί αν δεν ήταν αυτοσύστατος αλλά ανακατεμένος με κάτι άλλο, θα είχε ένα μέρος από όλα τα πράγματα αν ήταν ανακατεμένος με ένα οποιοδήποτε• γιατί δε όλα υπάρχει ένα μέρος από όλα… και τα πράγματα που θα ήταν ανακατεμένα μαζί του θα τον εμπόδιζαν, έτσι ώστε δεν θα μπορούσε να ελέγχει κανένα πράγμα με τον ίδιο τρόπο που τα ελέγχει τώρα, όντας αυτοσύστατος.

Γιατί είναι το λεπτότερο και το καθαρότερο απ’ όλα τα πράγματα, ξέρει τα πάντα για το καθετί και έχει τη μεγαλύτερη ισχύ∙ και ο Νους ελέγχει όλα τα έμψυχα, τα μεγαλύτερα και τα μικρότερα.

Ο Νους είχε επίσης τον έλεγχο ολόκληρης της περιστροφικής κίνησης, έτσι ώστε άρχισε [στο σύμπαν] να εκδηλώνεται περιστροφή.

Αρχικά η κίνηση αυτή γινόταν σε μια μικρή περιοχή, αλλά σήμερα γίνεται σε μεγαλύτερη και στο μέλλον θα γίνεται σε ακόμα μεγαλύτερη.

Και τα πράγματα που αναμειγνύονται και διαφοροποιούνται και διαιρούνται, όλα αυτά τα γνωρίζει ο νους.

Και όλα όσα έμελλε να γίνουν –αυτά που υπήρξαν, αυτά που υπάρχουν και αυτά που θα υπάρξουν– όλα τα τακτοποίησε ο Νους (πάντα διεκόσμησε νους), ακόμα και αυτή την περιστροφική κίνηση που εκτελούν σήμερα τα άστρα, ο ήλιος και η σελήνη, ο αέρας και ο αιθέρας…»
(H. Diels, Die Fragmente der Vorsokratiker, 476, Απόσπ. 12, Σιμπλίκιος, εις Φυσικά 164, 24 και 156, 13)
Τον κατέδωσε η γυναίκα του
Ο Πλούταρχος στο έργο του Περί του Σωκράτους δαιμονίου (592 D) αναφέρει μια ιστορία για τον Ερμότιμο, την οποία ο ίδιος δείχνει να πιστεύει.

Σύμφωνα με αυτή, η ψυχή (αστρικό σώμα) του Ερμότιμου μπορούσε να φύγει από το σώμα κατά τη διάρκεια του ύπνου και να ταξιδέψει σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Όταν επέστρεφε, έχοντας συναντήσει και παρευρεθεί σε πολλά απ’ αυτά που λέγονταν και γίνονταν μακριά, διηγιόταν λεπτομερώς το καθετί.
Φαίνεται όμως ότι κάτι δεν άρεσε στη γυναίκα του, η οποία μια μέρα, την ώρα που ο Ερμότιμος ήταν έξω από το σώμα, κάλεσε τους εχθρούς του, οι οποίοι έκαψαν το χωρίς ψυχή σώμα του μέσα στο σπίτι.

Πυθαγόρας (570-500 π.Χ.)
Την ιστορία αναφέρουν επίσης ο Τερτυλλιανός, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Λουκιανός και ο Απολλώνιος Ρόδιος.
Ο Διογένης Λαέρτιος, στο περίφημο έργο του Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων (Βιβλίο Η), αναφέρει ότι ο Ερμότιμος ήταν μια από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του Πυθαγόρα, του μεγάλου αυτού στοχαστή και μαθηματικού της αρχαιότητας.
Κατά την παράδοση, ο θεός Ερμής επισκέφθηκε μια μέρα τον Πυθαγόρα και τον παρακίνησε να του ζητήσει ένα δώρο.

Ο Σάμιος σοφός ζήτησε τότε να αποκτήσει το χάρισμα της καθολικής μνήμης, το να μπορεί να θυμάται όλα όσα είχαν προηγουμένως συμβεί.
Μετά από αυτό ο Πυθαγόρας θυμήθηκε ότι κάποτε είχε προϋπάρξει ως Εύφορβος και είχε τραυματιστεί θανάσιμα από τον Μενέλαο κατά τον Τρωικό Πόλεμο.

Μάλιστα αναγνώρισε την ασπίδα του στο ναό του Απόλλωνα στις Βραγχίδες, μια περιοχή κοντά στη Μίλητο.
Ο Ηρακλείδης ο Ποντικός αναφέρει με θαυμασμό ότι ο Πυθαγόρας θυμόταν να έχει υπάρξει ως Ερμότιμος και πρωτύτερα ως Εύφορβος.
Από τον Πυθαγόρα δανείστηκε ο Πλάτωνας την θεωρία των Ιδεών, σύμφωνα με την οποία «πάσα γνώσις δεν είναι παρά ανάμνησις».
Αιώνες αργότερα, ο Φράνσις Μπέικον (1561-1626) θα διακηρύξει ότι η γνώση είναι ενθύμηση και η άγνοια το να ξέρεις να ξεχνάς.

Από τον Αντώνη Κυριαζή

ΠΗΓΗ

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/09/blog-post_3053.html#ixzz4tQSJBq9P