Το ψέμα έχει κοντά πόδια και δεν πάει μακριά.
Όταν αυτό το πετσάφι ομολογούσε με περισώ θράσος ένα εθνικό έγκλημα, ο λαός έκανε διακοπές, ή έξανε πατσές, τώρα κλαίμε, συ δεν είσαι που γέλαγες χθες;;;;; Τώρα γιατί κλαις;;;;;;;;;
ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΝΑΝΤΙΝΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Η Αλήθεια ενώνει, το Ψέμα χωρίζει ανθρώπους και λαούς.
Αυτός είναι ο λόγος που οι Έλληνες είμαστε συνεχώς χωρισμένοι αφ’ ότου έσπειραν στην ψυχή του και στον παγκόσμιο χώρο πάμπολλα ψέματα.
Στο παρόν θα ασχοληθώ με δύο νεαρούς Έλληνες που βρέθηκαν στις 17 Νοεμβρίου 1973 αντιμέτωποι στη βαριά σιδερένια θύρα του Πολυτεχνείου και αντί να γίνουν οι αιώνιοι εχθροί κατέληξαν υπο το φως της Αλήθειας να συμφιλιωθούν
Οι καλύτεροι φίλοι ως τον θάνατο τους.
Πρόκειται για τον αείμνηστο Υπίλαρχο ΜΙΧΑΛΗ ΓΟΥΝΕΛΑ και τον φοιτητή ΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΑΜΕΛΟ.
Ο μεν πρώτος με εντολή της χούντας Γ. Παπαδόπουλου και διαταγή του ΓΕΣ να ανοίξει τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου πάση θυσία για να εξέλθουν οι συγκεντρωμένοι εντός φοιτητές και ο δεύτερος να ορθώσει τα στήθη του στον διδερόφρακτο αρματιστή για να σταματήσει το άρμα.
Το πως αποσοβήθηκε το μακελειό το αναφέρουν ο Μιχάλης και ο Κυριάκος που τους ένωσε ο πόθος για την Αλήθεια ως το τέλος της ζωής τους Την «εξέγερση του Πολυτεχνείου» δεν την ήθελε το καθεστώς Παπαδόπουλου διότι είχε μπει σε πορεία εκδημοκρατισμού.

Αφήστε μια απάντηση