Ο χάρος όπως είναι σήμερα γνωστό και όπως έχουν σήμερα περάσει σε ΌΛΟΥΣ ιδιαίτερα ο χριστιανικός κλήρος είναι η προσωποποίηση του θανάτου, μια αινιγματική σκοτεινή μορφή με κουκούλα και ένα μεγάλο δρεπάνι που φέρνει το κακό.

Μόνο και μόνο στην ιδέα του χάροντα οι άνθρωποι πλημμυρίζονται από φόβο και ρίγος.

Για εμάς τους Έλληνες όμως τίποτα δεν μας φοβίζει διότι το κάθε τι το ερευνούμε και μέσα από την πολύτιμη ελληνική μας γλώσσα βρίσκουμε τις απαντήσεις για όλα, έτσι όλα έρχονται στο φως.

Πάμε να δούμε ποιος είναι ο χάρος στην μυθολογία μας.

Στην Ελληνική μας μυθολογία, ο Χάρων ήταν ο πορθμέας του Άδη. Μετέφερε με τη βάρκα του τους πρόσφατα αποθανόντες από τη μια όχθη του ποταμού Αχέροντα στην άλλη, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία βρισκόταν η είσοδος του Άδη.

Πάντα οι ψυχές όμως έχουν κατά την μυθολογία μας τον συνοδό τους, τον ψυχοπομπό τους και αυτός δεν είναι άλλος από τον θεό Ερμή αρά ο χάροντας δεν έβλαπτε τις ψυχές, αλλά με την παρουσία του θεού Ερμή καθοδηγούσε την πορεία της Κάθε ψυχής προς την εξέλιξη της. Ως γνωστόν Ο Χάρων ήταν κομμάτι της ελληνικής μας θεογονίας γιος του Ερέβους και της Νύχτας.

Πάμε τώρα να δούμε ποιο βαθιά την λέξη χάρος.

Στην συνθέτη της λέξης χάρος έχουμε την λέξη χαροποιός οπού ονομάζεται αυτός που προκαλεί χαρά. Εδώ λοιπόν έχουμε το θηλυκό του χάρου οπού είναι η χαρά. ( η λέξη χαροποιός ανήκει στους λόγιους όρους και οι λόγιοι όροι δηλώνουν σύντομη παρατήρηση για μια γενική αλήθεια, τρόπο συμπεριφοράς ή βασική αρχή)

Από την λέξη χάρος προκύπτει και η λέξη χάρη η σημασία της οποίας σημαίνει η απαλλαγή από την υποχρέωση έκτισης μιας ποινής ή η ματαίωση της εκτέλεσης της.

Τολμώντας μέσα από την ελεύθερη σκέψη να παίξω με την λέξη χάρος έτσι ώστε ίσως ανακαλύψω κάτι παραπάνω.

Αν αφαιρέσουμε από την λέξη χάρος το γράμμα Ρ τότε έχουμε την λέξη χάος. Το χάος λοιπόν γέννησε κατά την θεογονία μας το έρεβος οπού από το έρεβος γεννιέται η νύχτα που με την σειρά της γεννά τον χάρο.

Το χάος οι προγονοί μας το ονόμαζαν και χάσμα.

Μέσα από αυτές τις σκέψεις καταλήγω ότι ο χάρων είναι άμεσα συνδεδεμένος με το συμπάν κόσμος και το χάσμα από το οποίο στον μύθο του Ηρώς ο πλάτων μας λέγει ότι οι ψυχές περνούν από τον αισθητό στον νοητό κόσμο και αντίστροφα.

Ο χάρος λοιπόν έχει άμεση σχέση με το σύμπαν κόσμος και την ψυχή όχι όμως όπως θέλουν σήμερα να μας το περάσουν. Μέσα από τον ΧΑΡΟ δίδεται η έναρξη της διαδικασίας καταστροφής του υλικού σώματος και η συνέχεια της αθάνατης ψυχής η οποία παίρνει ΧΑΡΗ που εξήγησα λίγο παραπάνω την σημασία της, έτσι ώστε να διορθώσει τα κακώς πεπραγμένα της πρόσφατης ενσαρκωμένης της ζωής και να έχει την ΧΑΡΑ να αξιολογήσει την συνολική διδασκαλία της συνεχίζοντας αυτό το μοναδικό ταξίδι προς την τελειότητα της και την έναρξη της συμπαντικής της ζωής. Οπότε φίλοι μου οποίος φοβάται τον θάνατο και τον ΧΑΡΟ είναι η ώρα να αναθεωρήσει τις απόψεις εκείνες που βάζουν φρένο στην ομαλή διαδικασία της ψυχικής του εκπαίδευσης.

Αρά οπού ΧΑΡΟΣ- ΧΑΡΩΝ – ακολουθεί η ΧΑΡΗ που φέρνει την ΧΑΡΑ

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΣ

Ποιός είναι ο Χάρος