ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Εκεί που όλοι είναι ανίκανοι να βάλουν τα κομμάτια του παζλ, να δουν την μεγάλη εικόνα, και να δώσουν απαντήσεις, είναι επιθυμητό να το κάνω εγώ.
Μίτσιγκαν

Όλα αυτά που διάβαζα στις μελέτες μου για την πολιτική φιλοσοφία λέγαν πως θα έπρεπε να γίνεται η διαχείριση της κεντρικής εξουσίας —ή πως δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν.

Λέγαν για το φιλελεύθερο κράτος δικαίου, για την αναρχοκαπιταλιστική κοινωνία, για τον φυσικό νόμο, κτλ.

Όλα αυτά ωραία είναι.

Αλλά στο κάτω κάτω τι να τα κάνω εγώ αυτά;

Εμένα δεν μου δίνεται λόγος για το αν θα είναι το κράτος κράτος δικαίου, ούτε μου δίνεται λόγος αν θα έχουν οι πολιτικοί τις εξουσίες που έχουν.

Εγώ μόνο πάω στην δουλειά μου κάθε μέρα για να βγάζω λεφτά και να πληρώνω φόρους που συντηρούν αυτό το κράτος διαφθοράς και εκμετάλλευσης.

Υποτίθεται πως κάνω την αλλαγή με την ψήφο μου, αλλά αυτά τα παραμύθια δεν τα πιστεύω· οι εκλογές είναι το πιο στημένο άθλημα στην ιστορία των στημένων αθλημάτων.

Αν οι εκλογές και η δημοκρατία δούλευαν ο κόσμος δεν θα ήταν τόσο δυστοπικός.

Μην μου λέτε για εκλογές και δημοκρατία· δεν τα μπορώ αυτά τα χαζά πλέον.

Κανείς δεν λέει την λύση.

Κανείς δεν λέει πως θα γλιτώσουμε από αυτό το στυγερό σύστημα εξουσίας.

Πολλοί λένε ότι ζούμε μια τυραννία αλλά κανείς δεν λέει τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι απλοί άνθρωποι στην καθημερινότητά μας για να τελειώσει αυτή η τυραννία.

Ήθελα τόσο πολύ να ακούσω μια λύση, και όχι μόνο θεωρίες για υποθετικές αναδιαμορφώσεις του κράτους ή φανταστικές αναρχοκαπιταλιστικές κοινωνίες.

Πρέπει να ομολογήσω πως οι διανοούμενοι του κόσμου με έχουν απογοητεύσει που δεν προσφέρουν απτές λύσεις με απλά ξεκάθαρα βήματα.

Οπότε φυσικά εκεί που όλοι είναι ανίκανοι να βάλουν τα κομμάτια του παζλ, να δουν την μεγάλη εικόνα, και να δώσουν απαντήσεις, είναι επιθυμητό να το κάνω εγώ.

Αυτή είναι η δουλειά μου εξάλλου· να είμαι ο εξυπνάκιας που θα φέρει τις απαντήσεις σε δισεκατομμύρια ανθρώπων.

Δεν το διάλεξα να μπορώ να καταλαβαίνω τον κόσμο τόσο καλά και να λέω αλήθειες, επιλέχτηκα από το σύμπαν να το κάνω όμως.

Πραγματικά θα προτιμούσα να κάνω άλλα πράγματα, αλλά αυτό που θα κάνω είναι να ξορκίσω πλάνες επειδή τα άλλα πράγματα δεν είναι εφικτά για την ώρα.

Η απάντηση στο πως μπορεί να γλιτώσει κάποιος από την τυραννία της κεντρικής εξουσίας είναι η δύναμη της φιλίας.

Αυτήν παρέλειψαν να αναφέρουν οι φιλελεύθεροι διανοούμενοι όταν μιλούσαν για κράτη δικαίου και ελευθερίες.

Είναι όμως πάρα πολύ σημαντική για την ευημερία του ατόμου.

Ακούστε με όμως, δεν ξεκίνησα να γράφω αυτό το κείμενο με σκοπό να μιλήσω για την φιλία όπως παρουσιάζεται στο Toy Story.

Η φιλία έχει πολύ μεγαλύτερη δυναμική από αυτή που παρουσιάζει το Hollywood, και υπάρχουν πολύ πιο συγκλονιστικές ιστορίες από αυτές του Hollywood —τις οποίες ήδη μπορεί να ξέρετε.

Η φιλία είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει κάποιος να γίνει όσο πιο ελεύθερος γίνεται.

Γιατί πληρώνετε φόρους και ακολουθείτε χαζούς νόμους;

Πληρώνετε φόρους στο μανάβικο επειδή αν δεν πληρώσετε τότε θα πάει η εφορία στον μανάβη και θα φερθεί χωρίς έλεος επειδή πουλάει μαναβική που δεν δηλώνει.

Το ίδιο και για τον κρεοπώλη, για τον γιατρό, για τον μηχανικό, κτλ.

Η λύση είναι να μαζέψετε μια μεγάλη παρέα φίλων και αυτός που θα κάνει την δουλειά του μανάβη —ή του αγρότη— δεν θα δηλώσει καν στην εφορία ότι είναι μανάβης· ο μανάβης θα έχει όλα τα έσοδα για αυτόν και δεν θα δώσει ούτε φράγκο στην εφορία.

Αν η παρέα είναι αρκετά μεγάλη, τότε η εφορία θα εμπλέκεται το ελάχιστο δυνατό, οι φόροι που θα πηγαίνουν στο τυραννικό κράτος θα είναι επίσης ελάχιστοι, οπότε θα υπάρχει οικονομική ελευθερία —που η οικονομική ελευθερία συνεπάγεται πλήρη ελευθερία.

Ελπίζω να καταλαβαίνετε λίγο που το πάω.

Κάντε πολλούς φίλους και μαζέψτε τους για να μπορέστε να ελαχιστοποιήσετε την εμπλοκή του κράτους στις ζωές σας.

Ονομάστε αυτή την παρέα κράτος, και βάλτε αυτό το κράτος σε προτεραιότητα αντί για το ανήθικο Ελληνικό Κράτος.

Αυτό είναι ένα κράτος φιλίας και είναι ο μόνος δυνατός τρόπος για να μπορέσει να προστατευτεί κάποιος από την τυραννία του σύγχρονου κράτους.

Το ενδιαφέρον σε αυτό το κράτος είναι η πολιτική.

Δεν ξέρω τι μορφή θα μπορούσε να είχε, δεν ξέρω αν το καθεστώς θα ήταν καπιταλιστικό, ή κομμουνιστικό, ή οτιδήποτε.

Αυτό που ξέρω είναι η πολιτική θα λειτουργούσε για το όφελος όλων και όχι μόνο για το όφελος της πολιτικής τάξης, και αυτό θα συνέβαινε επειδή οι δυναμικές και η εξουσία θα διαμορφώνονταν μέσα από σχέσεις εμπιστοσύνης.

Σκεφτείτε πόσο εμπιστεύεστε κάποιο φίλο σας και συγκρίνετε αυτή την εμπιστοσύνη με την εμπιστοσύνη που έχετε για κάποιον πολιτικό· φυσικά και θα προτιμούσατε να παραχωρήσετε εξουσία σε έναν φίλο αντί για κάποιον μεγαλομανή τύραννο που δεν ξέρει ότι υπάρχετε.

Οι πιθανότητες με ένα τέτοιο κράτος είναι πολλές και αρκετά υποσχόμενες.

Φανταστείτε ότι παιδιά που θα γεννιόντουσαν σε ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσαν να μεγαλώσουν χωρίς να χρειαστεί να πάνε σε γιατρούς που θα τα χιλιοεμβολιάσουν, και χωρίς να πάνε σε κρατικά σχολεία για να προπαγανδίσουν και να τα δαμάσουν.

Κάποια από αυτά τα παιδιά δεν χρειάζεται καν να ξέρει το κράτος ότι υπάρχουν, αλλά ωστόσο να έχουν μια κανονική ζωή με όλες τις ανέσεις που έχουμε εμείς.

Αυτό είναι ελευθερία.

Και είναι πολύ εφικτή· αρκεί να κάνετε μια μεγάλη παρέα.

Δεν χρειάζεται να πείσετε το 10% του πληθυσμού να πάνε να ψηφίσουν κάποιους που στο τέλος θα βγουν απατεώνες.

Αυτό που χρειάζεται είναι να κάνετε 50, 100 φίλους με τους οποίους θα επιχειρήσετε συνειδητά να χρησιμοποιήσετε την φιλία σας για να ελαχιστοποιήσετε την εμπλοκή του κράτους στις ζωές σας.

Το θέμα της φιλίας είναι μεγάλο και θα έπρεπε να το συζητάνε πολύ πιο πολύ οι πολιτικοί φιλόσοφοι.

Η συζήτηση δεν θα έπρεπε να περιοριστεί μόνο στο πως η φιλία θα μπορούσε να αντικαταστήσει το κράτος, ούτε στις πολιτικές δυναμικές στο εσωτερικό του κράτους φιλίας.

Θα ήθελα να σας πω και άλλα πράγματα.

Αλλά βαριέμαι, πόσα ακόμα θα σας πω σε ένα άρθρο; Θα ήθελα να σας πω πως ένα τέτοιο κράτος θα μπορούσε να αλληλεπιδρά με μια οικουμενική ελεύθερη αγορά και με άλλα κράτη φιλίας.

Αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Καθίστε όμως να τα σκεφτείτε εσείς αυτά για την ώρα.

Επίσης αυτά που σας λέω δεν αφορούν ουτοπικά σενάρια όπως αυτά που λένε οι αναρχοκαπιταλιστές και οι αναρχοκομουνιστές.

Τα κράτη φιλίας είναι το αρχικό πολιτικό σύστημα του ανθρώπινου είδους.

Υπήρχαν στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, αλλά δεν τα ξέρουμε επειδή η ιστορία που μαθαίνουμε είναι η ιστορία της κεντρικής εξουσίας και των πολιτικών τάξεων στην ουσία.

Και όχι μόνο ήταν πολύ υπαρκτά, αλλά και πολύ ικανά.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία επιτυχίας των κρατών φιλίας ήταν όταν ο Τζένγκις Χαν έφτιαξε μια ομοσπονδία τέτοιων κρατών και μαζί όλοι αυτοί σφάξαν, βίασαν, και κατέκτησαν για χόμπι αυτούς που ζούσαν υπό τυρρηνικά καθεστώτα.

Δεν λέω ότι αυτό που κάναν ήταν ηθικό, αλλά ήταν τεράστιο κατόρθωμα· καμιά άλλη ομάδα ανθρώπων δεν έσφαξε, δεν βίασε, και δεν κατέκτησε τόσο πολύ όσο οι Μογγόλοι τον 13ο αιώνα.

Μια άλλη ιστορία επιτυχίας ήταν τα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας —που υπήρχαν,— και ήταν εκεί που ξεκινούσαν τα εδάφη λαών που είχαν τέτοια πολιτικά συστήματα.

Οι Σάξονες, οι Γότθοι, οι Βίκινγκς, είχαν πολιτικά συστήματα με πάρα πολύ μικρούς πληθυσμούς, ενώ οι Έλληνες, οι Αιγύπτιοι, οι Άραβες ζούσαν υπό καθεστώτα που συγκέντρωναν τεράστια εξουσία σε λίγους.

Οι Ρωμαίοι όμως κατέκτησαν για πλάκα τους Έλληνες, τους Αιγύπτιους, και τους Άραβες, αλλά ποτέ δεν κατέκτησαν δραστικά τους Σάξονες, τους Γότθους, και τους Βίκινγκς.

Ψάξτε το, το πολικό σύστημα ήταν ο μόνο παράγοντας που έκανε έναν πληθυσμό ευάλωτο σε έναν κατακτητή ή όχι.

Και έτσι συνέβαινε πάντα.

Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πάρα πολύ καλά ιστορία, αλλά αυτά που ξέρω επιβεβαιώνουν την θεωρεία πως το κράτος φιλίας είναι το μόνο πολιτικό σύστημα που προσφέρει ελευθερία και επιτρέπει στο άτομο να ευημερήσει όσο περισσότερο γίνεται.

Επίσης θα μπορούσα να σας πω πως θα μπορούσε να ξεκινήσει να λειτουργεί μια παρέα για να καταλήξει να είναι ένα κράτος φιλίας σιγά σιγά.

Αλλά και αυτό βαριέμαι να το γράψω, και φαντάζομαι πως και εσείς βαριέστε να διαβάζετε τόσα πολλά πράγματα σε ένα άρθρο.

Οπότε καθίστε και σκεφτείτε τα μόνοι σας.

Και αν θεωρείτε πως αυτά που λέω έχουν βάση, τότε μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους σας, όχι επειδή θέλω να προωθήσετε το Μίτσιγκαν Αματέρ, αλλά για να τους προδιαθέσετε ότι η φιλίας σας μπορεί να γίνει εργαλείο για να βάλετε τέλος στην τυραννία.

Τα λέμε.

https://mitsiganamateur.substack.com/p/885?utm_campaign=email-half-post&r=a7tc5&utm_source=substack&utm_medium=email