ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

1. Τη συνημμένη φωτογραφία, μου την έστειλε ως σχόλιο του, στην προτελευταία μου ανάρτηση, ένα από τα πολλά Γκαρτασια, που έχω αναγνώστες των αναρτήσεων μου.

2. Χαίρομαι ιδιαίτερα, που έχω Τούρκους αναγνώστες, διότι:

α. Πρωτον, αυτό σημαίνει ότι τους πονάνε πολύ οι αναρτήσεις μου.

β. Δεύτερον, μου δίνουν:

-Τη δυνατότητα να μαθαίνω πως σκέπτονται και ποιοι είναι οι ψευτοισχυρισμοι τους.

– Την ευκαιρία να απαντώ στις παραισθησεις, ψευδαισθησεις και ανυπόστατους ισχυρισμούς τους.

3. Θέλω δε να ευχαριστήσω πάρα πολύ, το Γκαρντασι για τη φωτο, που μου εστειλε, μπας και με τη φωτο αυτή, βάλουν μυαλό, οι εδώ ιδεολογοι και φορείς της διπλωματίας του κατευνασμού και του ενδοτισμού και του Βουτύρου αντί Κανονιών.

4. Με τη φωτο αυτή επιβεβαιωνουν οι ίδιοι οι Μογγολοι, αυτό που έχω επαναλάβει αναρίθμητες φορές σε αναρτήσεις μου: τη ρήση του Τσώρτσιλ, που όταν ανάλαβε πρωθυπουργός, εκτοπίζοντας τον Τσάμπερλεν, στις 10/5/1940, είπε το πολύ σωστό:

“Δεν διαπραγματεύεσαι όταν το κεφάλι σου είναι ολόκληρο στο στόμα μιας πεινασμένης τίγρεως!”

5. Η πολιτική της Διπλωματίας του κατευνασμού και του Ενδοτισμου, την οποία εφάρμοσε ο Βρετανος πρωθυπουργος Νέβιλ Τσάμπερλεν, για να κατευνάσει το Χίτλερ, έχει χαρακτηρισθεί ως ιστορική αποτυχια και:

α. Στις διεθνείς σχέσεις, ο όρος «μάθημα του Μονάχου» αναφέρεται ειδικά στην εξέλιξη, που είχε ο κατευνασμός του Χίτλερ, που επιχειρήθηκε κατά τη Διάσκεψη του Μονάχου, το Σεπτέμβριο του 1938, προκειμένου να επέλθει η ομώνυμη συμφωνία.

Για να αποφευχθεί τότε ο πόλεμος, η Γαλλία και η Βρετανία επέτρεψαν τη γερμανική προσάρτηση της Σουδητίας.

β. Η ασκηθείσα τότε «πολιτική του κατευνασμού» υποτίμησε τις φιλοδοξίες του Χίτλερ και πίστευε πως με επαρκείς παραχωρήσεις θα εξασφαλιζόταν μια διαρκής ειρήνη.

γ. Σήμερα:

(1) Η παραχώρηση εκείνη, εκ του αποτελέσματος, θεωρείται ευρύτερα ως μια αποτυχημένη πράξη κατευνασμού προς τη Γερμανία, και αντίθετα αποτέλεσε ένα τεράστιο διπλωματικό θρίαμβο για τον Χίτλερ.

Ουσιαστικά η επελθούσα συμφωνία όχι μόνο διευκόλυνε τη γερμανική κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας, αλλά και προκάλεσε στον Χίτλερ την πεποίθηση, ότι οι Δυτικοί σύμμαχοι δεν θα τον απειλούσαν με πόλεμο κατά την προσάρτηση της Πολωνίας το επόμενο έτος.

(2) Η εξωτερική πολιτική του Βρετανού πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεν έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα γεγονότα εκείνης της «κρίσης του Μονάχου» και την πολιτική κατευνασμού, αντηχώντας στις επόμενες δεκαετίες, ως παράδειγμα διπλωματικής αποτυχίας, διότι τρώγοντας ανοίγει η όρεξη, λέει μια λαϊκή παροιμία. Ή συνέχεια της όρεξης του Χίτλερ είναι γνωστή και δεν θα αναφερθώ.

δ. Στη σύγχρονη εποχή το «Βατερλώ», οι «Βερσαλίες» και η «Διάσκεψη του Μονάχου» σημαίνει καταστροφική διπλωματική έκβαση και τα μαθήματα αυτά, έχουν βαθιά ριζώσει στη Δυτική εξωτερική πολιτική.

6. Όσοι ακόμη πιστεύουν στα ήρεμα νερά και στην αλλαγή στάσης της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και της χορηγούν «πιστοποιητικά καλής διαγωγής», κάθονται στα σύννεφα, πλανώνται πλάνην οικτράν.

6. Το να ελπίζουμε, ότι μπορούμε, να προωθήσουμε με διαπραγματεύσεις την Τουρκία, να συμπεριφέρεται κατά ένα λογικό και ανθρώπινο τρόπο, σημαίνει, ότι αγνοούμε της συμπεριφορά της επί αιώνες και περιφρονούμε τη δική μας εμπειρία και τη μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν οι Τούρκοι είναι της ισχύος και όχι της διπλωματίας. (Ιωάννης Καποδίστριας μεγάλος διπλωμάτης και πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος)

7. Η ιστορία έχει αποδείξει, ότι μόνο η ισχύς των όπλων και ο φόβος των συνεπειών, που η χρήση τους επιφέρει, μπορούν να λειτουργήσουν ως αποτροπή και ως φραγή σε αλυτρωτικές και αναθεωρητικές βλέψεις, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από λαούς, που στο διάβα των αιώνων έχουν επιδείξει μόνο γενοκτονίες, καταστροφές, εκκαθαρίσεις και ξεριζωμούς.

8. Η αιχμή του δόρατος και πυρήνας της αμυντικής ισχύος, κάθε χώρας, είναι οι ένοπλες δυνάμεις της, αλλά η αποφασιστική και δεδηλωμένη βούληση του συνόλου του λαού της και κυρίως του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας, όλων των κομμάτων ανεξαιρέτως και των ΜΜΕ (έντυπων, ηλεκτρονικών και διαδικτυακών), και η σύναψη συμμαχιών για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικων δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτην, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ, αποτροπής πολέμου και παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης.

9. Πρεπει να γίνουν κτήμα μας η διαχρονικοτητα:

α Των ρησεων του Κολοκοτρώνη:

-“Ο Τούρκος μπέσα δεν έχει και φίλος δεν πιάνεται”

-“Τούρκο φιλευε και πισινό σου φύλαγε”

– “Ο Τούρκος και η οχιά δεν έχουνε μπιστιά (εμπιστοσύνη), γι’αυτό αν έχεις Τούρκο “φίλο”στο δεξί σου κράτα ξύλο.”Δηλ. για να έχεις τη λυκοφιλία του πρέπει να έχεις ισχυρές ένοπλες Δυνάμεις.

β. Των λαϊκών παροιμιων:

– «Ο λύκος τρίχα αλλάζει, γνώμη δεν αλλάζει».

– «O λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του»,

– «Τον αράπη κι αν τον πλένεις, το σαπούνι σου Χαλάς».

γ Της ρήση του Ιούλιου Καίσαρα:

«Si vis pacem, para bellum» (Αν θέλεις ειρήνη, προετοίμαζε πόλεμο).

10. Το δίλημμα «βούτυρο ή κανόνια» είναι ψευδεπίγραφο, διότι εάν δεν έχεις όπλα, το βούτυρο θα σου το φάει άλλος, που έχει.