ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Πολιτικό Οικονομικό Κοινωνικό Πολιτιστικό. «Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους .» Πλάτωνας 427-347 π.Χ

Arxaia Ithomi Banner

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Η ζωή του βασιλιά Πριάμου

Υπάρχουν πολλές πληροφορίες που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος, ας δούμε μερικές, αλλά και να καταγράφω ντε για τις επόμενες γενιές, επειδή ο Ανθελληνισμός κορυφώνετε. 

Ο Πρίαμος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Τροίας, γιος του Λαομέδοντα, που ανέλαβε την εξουσία μετά τον Ηρακλή.

Ήταν πατέρας πολλών παιδιών, συμπεριλαμβανομένων των Έκτορα, Πάριδος και Κασσάνδρας, και ο σύζυγός του ήταν η Εκάβη.

Ο Πρίαμος είναι γνωστός κυρίως από την Ιλιάδα, όπου απεικονίζεται να διαπραγματεύεται με τον Αχιλλέα την παράδοση του νεκρού σώματος του γιου του, Έκτορα.
Βασιλιάς της Τροίας: Ο Πρίαμος, του οποίου το αρχικό όνομα ήταν Ποδάρκης, έγινε βασιλιάς της Τροίας αφού ο Ηρακλής σκότωσε τον πατέρα του, Λαομέδοντα.
Οικογένεια: Ήταν σύζυγος της Εκάβης και πατέρας πολλών παιδιών, με τους πιο γνωστούς να είναι ο Έκτορας, ο Πάρις και η Κασσάνδρα.

Στην Ιλιάδα, ο Πρίαμος πηγαίνει κρυφά στο στρατόπεδο των Αχαιών για να ζητήσει από τον Αχιλλέα το νεκρό σώμα του γιου του, Έκτορα.

Ο Αχιλλέας συγκινείται από την πράξη του Πρίαμου και του επιστρέφει το σώμα για να το θάψει με τιμές.

Οι ιστορικές ερμηνείες για τον Έκτορα ποικίλλουν, από την απεικόνισή του ως αρχέτυπο ήρωα της «Ιλιάδας» και ως ιστορικό πρόσωπο που ηγήθηκε της Τροίας, μέχρι την ερμηνεία του ως ένα φανταστικό δημιούργημα του Ομήρου.

Οι ερμηνείες επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση των ηρώων ως πιθανών ιστορικών προσώπων της εποχής του Χαλκού και στον ρόλο του Έκτορα ως του υπερασπιστή της πόλης, εστιάζοντας στις συγκρούσεις και τις επικοινωνίες μεταξύ των Τρώων και των Αχαιών κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου.

Οι ιστορικές ερμηνείες για τον Πρίαμο της Τροίας βασίζονται κυρίως σε μυθολογικές πηγές, όπως τα ομηρικά έπη, και στη συνέχεια η μορφή του εξελίχθηκε μέσα από τη μεσαιωνική λογοτεχνία, ενώ η αρχαιολογία παρείχε επιβεβαιώσεις για στοιχεία που αναφέρονται στα έπη.

Ο Πρίαμος παρουσιάζεται ως ο ηρωικός αλλά τραγικός βασιλιάς της Τροίας που έζησε τον Τρωικό Πόλεμο, αλλά οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις εστιάζουν σε μυκηναϊκά ευρήματα, όχι σε συγκεκριμένα ιστορικά στοιχεία για τον ίδιο.

Μυθολογικές πηγές

Ομηρικά Έπη: Σύμφωνα με την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια», ο Πρίαμος ήταν ο βασιλιάς της Τροίας κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου, πατέρας του Έκτορα και του Πάρι.

Η μορφή του στην επική ποίηση είναι αυτή ενός ηλικιωμένου, σοφού βασιλιά που θρηνεί για την καταστροφή της πόλης του και τον θάνατο των γιων του.

Αρχαιολογικές πηγές

Αρχαιολογικές ανακαλύψεις: Ο Ερρίκος Σλήμαν και άλλοι αρχαιολόγοι, μέσω ανασκαφών στον μυκηναϊκό πολιτισμό, επιβεβαίωσαν πολλά στοιχεία από τα έπη του Ομήρου, αν και δεν βρέθηκαν άμεσες αρχαιολογικές αποδείξεις για τη ζωή του Πριάμου.

Μεσαιωνική λογοτεχνία

Μεσαιωνικές αφηγήσεις: Η μορφή του Πρίαμου αναπτύχθηκε περαιτέρω στη μεσαιωνική λογοτεχνία, όπως στη γαλλική «Μυθιστορία της Τροίας» του Μπενουά ντε Σαιντ-Μωρ, η οποία αποτέλεσε τη βάση για πολλές ευρωπαϊκές και ελληνικές μεταγενέστερες αφηγήσεις.

Σε αυτές τις αφηγήσεις, η ιστορία της Τροίας και η μορφή του Πριάμου υπέστησαν περαιτέρω λογοτεχνικές τροποποιήσεις.

Μπορεί να είναι εικόνα το Πάνθεον

Εικόνα: Λαομέδων από το Ναό της Αφαίας Αίγινας, γ. 490 π.Χ., Μουσείο Γλυπτοθήκης, Μόναχο, Γερμανία.

Ο τάφος του Λαομέδοντα βρισκόταν στην Τροία, και σύμφωνα με ένα χρησμό.

Οι μεγάλοι κλέφτες και καταστροφείς του Ελληνισμού άπαντες είναι οι σύμμαχοί μας!!!!!!

Λαομέδων, ο βασιλιάς που εξόργισε δύο θεούς και τον Ηρακλή).

Στο ανατολικό αέτωμα του Ναού της Αφαίας στην Αίγινα, απεικονίζεται ένας ετοιμοθάνατος πολεμιστής ξαπλωμένος στο έδαφος αφού τραυματίστηκε στο στήθος, όπως φαίνεται από την τρύπα ενός βέλους κοντά στη δεξιά θηλή του.

Το βέλος που τον σκότωσε πιστεύεται ότι είναι του Ηρακλή, γι’ αυτό οι μελετητές υποθέτουν ότι η μορφή αντιπροσωπεύει τον (Λαομέδων), τον βασιλιά της Τροίας.

Φορά Χαλκιδικό κράνος, το έμβλημα του οποίου είναι ένα πρόσθετο κομμάτι.

Στην ελληνική μυθολογία, ο Λαομέδων (Λαομέδων της Τροίας) ήταν ένας από τους βασιλείς της Τροίας, γιος του Ίλου και της Ευρυδίκης.

Ήταν παντρεμένος με τη Στρυμώ (επίσης γνωστή ως Placia, ή σε άλλες μαρτυρίες, Leucippe), κόρη του ποταμού θεού Scamander, και ήταν πατέρας πολλών παιδιών, συμπεριλαμβανομένων των (Tithonus), Podarces (αργότερα γνωστός ως (Priam), ο διάσημος βασιλιάς της Τροίας — αιχμαλωτίστηκε όταν η πόλη καταστράφηκε για πρώτη φορά και έγινε ισχυρή, αλλά αργότερα έγινε ισχυρή.

Από αυτά τα λύτρα έλαβε το όνομα (Priam), που σημαίνει «ο αγορασμένος», καθώς το αρχικό του όνομα ήταν (Podarces), και (Hesione).

Ένας άλλος γιος, που μερικές φορές λέγεται ότι ήταν νόθος, ήταν ο (Bucolion), τον οποίο απέκτησε με τη νύμφη Calybe.
Ο Λαομέδων διαδέχθηκε τον πατέρα του στο θρόνο της Τροίας και αργότερα αποφάσισε να χτίσει μεγάλα τείχη γύρω από την πόλη.

Προσέλαβε λοιπόν, έναντι μισθού, τους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα), τους οποίους ο Δίας είχε τιμωρήσει κάνοντας τους να υπηρετήσουν έναν θνητό.

Οι δύο αθάνατοι δούλεψαν επιμελώς για έναν ολόκληρο χρόνο.

Ο Όμηρος αφηγείται ότι ο Ποσειδώνας έχτισε τα τείχη της πόλης ενώ ο Απόλλωνας φρόντιζε τα κοπάδια του Λαομέδοντα στο όρος Ίδη.

Θνητός βοηθός τους ήταν ο Αιακός, βασιλιάς της Αίγινας.

Ωστόσο, όταν τελείωσε η χρονιά, ο Λαομέδων αρνήθηκε να τους πληρώσει τη συμφωνηθείσα αμοιβή και μάλιστα απείλησε να δεσμεύσει τον Απόλλωνα και να τον πουλήσει ως δούλο στα νησιά.

Εξαγριωμένοι, οι δύο θεοί εκδικήθηκαν: ο Απόλλωνας έστειλε μια μάστιγα στην πόλη, ενώ ο Ποσειδώνας εξαπέλυσε ένα θαλάσσιο τέρας που αναδύθηκε με την παλίρροια και καταβρόχθισε τους ανθρώπους.

Σύμφωνα με τον χρησμό που έλαβε τότε ο Λαομέδοντας, η πόλη θα μπορούσε να σωθεί μόνο αν πρόσφερε την κόρη του Ησιόνη στο θηρίο ως θυσία.

Εκείνη την ώρα, ο (Ηρακλής) περνούσε από την Τροία με τους Αργοναύτες και υποσχέθηκε να σώσει την κοπέλα αν ο Λαομέδοντας του έδινε τα (θεϊκά άλογα) που είχε λάβει ως δώρο από τον Δία επειδή τον βοήθησε να απαγάγει τον ανιψιό του (ή, σε ορισμένες εκδοχές, τον γιο) Γανυμήδη.
Ο Λαομέδοντας συμφώνησε και ο Ηρακλής σκότωσε το τέρας, ελευθερώνοντας την Ησιόνη – αλλά ο δόλιος βασιλιάς αθέτησε ξανά την υπόσχεσή του.

Εξαγριωμένος, ο Ηρακλής επέστρεψε αργότερα με στρατό, κατέλαβε την Τροία (πολύ πριν από τον περίφημο Τρωικό πόλεμο) και (σκότωσε τον Λαομέδων και όλους τους γιους του) εκτός από τον Ποδάρκη.

Ο Ηρακλής έδωσε τότε την Ησιόνη σε γάμο με τον φίλο του (Τελαμώνα).
Σε μια άλλη εκδοχή του μύθου, ο Ηρακλής έστειλε πρώτα τον (Τελαμώνα) και τον (Ιφικλή) να απαιτήσουν τα άλογα από τον Λαομέδοντα, αλλά ο βασιλιάς τα φυλάκισε και ετοιμάστηκε να επιτεθεί στους άλλους Αργοναύτες.

Τότε, προειδοποιημένος από τον Ποδάρτση, ο Ηρακλής κατέλαβε την πόλη και σκότωσε τον βασιλιά.

Ο τάφος του Λαομέδοντα βρισκόταν στην Τροία, και σύμφωνα με ένα χρησμό, (η πόλη δεν θα μπορούσε ποτέ να κατακτηθεί όσο αυτός ο τάφος παρέμενε άθικτος).

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

……………

Η προσωπικότητα του Πριάμου, έγινε και παραμένει ευρέως γνωστή σε όλους μας κυρίως μέσα από την Ιλιάδα του Ομήρου, ωστόσο ελάχιστοι γνωρίζουν πληροφορίες πέραν της παρουσίας του στον Τρωικό πόλεμο.

Ο βασιλιάς των Τρώων, των άσπονδων εχθρών των Ελλήνων, υπήρξε σημαντική προσωπικότητα και η καταγωγή του, καθώς και οι γάμοι του, οι απόγονοί του, η συμμετοχή του στον πόλεμο και τέλος ο θάνατός του είναι πτυχές που οι περισσότεροι αγνοούν. Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα.

Το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας του Πριάμου είναι εντυπωσιακό.

Ο Δίας είναι ο ιδρυτής της γενιάς των Δαρδανίων, γεννώντας φυσικά τον Δάρδανο και για αυτόν τον λόγο μάλιστα ήταν υποστηρικτής των Τρώων στον πόλεμο.

Από τον Δάρδανο θα προκύψουν, σύμφωνα με τον Όμηρο (Ιλιάδα Υ 215-241), ο Τρως, ο Ίλος, ο Λαομέδοντας και τέλος ο Πρίαμος.

Ο Πρίαμος έγινε ο πιο γνωστός βασιλιάς της Τροίας, καθώς ο Τρωικός πόλεμος έλαβε χώρα την εποχή της βασιλείας του.

Η καταγωγή ή ακόμα και το όνομα της μητέρας του δεν μπορούν να προσδιοριστούν με ακρίβεια. Άλλοτε αναφέρεται το όνομα Στρυμώ, άλλοτε κάποια Πλακία ή Λευκίππη.

Όσον αφορά τους γάμους του και τους απογόνους του, αξίζει να αναφέρουμε ότι παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε πολλά παιδιά.

Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Αρίσβη και μαζί της έφερε στον κόσμο μόνο έναν γιο.

Στη συνέχεια παντρεύτηκε την Εκάβη, τη σύζυγο που γνωρίζουμε και από την Ιλιάδα, και μαζί της απέκτησε πολλά παιδιά, όπως τον γνωστό σε όλους μας Έκτορα, τον Πάρη, τον Τρωίλο, την Κασσάνδρα, την Κρέουσα, την Πολυξένη, τον Πολίτη και άλλους.

Σύμφωνα με τον κατάλογο του Απολλόδωρου, υπολογίζονται περίπου σαράντα επτά ονόματα ως τέκνα του Πρίαμου.

Ο Πρίαμος και η οικογένειά του θρηνούν τον θάνατο του Έκτορα. Πηγή εικόνας: daskalemata.weebly.com

Ελάχιστα περιστατικά και πληροφορίες σώζονται για τη ζωή και τη δράση του Πριάμου στα νεανικά του χρόνια, αλλά και αργότερα.

Καταρχάς, το όνομά του ήταν Ποδάρκης, που σημαίνει δυνατός στα πόδια, ωστόσο ονομάστηκε Πρίαμος μετά την πρώτη άλωση της Τροίας από τον Ηρακλή, όταν η αδερφή του, η Ησιόνη, τον εξαγόρασε (επρίατο) ανάμεσα από τους αιχμαλώτους.

Η δράση του κατά την νεαρή ηλικία του είναι περιορισμένη, τουλάχιστον το εύρος των πληροφοριών που μας έχουν διασωθεί.

Είναι γνωστό ότι ξαναέχτισε το κατεστραμμένο Ίλιον, νίκησε τους Φρύγες και τις Αμαζόνες και μεγάλωσε κατά πολύ το βασίλειο των προγόνων του.

Έπειτα, όταν ήταν ήδη παντρεμένος, έλαβε έναν χρησμό που αποκάλυπτε, πως το παιδί που θα γεννιόταν μια ορισμένη μέρα θα προκαλούσε την καταστροφή της Τροίας. 

Την ίδια μέρα γεννήθηκε ο Πάρης και ο Μούνιππος, ανιψιός του Πρίαμου από τον αδερφό του Θυμοίτη.

Έτσι ο Πρίαμος, ακολουθώντας τον χρησμό που έλεγε ότι έπρεπε να σκοτώσει το βρέφος και την μητέρα του για να σώσει την Τροία, αποφάσισε να θανατώσει τον Μούνιππο και την Κίλλα.

Η παρουσία του στον Τρωικό πόλεμο, από όπου φυσικά απέκτησε και την τόσο ξακουστή φήμη του, είναι πλέον σε προχωρημένη ηλικία.

Ένας γέρος και σοφός βασιλιάς, που βλέπει την καταστροφή να έρχεται, αλλά δεν ενεργεί δυναμικά.

Άλλωστε, δεν είναι ο ίδιος που παίρνει πλέον τις αποφάσεις και ηγείται του στρατεύματος, αλλά ο γιος του ο Έκτορας.

Ο ρόλος του επομένως θα λέγαμε ότι έχει υποβαθμιστεί και ο ίδιος έχει παραγκωνιστεί, δίνοντας μονάχα συμβουλές και νουθετώντας τα παιδιά του.

Ο ίδιος είχε συμβουλεύσει τον Έκτορα να μην μονομαχήσει με τον Αχιλλέα, ωστόσο γνωρίζοντας τις προθέσεις του Πάρη για την αρπαγή της Ελένης, δεν φάνηκε ιδιαίτερα προνοητικός.

Η ενεργή δράση του στην Ιλιάδα ξεκινά προς το τέλος του έργου.

Οι συμβουλές του προς τον Έκτορα δεν βρήκαν ανταπόκριση και τελικά ο Έκτορας πεθαίνει.

Συντετριμμένος ο πατέρας αψηφά τους φόβους και τους ενδοιασμούς της γυναίκας του και του ίδιου και με τόλμη και θάρρος φτάνει νύχτα στο στρατόπεδο των Αχαιών, για να ζητήσει το νεκρό σώμα του γιου του.

Απέναντι σε έναν τόσο άξιο και σπουδαίο βασιλιά, ο εγωισμός του Αχιλλέα υποχωρεί και ο νεκρός Έκτορας επιστρέφει για ταφή.

Ο θάνατος του Πριάμου από τον Νεοπτόλεμο. Πηγή εικόνας: greek-language.gr

Ο θάνατος του Πριάμου είναι φρικτός και δεν περιγράφεται στην Ιλιάδα.

Στην Αινειάδα του Βιργιλίου ο Πρίαμος και η γυναίκα του προσπέφτουν ικέτες μέσα στο σπίτι τους, όταν αυτό πολιορκείται από τους Αχαιούς.

Ο Νεοπτόλεμος, ο γιος του Αχιλλέα, εισβάλλει μέσα στο παλάτι και σκοτώνει χωρίς κανένα δισταγμό τον άτυχο γέροντα.

Στην Μικρά Ιλιάδα του Λέσχη, έχουμε την ίδια εκδοχή για τον θάνατο του Πρίαμου, στην Ιλίου Πέρσις όμως του Αρκτίνου, ο Πρίαμος φονεύεται στον βωμό του ερκείου Διός.

Της Χρυσοβαλάντου Μανουσαρίδου,

………………..

Ο   ΠΡΙΑΜΟΣ ΚΑΙ  Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΗΝΟΡΑ (1ον)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

 Αρκετοί  Έλληνες  και ιδίως ξένοι νομίζουν ότι ο Τρωικός Πόλεμος έγινε μεταξύ  αλλοφύλων, ή μεταξύ   Ανατολής και   Δύσης και η τουρκική παράνοια ίσως   να θεωρεί τους  Τρώες μακρινούς  προγόνους των Τούρκων Μογγόλων.

Η αλήθεια είναι ότι ο Τρωικός Πόλεμος ήταν εμφύλιος πόλεμος μεταξύ   Ελληνικών  φύλων .

Τρώες και Θράκες  ήταν Ελληνικά φύλα, όπως και οι Αχαιοί αντίπαλοι τους. Από τα ονόματα μπορεί ο καθείς να το αντιληφθεί .

 Ο Πρίαμος πριν ονομαζόταν Ποδάρκης και μετά ονομάστηκε Πρίαμος. Τον διόρισε βασιλιά ο Ηρακλής όταν είχε εκστρατεύσει εκεί.

Άλλοι λένε ότι όταν ήρθε ο Ηρακλής στην Τροία ο πατέρας του τον είχε διορίσει Φρυγία.

Ο Πρίαμος νυμφεύθηκε  την Αρίσβη θυγατέρα του  Μέροπος  και γέννησε τον Αισακόν.

Μετά έδωσε την Αρίσβη στον Υρτακο και νυμφεύτηκε την Εκάβη του Δήμαντος, ή του  Σαγγάριου  ποταμού θυγατέρα.

Με αυτή γέννησε τον:[ Έκτορα  ,   Πάριν,   Κρέπουσαν ,Λαοδίκην, Πολυξένην, Κασσάνδραν, Διήφοβον, Έλενον, Πάμονα, Πολίτην , Αντιφον, Ιππόνουν, Πολύδωρον και Τρωίλον.] Γέννησε και   νόθους  από πολλές γυναίκες.

Οι αρχαίοι τιμούσαν και τους νόθους γιούς όπως και τους γνήσιους. Έτσι ο Όμηρος δεν διστάζει να αναφέρει νόθον τον Τευκρον , εκείνος όμως γεννήθηκε από  πριγκίπισσα  .

Ονομάζει γνησίους όσους γεννήθηκαν από νόμιμο γάμο και νόθους όσους γεννήθηκαν από παλλακίδες  . Αποκαλεί ‘σκότιους’ όσους γεννήθηκαν από άγνωστο πατέρα και παρθενίους όσους γεννήθηκαν από παρθένα μητέρα. 

Συνολικά, ο Πρίαμος γέννησε 45 γιούς (δεν αναφέρονται για λόγους οικονομίας) και 8 θυγατέρες τις εξής:[ Αριστοδήμη, Κρέουσα, Κασσάνδρα, Λαοδίκη, Λυσιμάχη , Μέδουσα, Μηδεσικάστη, και Πολυξένη].  

Όταν έφτασαν στην Τροία οι Αχαιοί ζούσαν όλα τα παιδιά .

Μετά την έναρξη του πολέμου  μερικοί   σκοτώθηκαν στις μάχες, όπως  οι: Εκτωρ, Τρωίλος και Μήστωρ.

Μετά τον φόνο του Έκτορα αναφέρονται εννέα ζώντες τους οποίους ονειδίζει ο Πρίαμος, προφανώς για την δειλία τους και τους κατονομάζει:

 «κακά  τέκνα κατηφόνες»

«Ψεύσταιτ’, ορχησταίτε, χοροιτυπίησιν άριστοι»

Μακάρι όλοι να φονεύονταν αυτοί αντί του Έκτορος του σωτήρα αυτών και  της πόλης.

Επειδή ο Ηρακλής κατεδάφισε το τείχος της πόλης  ο Πρίαμος  το έκτισε ισχυρότερο.

Όταν οχύρωσε την πόλη και ισχυροποίησε την άμυνα έστειλε τον Αντήνορα πρέσβη στην Ελλάδα να ζητήσει την Ησιόνην.

Αυτός πήγε πρώτα στον Πηλέα, έπειτα στον Τελαμώνα, Διόσκουρους και Νέστορα , αλλά όλοι του έδωσαν την ίδια απάντηση ότι «οι Τρωαδίτες ήταν αίτιοι».

Επέστρεψε λοιπόν άπρακτος και μάλιστα τον έβρισαν. 

Ο Πηλεύς και ο Τελαμών δεν τον έκαναν δεκτό.

Ως εκ τούτου παρακινούσε τον Πρίαμο σε εκδίκηση, όμως ο Έκτωρ δεν επιθυμούσε τον πόλεμο.

Ο Πάρις ζήτησε στόλο για να εκδικηθεί την προσβολή, ο Έλενος όμως ήταν αντίθετος .

Αντίθετα , ο Διήφοβος και Τρωίλος πήραν το μέρος του Πάρη.

Έτσι οργανώθηκε ο στόλος για  την αρπαγή από τον Πάρη της Ελένης.

Στον πόλεμο ο Πρίαμος ήταν ήδη γέρος καθώς είδε τους γιούς και τους συμμάχους  να φονεύονται και την προδοσία και άλωση της πόλης του . Τέλος  τον φόνευσε και αυτόν ο Πύρρος στο βωμό του Διός.

Ο Πρίαμος  ήταν μεγαλοπρεπής, λίαν   ευσταλής, ωραίος, με ωραία μάτια , μεγάλη μύτη , ζωηρά φρύδια , δασύτριχος , ανοιχτό γαλάζιος , φωτεινός πυρρόχρους. Αυτός ήταν συνετός και αγαθός βασιλιάς και έμπειρος διοικητής και φρόντιζε και υπέρ των συμμάχων του και των άλλων.

Η προδοσία του Αντήνορα. Ο Αντήνωρ ήταν αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στην Ελληνική Μυθολογία.

Υπήρξε  σύμβουλος του βασιλιά Πριάμου  την εποχή του Τρωικού πολέμου .

Ήταν γιος του Τρώα ήρωα Αισυήτη και της Κλεομήστρας, ή γιος του Ικετάονα , η γυναίκα του Θεανώ ήταν  ιέρεια της Θεάς Αθηνάς , ο πατέρας της Κισσέας  ήταν  βασιλιάς της Θράκης και μητέρα είχε  την Εκάβη.

Γέννησαν την Κρινώ και πολλούς γιους τους λεγόμενους από τον Ομηρο Αντινορίδες :[ Αρχίλοχος , Ελικάονας, Λαόδοκος , Κόωνας,  Αγήνωρ,  Δημολέοντας,  Ευρύμαχος,  Ανθεύς,  Θερσίλοχος και Μέδωνας ]. 

Οι περισσότεροι από τους γιους του σκοτώθηκαν στον Τρωικό Πόλεμο, ιδιαίτερα από τον Αχιλλέα   και τον γιο του Νεοπτόλεμου .

Φαίνεται όμως ότι ο Αντήνωρ δεν ήταν ευχαριστημένος από την έκβαση του πολέμου

Εμφανίζεται σποραδικά στην Ιλιάδα του Ομήρου , στη ραψωδία Γ΄ ότι  φιλοξένησε στο σπίτι του τον Μενέλαο  και τον Οδυσσέα, που αναζητούσαν την Ελένη πριν ξεκινήσει ο πόλεμος, στην συνέχεια τους φυγάδευσε για να μην τους δολοφονήσουν οι Έλληνες. 

Στη ραψωδία Η΄ της Ιλιάδας ο Αντήνωρ συμβουλεύει τους Τρώες να δώσουν πίσω την Ωραία Ελένη, για να αποφύγουν τον πόλεμο, αναγνωρίζοντας τις ευθύνες της Τροίας που δέχτηκε το παράνομο ζευγάρι, αλλά ο Πάρις  αρνείται.

Ο Βιργίλιος στην « Αινιάδα»   παρουσιάζει την Αφροδίτη  να λέει στον Δία, ότι ο Αντήνωρ μετά την πτώση της Τροίας διέφυγε στην βόρεια Ιταλία και ίδρυσε την πόλη Πατάβιον, σημερινή Πάντοβα. 

Ο Τζέφρυ Τσώσερ   στο έργο του « Τρωίλος και Χρυσηίδα» παρουσιάζει τον Αντήνορα σαν έναν αμίλητο νεαρό, που ήταν αιχμάλωτος τον Ελλήνων, ο οποίος ελευθερώθηκε τελικά, αφού έγινε η ανταλλαγή του με τη Χρυσηίδα (9/11/25)

Την έρευνα και την επιμέλεια έκανε ο ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μοιραστείτε το

Σχόλια (0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

×