ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou Bleibergweg 114
D-40885 Ratingen
Tel.+Fax: 0049 2102 32513
E-Mail: chaziteo@t-online.de
21.03.2025

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου

Κατω απο την απειλη τηs σπαθηs του Δαμοκλη, δηλαδη απο πιθανα χτυπηματα απο αστεροειδειs και κομητεs, κατακλυσμουs και τσουναμι, τυφωνεs, ηφαιστιακεs εκρηξειs, σεισμουs και κατολισθησειs κ.α., ο ανθρωποs του πλανητη Γη πασχει, ερευνα, πειραματιζεται και συγκεντρωνει γνωσειs για το πωs θα διασφαλισει την ζωη του.

Οι καταστροφεs απο φυσικα φαινομενα χαρακτηριζονται απο την περιοδικοτητα τουs.

Αρχικα ολεs οι ερμηνειεs συγκεντρωνονταν στην “θεια επεμβαση”, για δε την προελευση τουs δεν γινοταν καμμια ερευνα.

Οι πρωτεs χειροπιαστεs ερμηνειεs γυρω απο την προελευση αυτων διαφαινονται μεσα απο το εργο του Αριστοτελη.

Η αναγνωριση και επεξεργασια των ιστορικων καταστροφων απο φυσικα φαινομενα που εγιναν στο παρελθον, κοντινο ‘η μακρυνο, συμβαλλει στην κατανοηση αυτων και στην ληψη προληπτικων μετρων, εστω και για μερικη αντιμετωπιση αυτων,

Το Συμπαν που υπαρχει ο Γαλαξιαs με το ηλιακο μαs συστημα εχει τα εξηs χαρακτηριστικα:

* Η υλη του αποτελειται απο ατομα, τα οποια αποτελουνται απο κβαντοτεμαχιδια.

* Αντιμαχονται εντοs αυτου μεταξυ τουs η δυναμηs τηs βαρυτηταs, η
ηλεκτρομαγνητικη, η ασθενηs κα ισχυρα πυρηνικη δυναμη και βρισκονται σε
αντιπαραθεση με την εντροπια και την θερμοδυναμικη.

Ο αγωναs μεταξυ τηs δυναμεωs τηs βαρυτηταs και τηs τασεωs τηs αταξιαs ειναι χαρακτηριστικοs.
Η βαρυτητα τεινει να ελκει πραγματα και να δημιουργει δομεs τηs Φυσικηs.

Η τηs εντροπιαs επιδρα αντιθετωs και προσπαθει να φερει τα συστηματα
τηs Φυσικηs σε κατασταση αταξιαs και να τα διαμοιρασει αυτα χωρικα σε
μεγαλεs εκτασειs.

Βασιζομενοσ στο δευτερο θερμοδυναμικο αξιωμα διετυπωσε ο Μαξ Πλανγκ οτι μια μηχανη, η οποια λαμβανει θερμοτητα απο το περιβαλλον δεν μπορει να λειτιυργησει και γι’ αυτο αποτελει Perpetuum Mobile δευτερου ειδουs.
Δεν απεκλεισε ομως την δυνατοτητα απορυψηs τηs ωs ανω εμπειρικηs αρχηs.

Ειναι γνωστο οτι οι θερμοδυναμικεs αρχεs ισχυουν αποκλειστικα για κλειστα
συστηματα τηs Φυσικηs.

Στην Φυση ομωs τετοια συστηματα δεν υπαρχουν.

και η εντροπια δεν μπορει μονο να αυξανεται αλλα και να μειωνεται.

Τo δογμα οτι η εντροπια μονο αυξανεται, δεχεται οτι το Συμπαν καταναλωνεται και στο τελοs υποκειται στον θερμικο θανατο.

Το δογμα αυτο αποδεχεται την απωλεια τηs ελευθερηs ενεργειαs, που σημαινει και την αυξηση του χαουs.

Τιποτε ομωs δεν χανεται!

Περαν αυτων κλονιζεται και το θεμελιο τηs Φυσικηs, δηλαδη η
ταυτιση Βαρυτηταs με την Αδρανεια μιαs μαζαs.

Υπαρχει ακομη και η υπονοια οτι τα στοιχειωδη τεμαχιδια τηs βαρυτηταs, δηλαδη τα Βαρυτονια ακολοθουν αγνωστουs ακομη για τουs ανθρωπουs νομουs.

* Εχει μια εξελισσομενη χωροχρονικη δομη.

* Περιεχει γαλαξιεs, αστρα και πλανητεs.

* Τα συστηματα τηs Φυσικηs εξελισσονται εντοs του σε καταστασειs χαμηληs
ενεργειαs και μεγαλυτερηs αταξιαs.

Οι πλανητεs, τα μικρα αυτα αστρονομικα παραθυρα (και τετοια υπαρχουν στον γαλαξια μαs, πανω απο 1 δισεκατομμυριο) φαινεται οτι πολλα απ’ αυτα προσφερουν στην ζωη καταλληλεs “πατριδεs”.

Στον δικο μαs πλανητη το φαινομενο τηs ζωηs παρουσιασθηκε για πρωτη φορα πριν απο περιπου 3 δισεκατομμυρια γηινα χρονια, σε συνθηκεs που τιποτε δεν προδικαζε, οτι απο απλεs μονοκυτταρεs ουσιεs μπορουσε να προκυψει εναs υπεροχοs και πολυπλοκοs μοριακοs μηχανισμοs παραγωγηs ζωντων οντων με περιπλοκεs ζω’ι’κεs δομεs.

Στην εσωτερικη περιοχη του ηλιακου μαs συστηματοs και εωs μια αποσταση 2 αστρονομικων μοναδων (1 Α.Μ. = 499,1 δευτερολεπτα φωτοs ‘η 149.597.870 km) απο τον Ηλιο δεσποζον οι πλνανητεs Ερμηs, Αφροδιτη, Γη και Αρηs.

Ακολοθουν μια ζωνη αστερειοδων και σε αποσταση απο τον Ηλιο 5 εωs 10 Α. Μ. οι πλανητεs, Ουρανοs, Ποσειδων, Πλουτων και η ζωνη Κου’ι’περ πλατουs εωs 30 με 1.000 Α.Μ. γεματη απο αστεροειδειs και η ζωνη Οορτσε πλατουs 20.000 εωs 100.000 Α.Μ. γεματη απο κομητεs (παγοι με σκονη).

Ο πλανητηs Διαs ειναι ο μεγαλυτεροs απο ολουs τουs αλλουs και η μαζα του ειναι περισσοτερη απο το διπλασιο τηs συνολικηs μαζαs ολων των πλανητων του ηλιακου μαs συστηματοs.

Στον πλανητη Γη τα παντα εναλλασονται με απιστευτο τροπο, αλλα και με μια μαθηματικη συνεπεια και αυστηρουs κανονεs.

Ολα επαναλαμβανονται και εχουν την διαρκεια τουs, χωριs ομωs αυτα να ειναι τα ιδια.

Καθε τι εξελισσεται και κατοπιν εκφυλιζεται.

Ο ρυθμοs ομωs ειναι σταθεροs.

Εδω και 700 εκατομμυρια γηινα χρονια επιδρα η τεκτονικη των λιθοσφαιρικων πλακων με αποτελεσμα την ηφαιστειοτητα και οδηγει αναποφευκτα οπωs πριν 350 εκατομμυρια γηινα χρονια στην δημιουργια σε μια μοναδικη μεγαλη Ηπειρο και ουτω καθ’ εξηs.

Σημερα βρισκεται ο πλανητηs μαs σε μια κατασταση συνεχουs ανωμαλιαs.

Ανα πασα στιγμη υφισταται ο κινδυνοs απελευθερωσηs τηs τεραστιαs ενεργειαs που περιεχει με απροβλεπτεs καταστροφεs απο σεισμουs, τσουναμι, κυκλωνεs, εκρηξειs ηφαιστειων και μαζικων θανατων διαφορων ζωντων οργανισμων οπωs στιs γεωλογικεs εποχεs των πεντε μεγαλων θανατων.

Εναs “αδελφικοs” Ηλιοs του δικου μαs, η Νεμεσιs (στην Θεογονια του Ησιοδου αναφερεται οτι η Νεμεσιs ειναι θεα, κορη τηs νυχταs τηs καταστροφικηs, που γεννησε συμφορα στουs εφημερουs θνητουs και ειναι ασυμβιβαστη με την Αιδω”), που εχει το 1/10 τηs μαζαs του δικου μαs Ηλιου, κινειται εντοs του ιδιου ελικοειδουs νεφελωματοs του Γαλαξια μαs, σε μια τροχια που ολοκληρωνει καθε 26 εκατομμυρια γηινα χρονια.

Στην αρχαιοελληνικη αξιολογια αποτελει η Νεμεσιs την τιμωρο τηs ανθρωπινηs οιησηs, τηs αλαζονειαs και των μεγαλων εγκληματων (Πινδαρου “Πυθιονικοι”, 10.69, Αισχυλου Αποσπασμα 244, Σοφοκλεουs “Ηλεκτρα”,702 κ.α.,).

Η Αιδωs (εντροπη συστολη), θεοτητα συσχετιζεται με τιs τρειs Ωρεs, θυγατερεs τηs Θεμιδοs και του Διοs, Ευνομια, Δικη και Ειρηνη (Θεογονια, 902).

Το γνωστοτερο αρχαιοελληνικο ιερο τηs Νεμεσεωs ηταν στη Ραμνουντα τηs Αττικηs, το οποιο ανεγερθηκε μετα την νικη των Αθηναιων στο Μαραθωνα (490 π.Χ.).

Οι Παλαιοντολογοι διαπιστωσαν, οτι κατα την διαρκεια των τελευταιων 250 εκατομμυριων γηινων χρονων με εκπληκτικη συχνοτητα λαμβανουν χωρα καταστροφεs καθε 26 εκατομμυρια γηινα χρονια απο κτυπηματα των αστεροειδων εκ τηs ζωνηs μεταξυ των πλανητων Ερμου και Δια λογω ανωμαλιων στιs δυναμειs βαρυτηταs, που δημιουργουνται απο την προσπελαση του αδελφικου Ηλιου.

Οι ανωμαλιεs αυτεs απελευθερωνουν περιπου ενα δισεκατομμυριο κομητεs απο την ζωνη Οορτσε, εκ των οποιων 10 εωs 200 απο τουs κομητεs αυτουs κτυπουν τον πλανητη μαs.

Η Ευρώπη όπως ήταν πριν από 13 εκατομμύρια χρόνια

Η Γη εχει υποστει μεχρι σημερα 7 παγκοσμιεs καταστροφεs.

Στην Ορδοβισιο, Δεβονειο, Περμιο (Δυασιο), Τριασιο και Κρητιδικη γεωλογικη εποχη καθε φορα πεθαιναν 80 με 85 % ολων των βιολογικων οργανισμων.

Μεταξυ των γεωλογικων αυτων εποχων θανατου υπηρξαν και αλλεs ενδιαμεσεs εποχεs θανατου μικροτερηs ισχυοs.

Μια απο τιs καταστροφεs αυτεs ελαβε χωρα στην Κρητιδικη γεωλογικη εποχη, πριν απο 65 εκατομμυρια γηινα χρονια, με αποτελεσμα την εξαφανειση των δεινοσαυρων.

Τον Ιουνιο του 1987 εντοπισθηκε στιs ακτεs του κολπου του Μεξικου εναs κρατηραs διαμετρου 45 χιλιομετρων, που δημιουργηθηκε απο κτυπημα αστεροειδουs και εφερε προφανωs την καταστροφη αυτην.

* Η τρομερη εκρηξη του ηφαιστειου τηs Σαντορινηs συνεβη πριν περιπου
3600 γηνα χρονια γυρω στο 1600 π.Χ. και εκτοs του οτι κατεστρεψε το νησι,
δημιουργησε τεραστιο τσουναμι το οποιο κινηθηκε προs την Κρητη
καταστρεφονταs το Μινωικο πολιτισμο.

Η τελευταια εκρηξη εγινε το 1950.

Μεχρι τον Ιανουαρο του 2011, το ηφαιστειο αυτο παρεμεινε ησυχο.

Απο τοτε αρχισε μια σειρα δονησεων που συνεχιζονται εωs τιs ημερεs μαs.

Ο Κρατηραs τηs Αριζοναs των ΗΠΑ διαμετρου 1,2 χιλιομετρων, που δημιουργηθηκε προφανωs πριν 15.000 εωs 40.000 γηινα χρονια απο μετεωριτη εκ παγου διαμετρου 25 μετρων, που χτυπησε την περιοχη με ταχυτητα 15 χιλιομετρων ανα δευτερολεπτο.

Εναs μετεωριτηs ‘η κομητηs που χτπησε τη Γη περιπου το 1.200 π.Χ., αναφερεται στην Μυθολογια πολλων λαων ωs Σεκνετ, Τυφων, Γκοσιχαρ, Φαεθων, Φενριρ κλπ.

Αυτοs χτυπησε τον Ατλαντικο Ωκεανο και δημιουργησε τσουναμι με τεραστια κυματα και σεισμουs.

* Το πρωι τηs 30ηs Ιουνιου 1908 εξερραγει πανω απο τα δαση τηs Τανγκοστα,
στην Σιβηρια, ενα αγνωστο καιομενο σωμα και κατεστρεψε το δασοs σε μια
διαμετρο 200 χιλιομετρων.

Ενα πιεστικο αεριο κυμα εκανε δυο φορεs τον γυρο τηs Γηs, κaι η ατμοσφαιρα στο Λονδινο (10.000 χιλιομετρα μακρυα) ηταν γεματη απο σκονη επι δυο ημερεs.

* Την 9η Οκτωβριου 1992 εναs μικροs μετεωριτηs κατεστρεψε ενα
παρκαρισμενο αυτοκινητο στην Νεα Υορκη.

* Τον Ιουλιο του 1994 εισηλθαν τεμαχια του κομητη Shoemaker-Levy 9 στην
ατμοσφαιρα του πλανητη Δια, ενω τον Μα’ι’ο του 1996 περασε επικινδυνα
κοντα απο τη Γη και σε αποσταση μολιs 450.000 χιλιομετρων εναs
αστεροειδηs περιμετρου 1,6 χιλιομετρων.

Αστεροειδειs διαμετρου μικροτερηs των 45 μετρων καιονται, μολιs εισελθουν στην ατμοσφαιρα τηs Γηs.

Αστεροειδειs διαμετρου 90 εωs 990 μετρων χτυπουν τον φλοιο τηs Γηs καθε 1.000 εωs 200.000 γηινα χρονια.

Οταν πεσουν στην στερια δημιουργουν κρατηρεs, στην δε θαλασσα τσουναμι.

* Ο περιπου 20 μετρων μεγεθουs μετεωριτηs, ο οποιοs εισηλθε την 15.02.2013
30 χιλιομετρα πανω απο την μεγαλη ρωσικη πολιτεια στα Ουραλια ορη
Τσελγιαμπισκ, υπηρξε κατα πασα πιθανοτητα ενα κομματι θρασμα απο
προηγουμενη συγκρουση Μετεωριτων.

Κατα τουd υπολογισμουs των ειδικων ο Μετεωριτηs αυτοs εκρηγει με μια ενεργεια 500-600 χιλιοτοννουs ΤΝΤ εκρηκτικηs δυναμηs, η οποια αντιστοιχει με με την εκρηκτικη δυναμη τηs ατομικηs βομβαs στην Χιροσιμα τηs Ιαπωνιαs.

Περιοδικωs η πιθανοτηs να χτυπηθει ο πλανητηs Γη καθε 300.000 γηινα χρονια απο εναν αστεροειδη περιμετρου 1,5 χιλιομετρου ειναι πολυ μεγαλη.

Ποιοs μπορει να αποκλισει ενα ξαφνικο νεο χτυπημα τηs Γηs απο μετεωριτεs, αστεροειδειs και αλλα ουρανια σωματα;

Στο Αρχιπελαγοs του Αιγαιου, στην αρχικη εστια ανθρωπογενεσηs (Ανθρωποs Τριγλιαs 12 εκατομμυριων γηινων χρονων) υπαρχουν παναρχαια ευρηματα πολιτισμου.

Ο Αρχανθρωποs ο Πετραλωνιοs (700.000 γηινα χρονια) και ο Ταιναριοs (600.000 γηινα χρονια) κατασκευαζαν εργαλεια, ειχαν φωτια και κυριωs ανεπτυξαν συνθετη και δημιουργικη σκεψη.

Εναλλαξ, καθε 12.000 γηινα χρονια, φαινεται να εφθανε ο ανθρωποs πολλεs φορεs στο σημερινο επιπεδο εξελιξηs και οτι κατασρεφονταν αλλεs τοσεs.

Ο Ησιοδοs αναφερει σαφωs τιs τεσσεριs (τελευταιεs) ολκληρωτικεs καταστροφεs πολιτισμων.

Απο την Αστρονομια γνωριζουμε, οτι η ευκρατοs ζωνη τηs Γηs καθε 13.000 γηινα χρονια (25.816:2) λογω τηs μεταπτωσηs του αξονα τηs Γηs στρεφεται προs τον Ηλιο (θεροs), ποτε στο αφηλιο (μακρυα τωρα), ποτε στο περιηλιο (κοντα προ 13.000 γηινων χρονων).

Ετσι κατα των Πλατωνα (“Τιμαιοs”) η θαλασσια επιφανεια ανεβαινει καταστρεπτικα “δι’ ειωθοτων ετων”.

Λογω τηs μεταπτωσηs αυτηs μεταβαλλεται για τον ιδιο τοπο παρατηρησηs η ανατολη και η δυση των λαμπερων απλανων αστερων κατα 1 ημερα ανα 70,43 γηινα χρονια για την επομενη περιοδο.

Στα εργα του Ιπποκρατη που γεννηθηκε το 460 π.Χ. στην νησο Κω μπορει να κατεληξαν πληροφοριες παμπαλαιων ελληνικων πολιτισμων στιs ιατρικεs πραγματειεs του.

Σε αυτεs οι ετησιοι χρονικοι περιοδοι προσδιοριζονται ωs εξηs:

* Ανοιξη
Χρονικη περιοδοs μεταξυ τηs ανατοληs του αστερισμου των Πλειαδων
(επτασφαιρα) και τηs εαρινηs ισημεριαs

* Θεροs
Χρονικη περιοδοs μεταξυ τηs ανατοληs του αστερισμου των Πλειαδων και τηs
ανατοληs του αστερισμου τηs μεγαληs Αρκτου.

* Φθινοπωρο
Χρονικη περιοδοs μεταξυ τηs δυσεωs του αστερισμου τηs μεγαληs Αρκτου
και τηs δυσεωs του αστερισμου των Πλειαδων.

* Χειμωναs
Χρονικη περιοδοs μεταξυ τηs δυσεωs του αστερισμου των Πλειαδων και τηs
εαρινηs ισημεριαs.

Απο την γεννηση του Ιπποκρατη εωs τιs ημερεs μαs υπολογιζεται μια μεταβολη για την ανατολη και δυση των λαμπερων απλανων αστεραων 2479 : 70,43 = 35,20 ημερεs.

Εαν ληφθει υποψη ωs τοποs παρατηρησηs ο ουρανιοs θολοs των Αθηνων,
διαπιστωνεται, οτι ο αστερισμοs των Πλειαδων εκει δυει την 15η Μα’ι’ου καθε μη δισεκτου ετουs, δηλαδη 38 ημερεs προ τηs θερινηs στροφηs του Ηλιου μαs.

Στην χειμερινη περιοδο διαρκει ο χρονοs αυτοs 89 ημερεs, δηλαδη τοσο πολυ οσο οπωs στην εποχη του Ιπποκρατη.

Τοτε εδυσε ο αστερισμοs των Πλειαδων 38+35 = 73 ημερεs προ τηs θερινηs στροφηs του Ηλιου μαs ‘η 93-73 = 20 ημερεs μετα την εαρινη ισημερια.

Με τα δεδομενα αυτα οφειλεν ο χειμωναs να διαρκει στην εποχη του Ιπποκρατη 320-20 = 300 ημερεs, πραγμα φυσικα αδυνατο.

Για τον λογο αυτο οι περιγραφησειs αστρονομικεs παρατηρησειs δεν ελαβαν χωρα ργν εποχη του Ιπποκρατη αλλα σε αρχαιοτερεs εποχεs και απλωs κατεληξαν και καταγραφηκαν στιs πραγματειεs του Ιπποκρατη.

Στιs ημερεs μαs ο αστερισμοs των Πλειαδων πανω απο τον ουρανιο θολο των Αθηνων δυει 38 ημερεs προ τηs θερινηs στροφηs του Ηλιου μαs ‘η 144 ημερεs μετα την χειμερινη στρoφη αυτου.

Οι χρονικοι περιοδοι που θα ταιριαζαν στιs πληροφοριεs απο τα γραπτα του Ιπποκρατη υπολογιζονται σε 144 x 70,43 = 10.141 γηινα χρονια.

Ο χειμωναs διαρκουσε στην Ελλαδα κατα την 9η π.Χ. χιλιετια περιπου 300 ημερεs.

Η τελευταια παγετωδηs εποχη αρχισε πριν 136,000 γηινα χρονια και υπηρξε η νεωτερη φαση τηs παγετωδουs εποχηs τηs γεωλογικηs περιοδου του Πλειοστοκαινου (μεταξυ προ 5 εκατομμυρια γηινα χρονια και πριν περιπου 10.000 γηινα χρονια).

Κατα την διαρκεια τηs γεωλογικηs περιοδου του Πλειοστοκαινου υπηρχαν φασειs πολυ υψηλου ψυχoυs με μεγαλεs επιφανειακεs εκτασειs παγετωνων, που διακοπτονταν ομωs απο θερμεs φασειs.

Συνολικα εμφανιστηκαν τεσσεροι περιοδοι υψηλου ψυχουs και τρειs ενδιαμεσεs θερμεs φασειs.

Κατα την διαρκεια των περιοδων υψηλου ψυχουs επεφτεν η σταθμη τηs θαλσσιαs επιφανειαs, διοτι μεγαλεs ποσoτητεs νερου δεσμευονταν στουs παγουs, ενω στιs ενδιαμεσεs θερμεs φασειs, λογω τηs τηξεωs των παγων αποδεσμευονταν οι ποσοτητεs νερου με αποτελεσμα την ανοδο τηs θαλασσιαs επιφανειαs.

Πλειστεs καταστροφεs τηs Γηs ελαβαν χωρα με τουs κατακλυσμουs του Τυφωεωs, του Ωγυγου, του Δευκαλιωνοs και του Δαρδανου.

Κατα τον Πλατωνα (“Κριτιαs”, 109 δ,ε – 110 α) “οι ανθρωποι που απεμειναν μετα την θεομηνια του κατακλυσμου του Δαρδανου ησαν αγραμματοι και ζουσαν στα βουνα.

Δεν ειχαν ιδεα για το ενδοξο προγονικο παρελθον τουs.

Ειχαν πολλεs στερησειs στη ζωη τουs και εφροντιζαν μονο για την συντηρηση τουs.

Πολλοι αναλυτεs τοποθετουν τον κατακλυσμο του Ωγυγου γυρω στο 9600 π.Χ.

Μετα τον κατακλυσμο αυτο ερχεται η εποχη του “χαλκινου γενουs” ‘η η εποχη κυριαρχιαs των απογονων του Πελασγου.

Ακολουθει η καταστροφη του Δευκαλιωνοs που οριζεται γυρω στο 3600 π.Χ., στην εποχη δηλαδη που τελειωνει το “χαλκινο γενοs” και αρχιζει το “γενοs των ηρωων”.

Ο κατακλυσμοs αυτοs επληξε κυριωs την Ελλαδα και ειχε ωs αποτελεσμα την απωλεια των προκατακλυσμαιων αρχειων και των περισσοτερον γνωσεων για την προ του Δευκαλιωνοs εποχη.

Τελευταιοs κατακλυσμοs ειναι αυτοs του Δαρδανου, (γενοs Ηρωων) γυρω στο 3350 π.Χ., ο οποιοs ειχε και τα λιγωτερα καταστρεπτικα αποτελεσματα.

Η Μεσογειοs θαλασσα εχει μηκοs απο δυτικα προs ανατολικα 3.680 χιλιομετρα και απο βορρα προs νοτο περιπου 800 χιλιομετρα.

Η ετυμολογια τηs λεξεωs “Μεσο-γειοs” φανερωνει, οτι στο απωτερο παρελθον και δη προ 6 εκατομμυριων γηινων χρονων (Μεση Μειοκαινοs περιοδοs) ηταν ξηρα με δυο ξεχωριστεs αλμυρεs λιμνεs.

Απο τα συμπερασματα των γεωφυσικων, σεισμολογικων και τεκτονικων ερευνων προκυπτει, οτι οι τεκτονικεs διεργασιεs, που επηρεασαν τα τελευταια 10 εκατομμυρια γηινα χρονια την ευρυτερη περιοχη, διαφερουν μεταξυ τουs.

Στο Ιονιο πελαγοs επικρατησαν συμπιεστικεs ενω στο Αρχιπελαγοs του Αιγαιου εφελκυστικεs τασειs.

Απο την Μεση Πλειστοκαινο περιοδο του Τερταγενουs μεχρι σημερα, δηλαδη τα τελευταια 700.000 γηινα χρονια, συνεχιζονται στο Ιονιο πελαγοs οι τασειs συμπιεσηs με αποτελεσμα την μεγαλη σεισμικη δραστηριοτητα τηs περιοχηs, ενω στο Αρχιπελαγοs του Αιγαιου επικρατει μια νεα εφελκυστικη ταση.

Αυτη δημιουργει νεα ρηγματα στιs περιοχεs τηs Κρητηs, Κω, Ροδου, Πελοποννησου κλπ.

Οι εφελκυστικεs αυτεs τασειs ειναι τα αιτια για την εκδηλωση μεγαλων σεισμων.

Η τεκτονικη ταφροs βυθισεωs τηs λιθοσφαιρικηs αφρικανικηs πλακαs κατω απο την ευρασιατικη πλακα διασχιζει περιπου στη μεση την Μεσογειο θαλασσα απο δυσμων προs ανατολαs ετσι ωστε οι αποστασειs απο τιs υποθαλασσιεs σεισμικεs ζωνεs προs τιa βορειεs και νοτιεs ακτεs τηs Μεσογειου θαλασσηs να μην υπερβαινουν τα 400 χιλιομετρα.

Οι αποστασειs προs τιs ακτεs των νησων τηs Μεσογειου θαλασσηs ειναι πολυ μικροτερεs.

Ενα τσουναμι με ταχυτητα 700 εωs 1.000 χιλιομετρα την ωρα θα χρειασθει 20 περιπου λεπτα, για να χτυπησει τιs βορειεs και νοτιεs ηπειρωτικεs ακτεs τηs Μεσογειου θαλασσηs και λιγωτερο απο 10 λεπτα τιs ακτεs των νησων τηs Μεσογειου θαλασσηs.

Απο την προ’ι’στορικη εποχη μεχρι και την πρωτοχριστιανικη 33 αρχαιεs πολειs βυθιστηκαν στο Αρχιπελαγοs του Αιγαιου και στο Ιονιο πελαγοs.

Αυτεs ειναι: Σαλντι Αργολιδοs, Πλατυγιαλι, Φαλασαρνα, Ελικη Αχα’ι’αs, Αντισσα Λεσβου, Πυρρα Λεσβου, Ανθηδων, Παυλοπετρι Λακωνιας, Μανικια Ευβοιας, Τορωνη Καβαλας, Ερετρια Ευβοιασμ Κεχρεαι Κορινθου, Γυθειο Λακωνιαs, Φεια Ηλειαs, Κιρρα Φωκιδοs, Δοβραινα Βοιωτιαs, Λιβαρι Γιαλοβαs Μεσσηνιαs, Παλαια Επιδαυροs Αργολιδοs, Ελουντα Κρητηs, Ψειρα Κρητηs, Χερσονησοs Κρητηs, Ιτανοs Κρητηs, Λιχαδονησι Ευβοιαs, Μυτικαs Αιτελοκαρνανιαs, Παλαια Μονεμβασια, Παλαιοκαστρο Κρητηs, Λεντοs Κρητηs, Παροικια Παρου, Δρεπανο Αργολιδοs.

“Οπου εσεισε θα ξανα σεισει.” Και οπου θα ξανα σεισει δεν αποκλειονται τα τσουναμι.

Η αποτιμηση τηs περιοδικοτηταs στη Μεσογειο θαλασσα και στο Αρχιπελαγοs του Αιγαιου θα μπορουσε να αποβει κατω απο την απειλη τηs σπαθηs του Δαμοκλη σωτηρια.

Η γραπτη και τεκμηριωμενη ιστορια των καταστροφων απο τσουναμι που συνεβησαν στη Μεσογειο θαλασσα μπορει να συμβαλλει σε προληπτικα μετρα.

Τα τσουναμι ειναι σχεδον ολα απορροια σεισμων με υποθαλασσιο επικεντρο.

Μπορουν ομωs να δημιουργηθουν και υστερα απο μεγαλεs κατολισθησειs απο την υφαλοκρηπιδα προs την ηπειρωτικη κατωφερεια των θαλασσων, απο την στερια προs την θαλασσα και απο τιs πτωσειs στη θαλασσα αστεροειδων και μετεωριτων.

Οι πρωτεs χειροπιαστεs ερμηνειεs γυρω απο την προελευση των σεισμων διαφαινονται στο εργο του Αριστοτελη.

Απο τα αρχαια συγγραμματα συγκεντρωνονται σοβαρεs πληροφοριεs για καταστροφεs στο Αρχιπελαγοs του Αιγαιου και τι Ιονιο πελαγοs αλλα και τηs ηπειρωτικηs Ελλαδοs.

Η καταβυθιση τηs Αγηιδοs προ 10.000-12.000 γηινων χρονων οφειλεται στην εκδηλωση των ιδιων φαινομενων (ανοδοs τηs θαλασσιαs επιφανειαs, σεισμοι, ηφαιστειακεs εκρηξειs), με μονη διαφορα οτι τοτε η ενταση και η χρονικη τουs διαρκεια ηταν πολλαπλασιες σε συγκριση με τιs μεταγενεστερεs ιστορικεs περιοδουs ωs π.χ.:

* 464 π.Χ. εναs σεισμοs ισοπεδωσε την Σπαρτη.
* 426 π.Χ. εναs σεισμοs ερειπωνει πολλεs πολειs τηs Λοκριδαs
* 373 π.Χ. μετα απο σεισμο αφανιζεται κατω απο την θαλασσα η Ελικη.
* 17 μ.Χ. εναs σεισμοs καταστρεφει 13 ελληνικεs πολειs τηs Ιωνιαs.
* 197 μ.Χ. εναs σεισμοs ερηπωνει την νησο Ροδο και ανατρεπει τον
περιφημο Κολοσο τηs.
* 365 μ.Χ. καταστροφη τηs Αλεξανδρεταs απο τσουναμι μετα απο εναν σεισμο
με υποθαλασσιο επικεντρο στην ανατολικη Μεσογειο θαλασσα.
* 1062 μ.Χ. εναs σεισμοs καταστρεφει την Κωνσταντινουπολη.
* 1508 μ.Χ. εναs σεισμοs καταστρεφει την Ιεραπετρα και το Ηρακλειο Κρητηs.
* 1953 μ.Χ. εναs σεισμοs ερηπωνει πολλεs πολειs και χωρια των Επτανησων και
σκοτωνει 450 ανθρωπουs.
* 1983 μ.Χ. εξι ισχυρεs σεισμικεs ακολουθιεs εταλανισαν την Ελλαδα απο ακρη σε ακρη. Απο αυτεs οι δυο τελευταιεs εδονησαν βιαια την Θεσσαλονικη και την Αθηνα και οι υπολοιπεs προκαλεσαν σημαντικεs ζημιεs σε μικροτερεs πολειs,σκοτωνονταs 100 ατομα.

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου