Δρ Paul Craig Roberts
Τα τελευταία νέα σχετικά με το μέτωπο του πολέμου χρησιμεύουν για την εισαγωγή της σημερινής στήλης.
Εισαγωγή.
Ο συνεχώς διαδεδομένος πόλεμος
Με τον Πούτιν να επικεντρώνεται στις άχρηστες “ειρηνευτικές συνομιλίες”, η Ουκρανία (ή η Ουάσινγκτον ή το ΝΑΤΟ) επιτέθηκε σε τέσσερις βάσεις της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας και κατέστρεψε έναν αριθμό στρατηγικών ρωσικών βομβαρδισμών.
Οι αναφορές του BBC:
“Σε μια επιχείρηση που λέγεται ότι πήρε 18 μήνες για να προετοιμαστούν, πολλά μικρά αεροσκάφη μεταφέρθηκαν λαθραία στη Ρωσία, αποθηκεύτηκαν σε ειδικά διαμερίσματα σε φορτηγά φορτηγά, οδηγούμενοι σε τουλάχιστον τέσσερις ξεχωριστές τοποθεσίες, χιλιάδες μίλια και ξεκίνησαν από απόσταση από τις κοντινές αεροπορικές επιδόσεις”.
Εάν αυτό ισχύει, οι στρατηγικές πυρηνικές δυνάμεις της Ρωσίας επιτέθηκαν από τη Ρωσία.
Αυτό φαίνεται να είναι μια τεράστια αποτυχία της ρωσικής νοημοσύνης.
Περιέργως, οι ρωσικοί χώροι αγγλικής γλώσσας, RT και Sputnik, έχουν λίγα πράγματα να πούμε σήμερα το πρωί για την επιτυχημένη επίθεση που οι ισχυρισμοί της Ουκρανίας κατέστρεψαν το ένα τρίτο του στρατηγικού στόλου βομβαρδισμών της Ρωσίας.
Αντ ‘αυτού, οι υπηρεσίες ειδήσεων babble σχετικά με τον δεύτερο γύρο των ειρηνευτικών συνομιλιών.
Υπάρχουν επίσης ρωσικές ειδήσεις ότι δύο γέφυρες μέσα στη Ρωσία έσπευσαν με αποτέλεσμα τους θανάτους και τους τραυματισμούς .
Φαίνεται ότι ο Πούτιν εξακολουθεί να μην συνειδητοποιεί ότι η Ρωσία βρίσκεται σε πόλεμο.
Η κατάσταση του Πούτιν για την ειρήνη είναι η επαναφορά των συνόρων του ΝΑΤΟ από τη Ρωσία
Κατά τη διάρκεια της μακράς σύγκρουσης στις ρωσικές επαρχίες στην Ουκρανία, εγώ έχουν δημοσιεύσει πολλές αναφορές σχετικά με τον συνεχώς διαδεδομένο πόλεμο.
Προσεγγίζουμε το σημείο όπου η σύγκρουση ανοίγει σε έναν πλήρη πόλεμο.
Το ερώτημα είναι: Μήπως κάποιος στις δυτικές κυβερνήσεις το καταλαβαίνει αυτό;
Παραμένει να δούμε αν η επιτυχημένη ουκρανική επίθεση στον στρατηγικό στόλο βομβαρδισμού της Ρωσίας θα ξυπνήσει τελικά τον Πούτιν μέχρι το κόστος του συνεχώς διαδεδομένου πολέμου του.
Το κόστος είναι πιθανό να αυξηθεί καθώς οι Ευρωπαίοι έχουν απομακρύνει όλα τα όρια στα όπλα και στην περιοχή των πυραύλων που θα παρέχονται στην Ουκρανία.
Είναι αυτή η τακτική διαπραγμάτευσης για την πίεση του Πούτιν, ή είναι η είσοδος της Ευρώπης σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία που οι Ευρωπαίοι πολιτικοί μίλησαν πρόσφατα;
Εάν είναι το τελευταίο, γιατί το επιτρέπει το Trump, καθώς υπονομεύει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που ο Trump είπε ότι θα τερματίσει τη σύγκρουση;
Έχω εξηγήσει την υπομονή του Πούτιν με τη σύγκρουση όσον αφορά την ελπίδα του ότι οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μπορούν να μετατραπούν σε ευρύτερη συμφωνία που επιτυγχάνει αμοιβαία ασφάλεια και τέλος της σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης.
Η άποψη του Πούτιν για τις συνθήκες αυτές έχουν περάσει χωρίς εξέταση στον δυτικό κόσμο.
Αντ ‘αυτού, υπήρξαν παράλογες απαιτήσεις ότι ο Πούτιν συμφωνήσει σε μια άμεση πυρκαγιά πριν ξέρει ποια είναι η συμφωνία, ο Πούτιν συμφωνούν να δώσουν πίσω μέρος της κατακτημένης επικράτειας, ότι ο Πούτιν πέφτει το αίτημά του για αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας και ούτω καθεξής.
Είναι πολύς χρόνος για τη Δύση να συμβιβαστεί με τις συνθήκες του Πούτιν για την ειρήνη.
Η κύρια προϋπόθεση του Πούτιν είναι ότι το ΝΑΤΟ θα επιστρέψει από τα σύνορα της Ρωσίας στη θέση που υπήρχε στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Με άλλα λόγια, η αποτυχία πρέπει να διορθωθεί από το καθεστώς του Κλίντον για να διατηρηθεί η υπόσχεση που έκανε η Ουάσινγκτον ότι σε αντάλλαγμα για τη σοβιετική έγκριση της επανένωσης της Γερμανίας, το ΝΑΤΟ δεν θα μετακόμισε μία ίντσα στα ανατολικά.
Το ΝΑΤΟ πρέπει να επιστρέψει από τα σύνορα της Ρωσίας.
Δεν υπάρχει πλέον Πολωνία, Φινλανδία, Ρουμανία στο ΝΑΤΟ.
Εάν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις αποδειχθούν ότι δεν είναι μια ευκαιρία για τον Πούτιν να επιτύχει μια ευρεία συμφωνία που να αντιμετωπίζει τις απαιτήσεις ασφάλειας της Ρωσίας, μια πιθανή συνέπεια είναι ότι ο Πούτιν θα βρεθεί υπό πίεση για να οδηγήσει το ΝΑΤΟ από την Ουκρανία ως επίδειξη ότι το ΝΑΤΟ μπορεί να νικήσει.
Εάν μια αμοιβαία συμφωνία ασφαλείας δεν είναι τότε επικείμενη, το Κρεμλίνο θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ρωσική ασφάλεια είναι αδύνατο να επιτευχθεί, εκτός εάν το ΝΑΤΟ απομακρυνθεί από την Ευρώπη;
Έχω υπογραμμίσει από την αρχή αυτής της σύγκρουσης ότι αυτό που προέκυψε ως σύγκρουση χαμηλού επιπέδου θα, ως αποτέλεσμα του συγκράτησης που ο Πούτιν έθεσε τη συμπεριφορά της σύγκρουσης από τη Ρωσία, να διευρύνει και τελικά να ξεφύγει από τον έλεγχο.
Παραμένει να δούμε αν η επιτυχημένη ουκρανική επίθεση στις στρατηγικές δυνάμεις της Ρωσίας θα ξυπνήσει τον Πούτιν σε αυτό το γεγονός.
Ενδεχομένως ο Πούτιν δεν έχει ακόμη απαλλαγεί από τις ελπιδοφόρες αυταπάτες του, αλλά η Ρωσία έχει.
Εάν ο Πούτιν αρνηθεί και πάλι μια αμοιβαία συμφωνία ασφαλείας, όπως ήταν το χειμώνα του 2021-2022, αναγκάζοντας έτσι την είσοδο της Ρωσίας στον Ντόμπας, η σύγκρουση στην Ουκρανία θα μπορούσε να σταματήσει να περιορίζεται σε στρατιωτική επιχείρηση για να προστατεύσει τις ρωσικές κατοχικές επαρχίες που τώρα αναδημοσιεύονται στη Ρωσία.
Ο Πούτιν θα πιεσθεί για να απογειωθεί οι περιορισμοί του στη σύγκρουση.
Η Ρωσία σκοπεύει να είναι κυρίαρχος και η Ρωσία σκοπεύει να επιβιώσει, με ή χωρίς Πούτιν.
Αν κοιτάξετε τα δεδομένα σχετικά με την παραγωγή των ρωσικών οπλισμού, έχει αυξηθεί δραματικά και δεν αναπτύσσεται στο μπροστινό μέρος στην Ουκρανία.
Φαίνεται ότι η Ρωσία οικοδομεί μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη που δεν μπορεί να αντέξει το ΝΑΤΟ, ειδικά αν η Ουάσινγκτον ασχολείται με το Ιράν και την Κίνα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ευρώπη και η Αμερική είναι ακόμη ικανές να αγωνιστούν.
Καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν έχει την υποστήριξη της εθνοτικής της εθνικότητας.
Είναι οι λευκές ευρωπαϊκές και αμερικανικές εθνοτήρα πρόθυμοι να αγωνιστούν για κυβερνήσεις που έχουν σκόπιμα να ξεπεράσουν τους πολίτες με μεταναστευτικούς εισβολείς;
Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι διακρίσεις κατά των λευκών Αμερικανών πολιτών θεσμοθετείται. Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ αποκάλυψε το γεγονός ότι είναι η πρόθεση της δημόσιας υπηρεσίας των ΗΠΑ να κάνουν λευκούς ετεροφυλόφιλους Αμερικανούς πολίτες δεύτερης κατηγορίας:
Δείτε αυτό .
Στον δυτικό κόσμο, η αφήγηση είναι ότι είναι η Ρωσία που είναι λάθος και οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ουκρανία που βρίσκονται στα δεξιά. Αυτό είναι ανοησία και οι Ρώσοι το γνωρίζουν.
Η Δύση χρησιμοποίησε τη Σοβιετική κατάρρευση για να διαλύσει τη Ρωσία, μετατρέποντας τις πρώην ρωσικές και σοβιετικές επαρχίες σε ανεξάρτητες χώρες.
Στη συνέχεια, η Δύση χρηματοδότησε και ενορχηστρώσει τις «έγχρωμες επαναστάσεις» που ανέτρεψαν τις κυβερνήσεις φιλικές προς τη Ρωσία, εγκατέστησαν τις ρωσικές κυβερνήσεις και τις χρησιμοποίησαν όπως στη Γεωργία το 2008 και την Ουκρανία το 2014 για να επιτεθούν στους Ρώσους και τα ρωσικά συμφέροντα.
Παρόμοιες προσπάθειες ήταν ανεπιτυχείς στη Λευκορωσία και στις πρώην Σοβιετικές Επαρχίες της Κεντρικής Ασίας.
Εκτός από αυτές τις εχθρικές δυτικές κινήσεις ενάντια στη Ρωσία, οι πυραυλικές βάσεις των ΗΠΑ λειτουργούν στην Πολωνία και τη Ρουμανία.
Είναι πιθανό ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πιστεύουν ότι η Ρωσία δεν βλέπει την εχθρότητα που απευθύνεται εναντίον τους;
Εάν αυτή η εχθρότητα δεν μπορεί να τερματιστεί και να επαναληφθεί με μια μεγάλη συμφωνία εξουσίας, η Ρωσία προετοιμάζεται για έναν ευρύτερο πόλεμο με τη Δύση;
Για τη Ρωσία αυτό είναι ένα υπαρξιακό ζήτημα.
Είναι ένα σοβαρό λάθος για τη Δύση να συνεχίσει τις προκλήσεις της στη Ρωσία.
Όλη η ανθρωπότητα κινδυνεύει.
Ο Πούτιν δεν μπορούσε να ενδιαφέρεται λιγότερο για μια ειρήνη που διαπραγματεύεται στην Ουκρανία.
Θέλει τον τερματισμό της σύγκρουσης 75 ετών Ανατολής-Δύσης και αυτό απαιτεί μια επαναφορά του ΝΑΤΟ στα σύνορα του 20ου αιώνα, στο τέλος των κυρώσεων, στο τέλος της ηγεμονίας της Ουάσινγκτον.
Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα και κανείς δεν το συζητά.
Νομίζω ότι η ελπίδα του Πούτιν για μια μεγάλη συμφωνία εξουσίας είναι μη ρεαλιστική.
Υπερβαίνει τη φαντασία της αμερικανικής κοινότητας εξωτερικής πολιτικής.
Ο δυτικός κόσμος χάνεται στις δικές του ψεύτικες αφηγήσεις.
Ο πόλεμος θα είναι το αποτέλεσμα.
Αυτή τη φορά η Ρωσία δεν θα σταματήσει στα σύνορα με τη Δυτική Ευρώπη.
Paul Craig Roberts είναι ένας διάσημος συγγραφέας και ακαδημαϊκός, πρόεδρος του Ινστιτούτου Πολιτικής Οικονομίας όπου αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά. Ο Δρ Roberts ήταν προηγουμένως συνεργάτης και αρθρογράφος για το Wall Street Journal. Ήταν βοηθός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικής Πολιτικής κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Reagan. Είναι τακτικός συντελεστής στην παγκόσμια έρευνα.
Επιλεγμένη εικόνα πηγή
Με Δρ Paul Craig Roberts
Global Research, 02 Ιουνίου 2025
Περιοχή: Ευρώπη , Ρωσία και FSU , ελάφι
Θέμα: Νοημοσύνη , Ατζέντα πολέμου του ΝΑΤΟ
Σε βάθος αναφορά: Έκθεση της Ουκρανίας
Αφήστε μια απάντηση